Gastblog: ‘Leerling-verpleegkundige, blijf vooral jezelf want dat siert je’

Oncologieverpleegkundige Mieke Onvlee - Van Dijk begeleidt met veel plezier leerling-verpleegkundigen. Ze beschrijft een dag waarop ze een vierdejaars hbo-v student moet beoordelen, en geeft een paar liefdevolle lessen. ‘Wat is het leuk, zien hoe zo’n jonge frisse collega in de dop aan het werk gaat.’

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Mieke Onvlee - Van Dijk. Foto: HMC Antoniushove.

Vandaag zal de werkdag er anders uitzien dan ik gewend ben. Ik mag mijn student, in de laatste fase van haar hbo-v opleiding, observeren. We hebben een assessmentdag om een volledig beeld te krijgen van wat goed gaat en waar ze nog aan kan werken.

Het is ’s ochtends even aftasten hoe we dit gaan doen. We spreken af dat ze opdrachten naar mij mag delegeren en dat ik mee zal helpen met bijvoorbeeld het controleren van de vitale functies. Gaandeweg vinden we de juiste modus.

Wat is het leuk, zien hoe zo’n jonge frisse collega in de dop aan het werk gaat. Nog een lange toekomst voor haar, hopelijk een lange toekomst in de zorg. Deze collega’s zijn zo hard nodig. Enthousiast, beleefd en helder communiceert ze met haar vier patiënten. Ze weet goed wat er van haar wordt gevraagd en hoe ze het gaat doen. Bij de artsenvisite komt ze overtuigend over. Een peloton van specialisten vuurt allerlei vragen op haar af. ‘Hoe is de thuissituatie, woont hij alleen, kan hij naar huis, wat is haar gewicht, hoeveel ascitesvocht is er afgelopen vannacht?’ Ze beantwoordt alle vragen zorgvuldig.

Halverwege de ochtend wordt de aandacht van mijn student gevraagd voor een oudere patiënt met geheugenproblemen. Hij is het ziekenhuis doorgelopen en wil niet meer terug naar de afdeling. Daarna wordt ze geacht aanwezig te zijn bij een slechtnieuwsgesprek. De transfer-verpleegkundige wil iets doorgeven en een medewerker van het laboratorium wil haar iets vragen. En ‘oh ja’, spreekt de arts-assistent haar in de wandelgangen aan: ‘die ascitesdrain mag verwijderd worden’.

Coördineren van zorg, keuzes maken, patiënten informeren, mantelzorgers te woord staan, een luisterend oor bieden en begrip tonen, medicijnen delen, verschillende disciplines inschakelen. Ondertussen ook nog voor jezelf zorgen en een moment vinden om koffie te drinken.

Wat wordt er op zo’n dag veel van een student-verpleegkundige verwacht. Petje af hoe ze zich staande houdt, want het zijn oncologiepatiënten met complexe zorgvragen. Hoe kun je dit handelen als begin twintiger? En hoe kan ik haar daarbij ondersteunen?

Aan het begin van onze dienst heb ik haar meegegeven dat het belangrijk is ‘wat’ je doet en ‘hoe’ je iets doet, maar vooral ook ‘waarom’ je iets doet. Blijf jezelf de ‘why-vraag’ stellen. Dit geeft meer verdieping in je vak. Je gaat de zorg voor oncologiepatiënten nog interessanter vinden en beter begrijpen. Het is een dankbare patiëntengroep waar je veel voor kunt betekenen.

Alle waardering voor mijn student en alle andere jonge mensen die voor de zorg hebben gekozen. Vandaag hebben we elkaar een stuk beter leren kennen. Zij komt er wel, dat weet ik zeker.

Nog een paar maanden, dan heb je je diploma op zak en ligt de zorgwereld voor je open. Waar je ook terecht mag komen, blijf vooral jezelf, want dat siert je. En misschien denk je nog wel eens terug aan wat je hebt meegemaakt op deze werkplek, op de afdeling oncologie. Koester de mooie momenten, je nieuwe inzichten en ontmoetingen. Ze gaan mee in je levensrugzak.

Mieke Onvlee – van Dijk is oncologie- en geriatrieverpleegkundige op de afdeling oncologie/hematologie van het HMC Antoniushove in Leidschendam.

7 REACTIES

  1. Lees alle reacties
  2. Bob Smalhout heeft jaren geleden een boek geschreven dat heette met het mes op tafel en daar stond in dat 20 % perfect was, en begrepen het snel en waren er geknipt voor en 60 % goed en de andere 20% kon beter iets anders kiezen. Er stond ook in dat er mensen waren die anderen in nood bijstonden in burger als een soort burgerplicht. Ieder is op zich zelf terug geworpen tegenwoordig. Zelfredzaamheid en autonomie daar draait het om. Het ergst vind ik een streberige overambitieuze instelling en ellenbogenwerk en iem met agressief dominante trekken die ten koste gaan van iemand z”n identiteit die je ontplooiingsmogelijkheden in de weg staan. .

  3. Mooie blog waaruit blijkt hoe ervaren verpleegkundigen toekomstige verpleegkundigen opleiden en begeleiden en het belang daarvan.

    Een blog die echter een heel andere lading krijgt als je deze leest met inachtnemening van de huidige ontwikkelingen in verpleegkundig Nederland waarbij ik doel op de invoering van de nieuwe beroepsprofielen in de Wet Big 2 en de bijbehorende overgangsregeling.

    Ervaren inservice en mbo opgeleide verpleegkundigen die al meer dan 20,30 of zelfs 40 jaar op hetzelfde (of hoger) niveau zorg verlenen als hbo collega’s en de nieuwe generatie mbo en hbo verpleegkundigen opleiden dreigen gedegradeerd te worden tot 2e deskundigheidsniveau.
    Daar waar een verpleegkundige met een oud hbo diploma zich zondermeer als regieverpleegkundige zal kunnen registreren zal dit voor inservice en mbo verpleegkundigen niet gelden.

    Mogelijk kunnen verpleegkundigen met een specialisatie zoals Mieke zich tijdens de overgangsregeling wel registreren als regieverpleegkundige daar is nog geen definitief besluit over genomen, echter ook dan dreigen er na 5 jaar andere herregistratie eisen te gaan gelden voor de “oud” hbo opgeleiden (2 modules ) dan voor de gespecialiseerde inservice en mbo opgeleide verpleegkundigen (alsnog een verkorte hbo opleiding van 2,5-3 jaar volgen).

    De overeenkomst van kennis, ervaring en competenties van de individuele verpleegkundige met de inhoud van de nieuwe beroepsprofielen en de verpleegkundige praktijk speelt hierbij geen enkele rol, er wordt louter gekeken naar het in het verleden behaalde diploma.

    In de nabije toekomst zou dit betekenen dat Mieke straks als verpleegkundige (2e deskundigheidsniveau) in het Big register geregistreerd staat (voorspelbare, niet complexe geprotocolleerde zorg) en de student/leerling uit de blog als regieverpleegkundige 1e deskundigheidsniveau (complexe en onvoorspelbare zorg, coachen collega’s mbo en inservice en de regie voeren over de afdeling en het zorgproces).

    Of zelfs dat Mieke de verkorte hbo zal moeten volgen om na de overgangsregeling hetzelfde werk op hetzelfde niveau te kunnen blijven doen waarbij haar huidige leerling/student haar werkbegeleider zal zijn en de rollen uit de beschreven blog precies omgedraaid zullen zijn.

    Absurd?
    In de praktijk gebeurt dit al.

    Je hoeft geen verpleegkundige te zijn om te begrijpen dat dit de kwaliteit van zorg op geen enkele manier ten goede komt en dat de arbeidsverhoudingen hierdoor zullen verslechteren met een nog grotere uitstroom van verpleegkundigen tot gevolg.

    Alarmerende signalen van verpleegkundigen uit de praktijk worden stelselmatig genegeerd door het ministerie VWS en de werkgevers maar ook door de beroepsvereniging Venvn en het doel profilering van het hbo lijkt boven alles gesteld te worden zelfs boven het belang van garanderen goede zorg.

    Binnenkort wordt een besluit genomen over de wet Big 2 en de bijbehorende overgangsregeling nu is dus het moment om als individuele verpleegkundige van je te laten horen als tegenwicht voor alle bureaudeskundigen en niet praktiserende verpleegkundigen die bij de besluitvorming betrokken zijn dus mail je visie naar:
    postbusbig2@minvws.nl
    https://www.rijksoverheid.nl/contact/contactformulier
    info@venvn.nl
    je vakbond en werkgever.
    En teken de petitie al 26500 collega’s zijn je voorgegaan https://petities.nl/petitions/erken-inservice-opleiding-verpleegkunde-a-op-hbo-niveau?locale=nl&page=6#petitionnews

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.