Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Blaasonsteking

Conny merkt aan het gedrag van cliënten wanneer ze een blaasontsteking hebben.
factie

Als een cliënt een blaasontsteking heeft dan kunnen er een aantal typische verschijnselen aanwezig zijn. Meestal uit dat zich in frequent aandrang en een schrijnend gevoel bij het urineren. Het is vooral een veel voorkomend probleem bij oudere vrouwen.

 

Opvallend gedrag

Minder bekend is dat er soms zeer vreemde gedragingen te zien zijn van cliënten met een urineweginfectie. Zo zijn er bij ons een aantal cliënten waarvan je aan de hand van gedrag en hun waarnemingen, niet eens de urine hoeft te controleren op een eventuele blaasontsteking. Het is dan overduidelijk in gedrag merkbaar.

 

Fictief hondje

Bij een bewoonster van mijn afdeling merk je het aan haar direct, want ineens heeft ze dan een hondje. Ze zet dan een bakje water neer en een bordje met stukjes brood. Als je niet beter weet zou je denken dat er echt een huisdier aanwezig is. Heel serieus gaat deze dame het ‘beestje', dan verzorgen. Bij een andere cliënt krijg je verhalen te horen over kabouters die bij haar komen en gaan. De kunst is om niet mee te gaan in de wanen. Het is eigenlijk onmogelijk om deze bewoners ervan te overtuigen dat zij in de war zijn vanwege de blaasontsteking. Vooral collega's in opleiding staan er van te kijken wat het voor effect kan hebben op een mens zijn psyche.

 

Antibiotica

Gisteren toen ik mijn dienst ging overdragen, kon ik mijn collega vertellen dat een cliënte weer haar hondje op haar kamer had. Er zou een antibiotica kuurtje voor haar binnenkomen. Hopelijk is het hondje weer snel verdwenen.

Gerelateerde tags

12 reacties

  • no-profile-image

    B. van Berken

    Wil reageren op dit artikel. Het advies van deskundigen is om zeker NIET mee te gaan in de wanen! Iedereen die hier meer over wil weten kan zich in dit thema verdiepen.

    Deskundigen geven uitleg waarom.

  • no-profile-image

    Hermien

    Ik heb onlangs een half jaar mee mogen werken op een PG afdeling als welzijns medewerker, daar werd mij ook al verteld dat vaak als mensen extra onrustig zijn er een urineweg infectie een oorzaak kan zijn. Goed om in de gaten te houden natuurlijk. Wat mij verbaasde in het artikel is dat er gezegd wordt dat het de kunst is om niet mee te gaan in de waan. Volgens mij is dat het ergste wat je kunt doen. Mensen voelen zich al naar en uiten dat, de kunst is juist om DAAR in mee te gaan en te respecteren. Ik vond de reactie van Dieneke erg goed en de opmerking van Conny erg verkeerd.

  • no-profile-image

    Betteke

    Belangrijk artikel.Toch nog niet genoeg bekend is ons gebleken in de praktijk.Daarom goed dat het steeds opnieuw even wakker schudt.

    Mooie reacties trouwens!

  • no-profile-image

    verpleegkundige i.o. in VVT

    Hoezo minder bekend dat iemand vreemd gedrag kan vertonen bij UWI ?

    In mijn beleving is dat (hopelijk) wel bekent en is het een zeer gangbare conclussie, heet namelijk een delier met alle mogelijke psychotische verschijnselen van dien, zoals in dit artikel bijvoorbeeld hallucinaties, het zien van dingen die er niet zijn, in dit geval een hondje.



    Niets nieuws lijkt me ?

  • no-profile-image

    ilse

    heel herkenbaar ! en het bewijs dat de klinische blik belangrijk is.

  • no-profile-image

    Marianne Jager

    Ik ben niet dement, maar merk ook altijd vooraf als ik blaasontsteking ga krijgen aan mijn gedrag. Ik word dan erg onrustig, kan niet stil blijven zitten. Ik ga zitten wiebelen met mijn voeten of trommelen met vingers op de maat van denkbeeldige muziek. Snel daarna blijkt bij het plassen dat het gaat om blaasontsteking.

    Ik kan mij dus goed voorstellen dat bij dementen ze een uitlaatklep voor hun onrustklachten vinden in iets denkbeeldigs.

  • no-profile-image

    jos

    We weten het toch eigenlijk al lang...Waarheid/echtheid (zo die er is) is de waarheid en echtheid van en voor iemand.

    Ook al heeft deze die overgenomen van anderen.

    De rest heeft niet het karakter van waarheid of echtheid..gewoon omdat onze focus er niet op ligt en de vraag niet gesteld wordt.

    Dus wat mij betreft zie ik meer in de reactie van Dieneke.

    Niets is zo fbuikend om tegen een zeer verdrietig iemand te zeggen: "kop op'buiten schijnt het zonnetje en trek het je niet aan" dat is echt een beleveingswereld passeren.



    En wat is er nou dramatisch aan een bakje water met wat stukjes brood..

    Ik heb veel gekker dingen meegemaakt...:)

  • no-profile-image

    joliers

    ik werk al ruim 15 jaar in de ouderenzorg en zodra bij ons iemand ook maar een beetje "vreemd"gaat doen sturen wij de urine weg voor onderzoek . en meestal is het raak urineweg infectie. dit is vaak ook de enige klacht die de mensen hebben.

  • no-profile-image

    Elsa

    ik ben het met Dineke Parlevliet eens. Door tegen deze mensen te zeggen dat hun belevingen niet waar zijn, raken ze nog meer in de war, en soms ook heel verdrietig. Of de oorzaak nu dementie of blaastontsteking is maakt niet uit. Bij blaasontsteking zal de verwarring verdwijnen na goede behandeling en tot die tijd moet je het mensen niet moeilijker maken dan ze het al hebben. Ik werk op een PG afdeling en daar vraagt iemand steeds naar haar ouders. Sommige collega's proberen dan te overtuigen dat de ouders al zijn overleden. Als ze dat al accepteren, maken ze het verdriet dat ze toen hadden, weer mee. En een uur later vragen ze weer naar de ouders, en als je steeds maar weer zegt dat de ouders overleden zijn en doe je ze steeds verdriet aan. Ik praat vaak mee met de mensen, ik vraag wat hun vader of moeder doet, vraag of ze de ouders lief zijn, wat altijd zo is, en zeg dan dat vader werken is en moeder even weg is voor een boodschap. Dat wordt bijna altijd geaccepteerd, de onrust daarover is weg. En als het nodig is, vertel ik het een uur later weer op die manier. Ik vind dat persoonlijk beter, zeker bij ver gevorderde dementie.

  • no-profile-image

    Dieneke Parlevliet

    Hoe zou u het vinden als u voor uw hondje zorgt en iemand zegt dat dit niet zo is? "het is de kunst om niet mee te gaan in de wanen" is van de vorige eeuw. Volgens mij is het de kunst om wat de client meemaakt te erkennen, zo van: "goh dus u hebt uw hondje op bezoek". Niet meer en niet minder. Daarmee erkent u de client en voelt die zich op zijn of haar gemak.

  • no-profile-image

    mirke

    Ja, inderdaad. weliswaar niet zo extreem, maar zodra er bij ons iemand anders gedrag vertoont dan anders, kijken wij ook eerst even naar de urine.

  • no-profile-image

    Alida

    Heel herkenbaar!

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden