Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

De leugen

Ria vraagt zich af of je wel mag liegen tegen dementerenden.
oma

Ze loopt druk doende door de huiskamer, als ze me in het vizier krijgt lacht ze naar me.

‘Bent u hier vrijwilliger?' vraag ik. Ze beaamt het en gaat verder met het opruimen van de kopjes en begint in het keukentje af te wassen. En ik trap er in. Het is de eerste keer dat ik op deze afdeling voor mensen met dementie in dit verpleeghuis werk.

 

Hotel

Even later laat ze me haar kamer zien: ‘Kijk ik heb een mooie kamer in het hotel hè. Heb mijn eigen schilderijen op mogen hangen. Ik hoefde geen handdoeken mee te nemen, ik heb handdoeken van het hotel.'

 

Smoes 

Deze mevrouw was in het verpleeghuis opgenomen met de smoes dat ze tijdelijk in een hotel logeerde, haar huis zou aangepast worden en dan zou ze weer naar huis gaan. Ze was altijd opgewekt in de huiskamer aan het redderen, of ze liep in de gang met papier en pen, want ze moest ook nog schrijven. Deze mevrouw heeft het altijd goed naar haar zin gehad in dit verpleeghuis, dankzij deze leugen.

 

Maar mag dat? Iemand zo voor de gek houden? Ook al werkt het?

 

Laat je reactie hieronder achter

Ria Smit

Gerelateerde tags

20 reacties

  • no-profile-image

    Karina

    Als er al gelogen is, dan is dit voor de opname gebeurd. De familie heeft met een smoes deze bewoonster kunnen laten opnemen. Gelukkig heftt het voor deze bewoonster positieve gevolgen. Zij is tevreden. Soms is dus ook een smoes (leugentje om bestwil) beter dan een opname onder dwang...

  • no-profile-image

    Willemijn

    Meegaan in het verhaal en zo de persoon een goed gevoel te geven, is natuurlijk fijn. Maar wat als je weet dat de patiënt familieleden beschuldigd van bv diefstal en verbaal agressief is over en tegenover die familieleden?

    Wat dan? ik vind het moeilijk.

  • no-profile-image

    Nurse

    Tuurlijk ga je mee in de beleving van de Dementerende

    Ik werk zelf met Dementerende en doe dit zelf ook

    Wat heeft het voor zin om te confronteren met de waarheid??ze worden verdrietig,boos

    Het is niet liegen,ligt er natuurlijk ook aan in welk stadium de dementie is gevorderd

    Maar ik vind het geen liegen,je gaat mee in de beleving

    En het voorval van hierboven,van Dhr die de ruiten kapot maakte,dat lijkt me iemand die nog niet zo ver gevorderd is

    En wij hebben ook z"n bewoonster,maar daar zjn goede afspraken met de fam mee gemaakt!!!!!

  • no-profile-image

    janneke

    dat is geen liegen, als je het niet doet en de waarheid spreekt in deze gevallen, wordt de client nog onrustiger.

  • no-profile-image

    Josee

    Ria jij vindt het goed dat er zoveel reacties los komen? Hoe komt dat denk je? Omdat elke verzorgende weet dat er een ROT en Validation bestaat. Dus ik begrijp je vraag niet, of we wel of niet moeten/mogen liegen?

  • no-profile-image

    Ria Smit

    Goed dat er zoveel reacties komen op mijn laatste blog. de meeste vinden dat je in de belevevingswereld van de mens met dementie mee mag/moet gaan, om geen onrust te veroorzaken. ik ben het er mee eens, maar ik hoor vaak ook anderen geluiden. ik denk altijd beter liegen dan uitleggen.



    gr Ria

  • no-profile-image

    Marianne

    dit voorbeeld is niet echt liegen, je gaat mee in de belevingswereld van die bewoner. Door de verschillende fases waar in een bewoner kan zitten hangt het er maar net af of je ze juist op dat moment in de werkelijkheid terug moet halen of juist met hun mee moet gaan.

  • no-profile-image

    Lizzy

    Hoe je een dementerende client bejegend/ benaderd, ligt aan de fase van dementie . Of ik nu ROB of validation toepas, ik probeer me daarbij altijd voor te stellen hoe ik het zou beleven . Als je mensen een positief gevoel kunt geven door mee te gaan in hun beleving, is dat geen liegen.

  • no-profile-image

    Truus

    Tja.... als je met dementerende werkt zou je toch weleens van validation gehoord moeten hebben !

  • no-profile-image

    Ik

    Een goed boek hierover is de wondere wereld van dementie! Over de gedachtengang van een dementerende. Een aanrader dit boek. Meegaan in de gedachten wereld van de dementerende is niet liegen.

  • no-profile-image

    Els

    Toen 2 jaar geleden als 2e jaars leerling op een PG afdeling kwam, nam een bewoonster, die dacht dat ze nog jong was en vaak over haar moeder sprak, me mee naar een fotobord met foto's van de bewoners. Trots wees ze naar haar eigen foto en zei "kijk, dat is nu mijn moeder" Ik zei "goh, wat een mooie vrouw en u lijkt sprekend op haar" Ze was zo blij met deze reactie.

    Een ander voorbeeld uit mijn leerlingentijd, ook op een PG-afdeling vroeg ik een man hoe oud hij was. Hij zei 'ik ben 18, zie je dat niet, wat dacht jij dan? En ik zei....ik dacht inderdaad ook dat u ongeveer 18 was" Dezelfde man had een foto van een hunebed op zijn kamer en ik zei dat ik dat een mooie foto vond van een hunebed. "dat is geen hunebed, dat hebben ze een ander woord voor, een heel mooi woord, dat is een restaurant"Ik heb meneer bedankt voor het feit dat ik nog iets van hem kon leren en hij was blij dat hij mij nog iets kon leren.

    Een laatste voorbeeld. Een dementerende vrouw wilde niet van haar kamer af om te gaan eten. Ze was in paniek, ze wees naar een hoek waar een stoel stond en zei dat ze niet weg kon want ze kon al die kinderen daar niet alleen laten. Ik heb gezegd dat de ouders van de kinderen onderweg waren en dat ik even op ze zou passen. Mw. ging toen naar de huiskamer om te eten. En zo zijn er legio voorbeelden. Ik heb ook collega's gehoord die zeiden dat de moeder van iemand niet meer kon leven omdat ze zelf al zo oud was. "Dat weet u toch wel dat u moeder niet meer kan leven' zei ze. De verwarring in de ogen van deze dame zie ik nog voor me, terwijl ze kort daarvoor nog zo trots over haar moeder gepraat had.

  • no-profile-image

    Joos

    Nee het is geen liegen als je in de belevingswereld van een dementerende mee gaat.

    Het veel verdrietiger als je een dementerende constant probeerd terug te praten naar de werkelijkheid.

    Dit maakt het voor iemand die dementerd is heel moeilijk.

  • no-profile-image

    Dirkje

    Naar mijn idee gaat het hier over twee soorten liegen. Enerzijds het meegaan met de beleving van de cliënt, wat denk ik het welzijn van de cliënt ten goede komt en anderzijds het voorliegen over een situatie die betrokkenen liever uit de weggaan omdat het moeilijk is. Maar het leven is niet altijd makkelijk en deze fase is dat ook zeker niet. Jammer dat er in de wereld van de zorg zoveel gepraat word over van alles maar dat we hier onvoldoende in staat blijken cliënten heus te bejegenen en betrokkenen te begeleiden. er zijn echt meer mogelijkheden!

  • no-profile-image

    Marjanne

    Mijn moeder is dement/hersenbeschadiging, mijn vader overleed vorig jaar. Hoewel wij haar zoveel mogelijk bij alles hebben betrokken vergeet ze toch dat hij dood is. Ze gaat straks weer naar huis want ze moet koken, ze was gister met Pa bij haar zus op visite, ze komen samen helpen als ik mijn huis ga verbouwen. Ik geef er een draai aan (want als je zo oud ben hoef je niet meer te verbouwen dan mag je op visite komen en mee-eten). Haar waarheid is de waarheid en ik zaai verwarring en verdriet als ik er steeds tegen in ga.

  • no-profile-image

    karin11213

    Je gaat mee in de wereld van de dementerende dus dit is geen liegen vind ik.

  • no-profile-image

    Siny

    Dit noemen ze niet liegen of voor de gek houden. Dit noemen ze meegaan in de leefwereld van een dementerende!!!!!!

  • no-profile-image

    Jolanda

    Ik zou in het openingsverhaal benadrukken bij die mw. dat ze het maar getroffen heeft dat ze zo mooi woont. En ook zo handig dat ze niet eens haar eigen handdoeken mee hoeft te nemen.

    Bij vragen niet over iets anders beginnen, maar bij een overleden vrouw bv zeggen, u had wel een heel lieve vrouw he? Mist u haar zo?

    Dus de gevoelens eruit halen en daar wat mee doen.

  • no-profile-image

    rob grandia

    Wij hebben ook eens iemand opgenomen waar zoonlief had verteld "vader tafeltje dekje heeft storing dus we gaan even ergens anders eten"toen de maaltijd gedaan was en zoonlief allang naar huis zij deze meneer "zo nu ga ik naar huis"aangezien het een boom van een kerel was en lichamelijk nog niets mankeerde liep hij deuren en ramen eruit en is om 17:30 weer opgehaald door de zoon.

    Dus doe het niet!!

  • no-profile-image

    Esther

    Als je in de ouderenzorg werkt en bij dementerenden dan ga je deze mensen niet bewust zeggen dat hun verhaal niet klopt. Dat geeft een gevoel van onrust,achetrdocht en onveiligheid. En wat heb je eraan? Wat zou kunnen helpen is afleiden en over een ander onderwerp beginnen. Maar het blijft soms lastig..

  • no-profile-image

    Elisabeth

    Tja moeilijk he. Maar je kan ook niet 1000x tegen iemand zeggen; Maar meneer uw vrouw is al 5 jaar dood.



    Dan sterft ze voor zijn gevoel 1000x.

    Nee dat is bevordelijk...

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden