Blog Barbara: ‘Grijp je kans tijdens de artsenvisite’

Verpleegkundigen zijn tijdens de artsenvisite de waakhond van de patiënt, vindt Barbara. 'Maar soms stellen we ons nog te afwachtend op.'

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
arts en verpleegkundige en patiënt
Foto Arno Massee

Visite lopen. Letterlijk genomen slaat het natuurlijk nergens op. Bij een visite loop je niet, maar zit je. Met koffie en appeltaart. Visite impliceert gezelligheid. In de zorg weten we wel beter.

Ooit werkte ik als leerling-verpleegkundige op een ‘klasse-afdeling’. Een afdeling voor patiënten die goed in de slappe was zaten en extra hadden betaald voor hun ziektekostenverzekering. Op die afdeling had de artsenvisite nog wel wat weg van echte visite.

Na de verzorging werd er op elke patiëntenkamer een dienblad met thee neergezet. Dé dokter kon elk moment langskomen, als ware het hoog bezoek.

De verpleegkundige werd in die tijd compleet over het hoofd gezien en moest vaak van de patiënt horen dat de dokter was langs geweest. Of de deur van de patiënt bleef geruime tijd dicht omdat de dokter binnen was.

Je durfde niet te storen. Het bezoek van de dokter had iets geheimzinnigs. Je had er als verpleegkundige niets bij te zoeken.

Gelukkig is de rol van de verpleegkundige in de jaren daarna verbeterd. Sterker nog, de dokters van tegenwoordig zijn tijdens de rondgang langs de patiënten maar wat blij met een verpleegkundige aan hun zijde.

Ik durf zelfs te beweren dat het goed verlopen van de artsenvisite in handen kan liggen van verpleegkundigen. Wij zijn de waakhonden, de vuurtorens, de vraagbakens en de steunpilaren voor onze patiënten.

Tegelijkertijd stellen verpleegkundigen zich afwachtend op tijdens de visite. Onze rol beperkt zich in veel gevallen slechts tot het beantwoorden van de vragen die de arts stelt. En vaak zijn het vragen die de dokter zelf heel goed in het elektronisch patiëntendossier kan vinden.

Het is natuurlijk veel makkelijker om het de verpleegkundige te vragen. En wij willen maar al te graag die dienende rol. Toch? Maar de artsenvisite is nou juist hét podium om de regie te pakken; verpleegkundig leiderschap te tonen of om, samen met de arts, klinisch te redeneren.

De manier waarop de artsenvisite wordt vormgegeven verschilt per instelling, per afdeling en zelfs per arts of verpleegkundige. Het doel zou overal hetzelfde moeten zijn. Hoe gaat het met de patiënt? Zijn er bijzonderheden? Is het behandelplan duidelijk?

De efficiëntie van de artsenvisite is al jaren een heikel punt. Het duurt te lang, het verloopt ongestructureerd of de dokter moet steeds de telefoon beantwoorden. We verzinnen steeds van alles om die efficiëntie te verbeteren.

Door te communiceren volgens de SBAR of door eerst zogenaamde ‘papieren visite’ te doen zodat je goed beslagen ten ijs bij de patiënt komt.

Maar eerlijk gezegd is voor mij nog niet dé manier gevonden. Een manier waarbij de verpleegkundige die leidende rol pakt of toebedeeld krijgt. Een manier waarop de patiënt optimaal betrokken wordt bij de visite.

Een manier waarop de arts als vanzelf zijn verantwoordelijkheid neemt en de visite niet alleen gebruikt om de administratie op orde te krijgen.

Waar ligt dat aan? Aan het woord zelf? Visite. Misschien associëren we visite met z’n allen nog steeds met iets dat vooral gezellig moet zijn. Appeltaart erbij, dokter? Snijd dan voor mij ook een stukje af.

Barbara’s vorige blog ging over de gewoonte dat verpleegkundigen per se samen willen koffiedrinken. Haar standpunt leidde tot veel discussie. Dat kun je nalezen in dit bericht, dat maar liefst bijna 15.000 keer is gelezen!

3 REACTIES

  1. Niet alleen de artsenvisite maar ook de anamnese en pre-operatief onderzoek heb ik als patient meegemaakt op zaal. Ik was zeer verbijsterend en boos over deze gang van zaken. En dat in een academisch ziekenhuis. Als excuus was er nergens een kamertje te vinden om zelfs de anamnese privé te kunnen afnemen. En dat in deze tijd! Tijdens de A-Inservice opleiding was het een must om de privacy van de patient in acht te nemen. Ik heb erop gestaan dat ik een gesprek met de arts zou hebben in een aparte ruimte zonder medepatienten en daar werd vreemd is opgekeken en schoorvoetend werd het geregeld. Ik werk zelf als verpleegkundige in de wijk en idd zoals boven beschreven wordt privacy in de wijk veel meer in acht genomen. Mooi onderwerp om te gaan onderzoeken en aan te pakken.

  2. Lees alle reacties
  3. Privacy als patient op zaal tijdens artsenvisite is er niet. Dat gordijn dat voor de vorm om het bed wordt getrokken houdt geen geluid tegen. Ook alle informatie van de andere patiënten krijg je allemaal mee als patiënt. Als patiënt en wijkverpleegkundige viel me dit op en ik vond het erg storend. In de wijk moeten alle contacten beveiligd zijn en krijg je broodnodige clientinformatie echt niet zomaar. Maar in het ziekenhuis mag alles.
    Ik weet niet goed hoe het anders zou moeten maar ik vond het zeer opmerkelijk en storend.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.