Blog Sandra: Dagzak? Weekzak!

De wijkverpleegkundige adviseert een schone katheterzak, maar de zorgverzekeraar vergoedt slechts één dag- en één nachtzak per week. Sandra snapt er niets meer van.
materiaal thuiszorg
En dan krijg je bij je geldzorgen en katheter er (gratis, dat wel) nog een urineweginfectie bij. (foto: Arno Massee)

Een groep zelfstandige verpleegkundigen heeft advocatenkantoor Hammerstein in de arm genomen om te strijden voor hun rechten. De kleine mensen die zorg verlenen, kunnen wel wat hulp gebruiken tussen alle grote instanties, want door regels en gedoe gaan zij ten onder.

Nee, ik wil niet vervelend doen over grote instanties. Ik werkte tot voor kort in een groot ziekenhuis en ik ben ervan overtuigd dat we daar heel mooie zorg bieden met zijn allen. Toch hoor ik ook geluiden dat ziekenhuizen het oog voor de cliënt verliezen. Zo sprak ik een collega die in de thuiszorg haar cliënten uit ziekenhuizen terug ontvangt. Een cliënt met een suprapubiskatheter bijvoorbeeld. Die kreeg dat slangetje en mocht naar huis. Dat hij doodongelukkig was met dat lichaamsvreemde ding dat uit zijn buik stak, was geen reden om hem in het ziekenhuis langer te houden. Urineretentie opgeheven, geen infectie, opgelost, naar huis.

De thuiszorgcollega kijkt mij (ziekenhuispleeg) hierop aan: ‘Hebben ze in het ziekenhuis geen oog voor de mens om zo’n katheter?’ Ik voel me beledigd, aangevallen. Ik wil dit weerleggen. Ik heb me in het ziekenhuis altijd voor 200% ingezet voor mensen met slangen. En ik legde praktische dingen uit, maar ik keek ook in ogen en vroeg: ‘Hoe gaat het écht met u?’  Maar ik heb ook wel gevoeld dat we in het ziekenhuis steeds vaker spreken over ‘die katheterplaatsing op kamer 9’ en minder vaak over de vader, leraar, drummer, wintersporter in datzelfde bed. Daar is geen tijd voor. Een lang ziekenhuisverblijf is te duur, maatschappelijk werk en geestelijke verzorging zijn grotendeels wegbezuinigd. Dus dan mag je met een goed lopende katheter en nul infectie gewoon naar huis.

En thuis kies je dan een bescheiden, kleine zelfstandige als wijkverpleegkundige, als tegenbeweging na die grote zorgfabriek. En dan komt er een aardige dame die je goed helpt. En als je dan even ontspant, stuurt ze een factuur. Omdat de zorgverzekeraar haar (niet gecontracteerd) dus niet rechtstreeks betaalt. O en dan krijg je bij je geldzorgen en katheter er (gratis, dat wel) nog een urineweginfectie bij. Want zo gaat dat met katheters, toch? Nou ja… Nursing heeft nog wel wat tips om dat te voorkomen. Perfect! Gesteund door een kanjer van een advocaat en gewapend met de kennis van Nursing adviseert de zelfstandige verpleegkundige haar cliënt met suprapubiskatheter om, bij afkoppelen van de nachtzak, de zak weg te gooien en de volgende avond een schone te pakken. Want een katheterzak doorspoelen onder de kraan en weer neerhangen voor in de avond, is niet echt anti-bacterieel beleid.

Maar … de zorgverzekeraars besluiten dat er slechts één dag- en één nachtzak wordt vergoed per cliënt, per week. Ha ha, dágzak …? Weekzak dus. Of de zorgverzekeraar een rotzak, de zelfstandige verpleegkundige krijgt de zak en de cliënt zit in zak en as. En ik… ik snap hier echt geen zak meer van…

 

 

4 REACTIES

  1. Lees alle reacties
  2. Ik wil reageren op de blog van Sandra.
    Ik begrijp de emotie die meespeelt en ik begrijp ook het gevoel dat je krijgt dat de verzekeraar alles gaat bepalen.
    Maar ook jij weet dat elke keer dat je een open verbinding maakt bij een catheter je meer kans op een infectie hebt. Dus 1 x per week de urinezak verschonen geeft minder kans op een infectie. Zeker als je met een dagzak werkt en daar de nachtzak op koppelt.
    De gezondheidszorg moet door ons allen betaald worden. Als je de cijfers leest dan wordt ik daar wel eens stil van. Is het dan ook niet logisch dat er paal en perk gesteld wordt aan zaken? Ik werk als verpleegkundige bij een leverancier van medische hulpmiddelen. Ik maak dagelijks mee dat mensen het de normaalste zaak van de wereld vinden dat alles maar vergoed moet worden. Mensen hebben daarbij zelf vaak geen stop. Vanuit de kant van de patient lijkt dit logisch. Maar komt dit ook niet doordat mensen totaal geen besef hebben wat het allemaal kost? Weet je de bomen groeien niet de hemel in. Het moet wel betaalbaar blijven. Anders gaan we een systeem krijgen dat alleen de rijken nog zorg kunnen betalen. Ik vind het belangrijk dat er zorg voor iedereen is.
    Dat die zorg menselijk is en goed is. Als er dan paal en perk aan materialen wordt gesteld leer ik daarmee te leven. Vroeger noemden ze dat de tering naar de nering zetten.
    Ik heb inmiddels 30 jaar ervaring in de zorg zowel intramuraal als extramuraal en ik denk dat het heel veel zou schelen als iedereen zou weten wat zaken kosten.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.