Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

'Verzorgenden moeten zich niet schuldig voelen'

Te weinig tijd voor een praatje. Het is iets waar veel verzorgenden zich vaak erg schuldig over voelen. 'Terwijl ze niks fout doen.'

Dit vindt Monica Koop, die vijftien jaar als verzorgende in zorginstellingen en thuiszorg heeft gewerkt. Sinds vorig jaar is ze kwaliteitsverpleegkundige. Monica is de 'ervaringsdeskundige' die aanschuift bij de onderhandelingen van de cao VVT. Zij is hiervoor uitverkoren door Abvakabo FNV.

 

Uit bed halen

Monica weet als geen ander hoe het is om te strijden voor een betere zorg. Bij Cordaan voerde ze regelmatig acties voor een betere zorg. 'Op een gegeven moment hadden we alleen maar tijd om iemand uit bed te halen en erin te stoppen. Daar word je geen verzorgende voor. Ouderen verdienen beter dan dat.' Uiteindelijk werd ze zelfs op non-actief gesteld.

 

Mee onderhandelen

Maar Monica ging door. Momenteel strijdt ze voor een betere kwaliteit van zorg bij haar huidige werkgever: Osira. De Abvakabo FNV had haar al een tijdje in het vizier, en vroeg haar in februari of ze de onderhandelingsdelegatie wilde versterken. 'Een hele eer, eindelijk iemand direct van het werkveld die aanschuift bij de onderhandelingen.'

 

Schuldgevoel

De verpleegkundige vindt het jammer dat verzorgenden vaak een schuldgevoel hebben: 'Ze voelen zich te kort schieten tegenover cliënten. Terwijl ze niks fout doen. De meeste verzorgenden hebben het hart op de goede plaats. Dat zij te weinig tijd hebben om goede zorg te leveren, ligt niet aan hen, maar ze worden door de werkgevers gedwongen met een te krappe bezetting en extreem flexibel te werken.'

 

Onderhandelingen

Monica proeft bij collega's dat ze cynisch zijn geworden over de cao onderhandelingen. 'Ze denken dat er toch niks verandert. Maar ik slijp mijn messen voor de volgende onderhandelingen, op vier april.' De belangrijkste punten waar Monica zich op focust zijn behoud van de ort, afschaffing van de flexibilisering, meer handen aan het bed en meer kwaliteit bij het begeleiden van stagiaires.

 

Auteur: Redactie TvV - Rhijja Jansen

Foto: Abvakabo FNV

 

Trek jij vaak met een schuldgevoel de deur achter je dicht? Laat je reactie hieronder achter! 

 

Lees ook:

TvVOnline redactie

Gerelateerde tags

6 reacties

  • no-profile-image

    Vicky

    @jannie

    Ja, de regie wordt helaas ook bij pg bewoners weggenomen. Met 1 en 1/2 kracht 8 bewoners wassen en/douchen, ontbijten graag 9, dan staat de kapper te popelen.

    Dan kun je niet staan kijken en moet je de regie overnemen. En zie je de mobiele bewoner zachtjesaan in de rolstoel terecht komen....maar ik vind dat ook familie hier wat mee kan...Stomweg 15 min. op bezoek per week lijkt ook nergens naar. Deze personen kunnen juist zoveel betekenen voor bewoner, dus...d.m.v. familieavonden proberen wij dit soort dingen aan de orde te brengen.

    Afgelopen kerst met/door familie/personeel met bewoners een gezellig etentje gedaan.

    Een manager zal best wat doen. Ik loop daar maar langs heen.

  • no-profile-image

    jannie

    ja dat schuldgevoel word je door hogerhadn in de schoenen geschoven en ook onderling door collrga\'s . in het jaarverslag tevredenheidsonderzoek kwam naar voren dat patienten vonden dat de autonomie van het werd afgepakt. hoezo , wij hebben gewoon geeeeen tijd om met de armen over elkaar te staan toe kijken hoe iemand probeert zij kleding zelf aan te doen of gezicht zelf te wassen , dit duurt veel te lang en ondertussen heb je wel 3 bellen op je pieper van mensen die graag gehulpen willen worden. dus neem je het maar al te graag over om snel naar de andere patient te kunnen. en als je te lang bij iemand bent omdat je dan een praatje maakt komt er een college die even zegt hoe ver ben je want er moet nog meer gebeuren. nee opgejaagd voel ik mij niet maar je moet iedere minuut bijna verantwoorden .

  • no-profile-image

    adr

    ik werk bij een organisatie die de client centraal zet en er voor gaat om dat te geven wat de client nodig heeft en niet op mijn vingers tikt als ik langer bij een client ben. En wij krijgen de ruimte om zorg te verlenen op de manier die menselijk is en dat noemen wij in onze visie die door de medewerkers tot stand kwam betrokken zorg. zie onze website www.betrokkenzorg.nl

  • no-profile-image

    VIG&l.l. verpleegkundige

    Niet echt schuldgevoel, maar wel dat je tijd tekort hebt om alle werkzaamheden goed uit te voeren en of af te ronden. Dan wordt er welleens makkelijk gezegt 'draag dat dan over' maar er zijn gewoon bepaalde zaken, zeker als je de verandwoordelijke van die dag bent die je echt zelf moet en wil doen. De buitenwereld vindt ookal snel dat de verpleging wel even dit en de verpleging wel even dat kan doen, terwijl en vaak al krab qua tijdsplanning is. Varierend van familie die vinden dat hun familielid direct geholpen moet worden terwijl je de hete adem in je nek voeld van 10 andere die dat eigenlijk ook vinden, tot andere diciplines die de verpleging ook opzadelen met allerlij balast. Dan de telefoon die soms niet stilstaat en meer telefoneert en dat het lijkt dat de werkzaamheden erbij komen. Maargoed dit is en blijft een probleem in ons werk, en dat zal het over 20 jaar nog wel zijn ben ik bang

  • no-profile-image

    Els

    Ja, dagelijks gebeurt het mij meerdere malen dat ik door moet met mijn werk terwijl ik merk dat een zorgvrager eigenlijk nog van alles wil vertellen. Ik werk op zorgappartenten en krijg een route toebedeeld. Om 7.00u bij die, om 7.10u bij de volgende, 7.30u weer iemand anders. Je hebt amper genoeg tijd om te doen wat er op je lijstje staat, en voor een praatje is dus echt geen tijd. Voor sommige bewoners staat alleen individuele aandacht op hun zorgplan, en dat schiet er ook vaak bij in. Ik loop vaak uit met mijn routes omdat ik soms kies voor toch even wat extra aandacht. En daar krijg ik kritiek op. Vaak gaat er ook eigen tijd in zitten omdat ik nog moet rapporteren als mijn dienst erop zit. Maar liever dat dan iemand afkappen die zich echt rot voelt.

    Ik ben in het laatste jaar van mijn opleiding, ik heb ook op woongroepen gewerkt en hoop daar weer naar toe te kunnen. Dat is ook hard werken maar de bewoners zijn meestal om je heen, en dan heb je wel tijd om even een arm om iemand heen te slaan of om ze te verwennen met een advocaatie met slagroom of zo.

  • no-profile-image

    Jaap

    En nog 1 punt om mee te nemen:

    MINDER managers!

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden