Een goede gezondheid is duur!

Een chirurg verwijdert de teen van mijn patiënt. Dat was echt nodig. Net als post-operatief mobiliseren. Ook nodig om verder functie- en conditieverlies te voorkomen. Daarvoor zijn echter hulpmiddelen nodig die ik niet durf te bestellen...
Een goede gezondheid is duur!

Mijn ziekenhuis is tégen vallen en onderneemt daar zware stappen in. Bij opname al worden mensen gescreend op mobiliteit en valgevaar. Bij deze patiënt rolt er uit mijn computer een plan met adviezen: 1) Inventariseer risicofactoren. Check: gladde vloeren, groteteenloosheid. 2) Zorg dat de patiënt goed schoeisel draagt. Ehm…

Onmiddellijk bel ik om hulp. De verbandkamer regelt wel even een verbandschoen. Na een dag of twee schuifelt mijn patiënt stevig van bed naar stoel en soms de gang op. Hij gaat vooruit, voelt zich beter. Tot op een middag zijn echtgenote de afdeling op komt rennen.

Het is belachelijk, gilt zij, die verbandschoen. Belachelijk. Ik haal mijn wenkbrauwen op en wil net het verpleegplan ‘verhoogd risico op vallen’ tevoorschijn halen, als de vrouw iets uit haar broekzak peutert. Een rekening. Deze ene schoen kost deze man zonder teen 170 euro. Ik geef de echtgenote maar even een stoel, voor ze omvalt.

Als de man, naast zijn teen, ook nog zijn geduld verliest, gaan mijn radertjes opnieuw ratelen. Hebben we voor deze psychische nood ook nog een plan in de kast? Computer zegt: 1) Neem prikkels weg. Check: ik dim de lichten, sluit de deur. 2) Creëer een rustige, geruststellende benadering. Lukt: ik hurk naast mijn patiënt. Na een poos protocolloos praten, blijkt dat mijn patiënt het even echt niet meer ziet zitten. Hij wil niet meer uit bed. Nooit meer.

Daar zit ik met mijn protocollen. Mijn computer blijft stil. In overleg met de dokter schakelen we een psychiater in. De patiënt wil het eigenlijk niet, maar heeft goede gesprekken. Na twee weken is deze patiënt multidisciplinair, protocollair en met veel aandacht en zorg weer op de been en moedig. Eindelijk kan hij weer naar huis. Daar treft hem echter nog een verrassing.

De vernieuwde politiek, met de strakke broekriem, heeft namelijk besloten dat psychiatrische hulp je eigen zorg is. Dat wil zeggen: een psychiatrisch consult komt voor je eigen rekening. Op de mat van de patiënt lag wederom een rekening. De psychiater kostte 200 euro.

Deze patiënt had het goede al genoten. De schoen en psychiater hebben hun nut bewezen. Daar twijfelt waarschijnlijk ook niet één zorgverlener aan. Maar hoe zit het met de portemonnee van mijn patiënten? Is gezondheid nog wel voor iedereen, tegenwoordig? Of heb je met minder geld, voortaan ook gewoon minder gezondheid?

13 REACTIES

  1. Lees alle reacties
  2. Ja in de thuiszorg komen dit soort zaken steeds vaker tegen. Die ziektekostenverzekeraars kijken alleen maar naar de goedkoopste manier. Zo had ik vorige week een terminale cliënt die vanwege blaasretentie met spoed een blaaskatheter moest krijgen. Helaas mag de plaatselijke apotheek deze spullen niet meer leveren omdat de ziektekosten verzekeraar(cz) dit alleen maar via mediq direct wil laten leveren. Met spoed houdt dus in via tntpost en dat duurt dan 24 uur! Zie je het voor je, zo ziek en zwak en dan nog meer enorme pijn krijgen omdat de materialen 24 uur later pas geleverd konden worden. Gevolg? Cliënt is toch opgenomen in Ziekenhuis. Wat is er nu bezuinigd? Nu kost de opname honderden euro’s meer dan dat de plaatselijke apotheek deze spullen tegen enkele euro’s meer had mogen leveren. De cliënten zijn de dupe van verkeerde bezuinigingen.

  3. Het is echt om te janken!
    Zou de politiek snappen dat de zorg verziekt is geraakt?
    De gewone burger snapt er niets meer van, en de zorgverleners nog minder.
    Wie zou al dit moois toch tot stand hebben gebracht,met andere woorden,zou er uberhauptnog een weg terug zijn? Laten we dat maar hopen anders zie ik het somber in.
    Goede blog vind ik, complimenten!

  4. Voortaan eerst mededelen wat een hulpmiddel gaat kosten als dit niet vergoed wordt. Verder lijkt het mij dat als er een psychiater wordt ingeschakeld ook eerst wordt medegedeeld dat dit 200 euro gaat kosten.Dan kan de patient er nog van af zien. Niet de patient achteraf voor een voldongen feit stellen. Stel je voor dat de buurman voor jou de psychiater belt, dan betaal jij die toch ook niet….

  5. hallo Sandra, wat betreft de hulpschoen……altijd vragen of ze aanvullend verzekerd zijn. CZ vergoed veel als je maar aanvullend verzekerd bent.
    De psychiater, ja kan alleen doorverwezen worden via specialist. vaak doet een goeed gesprek ook wonderen en lap dan maar ff de protocollen aan je laars. leuk die regeltjes allemaal, werken vaak in de zorg niet geheel en vooral niet in de thuiszorg. Je staat daar veel vaker voor verrassingen. ik vraag ook altijd wat het kost en zeg erbij dat iki niet in hun portemonnee kan kijken.
    Wat betreft blaascatheters, die worden ook op recept van specialist verstrekt en kunnen bij iedere apotheek opgehaald worden ,et goedkeuring van de zorgverzekeraar. Wij bellen daar ook zelf over of laten de partner hierover bellen en er altijd bij laten zeggen het is hele grote spoed, we kunnen er niet op wachten. vragewn ook of ze het willen doorfaxen naar de desbetreffende apotheek.

  6. Goede blog, het zette mij aan het denken en tot mijn grote schaamte moet ik bekennen dat ik niet wist dat je een psychiater zelf moest betalen als de patiënt op de afdeling ligt. Wij raden het vaak aan, maar zien de rekening na afloop natuurlijk niet. Ik neem dit mee in onze vlg team! Bedankt!

  7. Nederland, verzorgingsstaat. Heb er examen op gedaan in 2000,
    is niets meer van over… Heb zelf een terminale man een hoog-laag bed moeten laten kopen bij de kringloop omdat het bed dat hij had, via de thuiszorg geregeld, na 3 maand niet meer vergoed werd.
    En diezelfde thuiszorg geen zorg verleend als er geen hoog-laag bed is…

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.