Blog Hugo: ‘de macht van het EPD’

Het EPD brengt informatie makkelijker samen dan de dossiers van vroeger, schrijft Hugo. Maar soms is het een dwingelandje.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
EPD
'Wilde je iets teruglezen, dan moest het oude dossier gezocht worden in het archief' (Foto: Pixabay)

Vroeger hadden we papieren dossiers. Die waren regelmatig kwijt. Of onleesbaar. Of er ontbrak van alles. Of de blaadjes kleefden aan elkaar door bloed, koffie of andere substanties. Wilde je iets teruglezen van een vorige opname dan moest het oude dossier gezocht worden in het archief. Een spookachtige kelderruimte die ooit gediend had als mortuarium.

Geen haar op mijn hoofd die terug wil naar die tijd. Maar het dossier was in de basis wel gewoon een dossier. Het zorgde voor continuïteit. Je kon je eigen bevindingen noteren en teruglezen wat de vorige diensten allemaal gezien en gedaan hadden.

Het Elektronisch Patiënten Dossier (EPD) is werkelijk next level. Alles is met een paar simpele klikken terug te vinden. Noties van de spoedeisende hulp, rapportages van vorige opnames, operatieverslagen, labwaarden. Alle informatie is bijeengebracht. Het enige dat je nodig hebt is een computer en een functionerend netwerk.

In tegenstelling tot het oude, papieren dossier, is het EPD wel een dwingelandje. Het wil dingen van je. Sterker nog, het eist dingen van je. Je moet minimaal twee keer daags controles doen. Je moet op maandag en donderdag iedereen wegen. Je moet twee keer in de week decubitusscores invullen. Je moet drie keer per dag een VAS-score invullen. Je moet de ontslagchecklist helemaal doorlopen. Je moet echt heel erg veel.

Het EPD is machtig. Je kunt zijn eisenpakket niet zomaar naast je neerleggen. Sla je een verplicht item over, dan daalt de toorn van het EPD over je neer. Het afdelingshoofd ziet het meteen in zijn overzicht. Hij komt ongetwijfeld vriendelijk vragen waarom je meneer K. niet gewogen hebt. Het is toch donderdag? Hij doet dat omdat anders zijn baas met hem komt praten. Ook de baas van het afdelingshoofd heeft immers inzicht in de verplichte documentatie. Daarin schuilt de macht van het EPD. Als de verplichte documentatie niet op orde is, vertelt het EPD dat aan iedereen met zeggenschap in de organisatie.

Die complete transparantie kent voordelen. Je kunt niet meer stiekem een dossier inzien van een bekende Nederlander die twee etages lager is opgenomen. Tegelijkertijd is het best intimiderend dat de hele ziekenhuishiërarchie meekijkt bij alles wat je doet of laat in het dossier. Big Brother is watching you.

Het EPD is inmiddels zo machtig en veeleisend dat het qua tijd en aandacht een geduchte concurrent van de patiënt is geworden. Ik sprak laatst een weekendhoofd dat zich daar zorgen over maakt. ‘Dan zie ik alle verpleegkundigen achter de computer zitten. Ga toch eens bij je patiënt kijken, denk ik dan.’ Ik snap die zorgen, maar ik snap die verpleegkundigen ook. Zij worden afgerekend op het dossier. Een goed gesprek met een patiënt levert op papier niets op. Sterker nog, wanneer de tijd beperkt is en het ten koste gaat van de verplichte documentatie lijkt het net alsof je niet goed functioneert, terwijl je juist de behoeften van de patiënt centraal hebt gesteld. We moeten echt waakzaam zijn. De digitale dictatuur is dichterbij dan we denken.

5 REACTIES

  1. Het EPD systeem bouwen moet je uit de tengels van ambtenaren houden. die richten al genoeg schade aan met doorgeschoten regelarij en controlezucht. Maak van het EPD niet meer dan dat het is, een digitaal mapje met allerlei data waarmee een behandelaar zijn werk aan het bed van de patient kan doen, en geen tijd verliest aan dolen door de kelderarchieven of aan de telefoon met de huisarts van de patient voor extra info, ik noem maar een dwarsstraat. Automatisering van de gegevenserwerking gaat nooit meer weg. En dat is prima. Wie geen gegevens vastgelegd wil hebben, mag dat vragen. Daar zal naar worden geluisterd. Maar die komt dan in een kamer apart te liggen.

  2. Lees alle reacties
    • Lees alle reacties
    • ik wil namelijk een knelpunten analyse maken over het niet in het epd zetten dat er controles moeten worden gedaan, wij moeten dat uit de rapportage halen van arts/diabetesverpleegkundige. En als het dan wel al in de agenda in het epd is gezet, dan wordt het veelal niet gedaan (de controles) waar dan de arts weer tegenaan loopt

      • Lees alle reacties
      • Zoiets heet toch gewoon plichtsverzuim? Ik was in 2004 betrokken bij het bouwen van een epd systeem, en in die tijd had je de Stuurgroep nogwat, die beoordeelde of de systemen klopten met wat de wet ermee wilde. Die bottlenecks zul je hopelijk nog terug kunnen vinden in de beoordelingen van die stuurgroep van EPD-systemen uit den lande. De ZorgAutoriteit kan je vast de goeie weg wel op helpen.

  3. Ik heb dit gemerkt in 2013 toen mijn man acuut werd opgenomen in het Maxima ziekenhuis in Eindhoven. Ik ben zelf een verpleegkundige A van de oude stempel en woonde al 13 jaar niet meer in Nederland. Hoofdzusters zijn dus afgeschaft. Verpleegkundigen niet te vinden en mijn man werd op het toilet gezet met een bel. Hij had uitgezaaide kanker in zijn botten. Hij belde en niemand kwam, stond op en viel op de grond. Ik weet niet hoe lang hij daar gelegen heeft maar hij lag te bibberen in bed van angst voor een verpleegkundige van 26 jaar. Ze was waarschijnlijk computer lijsten aan het invullen want ze liep weg. Waarom geen po-stoel naast het bed?
    Ik heb hem ook zelf gewassen en geschoren want er was personeel te kort! Ik heb ook geen arts gesproken tot de laatste dag en kreeg een verslag mee voor de verzekering en artsen in Portugal. Helemaal verkeerd want ze hebben hun conclusie gebaseerd op de zogenaamde EDP uitslagen. Zijn lever was aangetast en de conclusie was “alcohol” terwijl hij al 10 jaar niet dronk. De aantasting kwam door een medicijn tegen prostaat kanker. Maar er werd dus niet gesproken of vragen gesteld aan mij.

    Het is echt schandalig dat verpleegkundigen worden afgerekend op een computer rapport en niet op hun zorg, verantwoordelijkheid en liefde voor de mensen waarvoor ze zorg dragen. Logisch dat ze rondliepen als zombies en niet te vinden waren “want de computer” riep en die lijsten worden dus door onzichtbare “Managers” gecontroleerd.

    De handgeschreven rapporten waren niet zo slecht. In ieder geval dacht je na wat je schreef en vulde geen computer lijsten in. (Bedekt met bloed of koffie! Wie verzint dit)
    Verder is verpleging geen wetenschap en er mogen nooit “wetenschappelijke” onderzoeken gedaan worden op patiënten.
    Verpleging is kennis maar vooral ervaring en symptomen herkennen zonder dat je in een EDP protocollen boekje moet gaan kijken.

    Dank je wel Hugo van der Wedden, voor deze blog want nu heb ik 5 en een half jaar later antwoord gekregen op de vele vraagtekens die ik had.
    Conclusie is dat het veiliger is om een patiënt te zijn in bv Afrika of Suriname waar ze geen computer dictatuur hebben en waar de verpleegkundigen dus hun aandacht kunnen geven aan de mensen die dit nodig hebben.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.