Gastblog Sari: ‘Ik proef de spanning bij deze jonge studenten’

Verpleegkundedocent Sari Lindhout is begaan met haar studenten. Hoe zal het ze vergaan in deze roerige tijd in verpleegkundeland?

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
stagiaire verpleegkunde
De verpleegkundige op deze foto is niet Kim. Foto: Arno Massee

Met één druk op de knop leg ik m’n hele klas het zwijgen op. Een paar weken terug kostte het me nog best wat moeite om dit klasje stil te krijgen, maar vandaag gaat het prima. Beter dan ik zou willen.

M’n studenten zijn allemaal thuis. Allemaal achter hun eigen scherm. Allemaal door mij gedempt.

Ik geef online les en ik vind er niets aan. Het is nog maar de tweede week dat we thuis werken, maar wat mis ik het geklets in de klas, het gelach in de gangen, de drukte in de pauze.

Ik proef de spanning bij deze jonge studenten die ervan dromen om over een poosje aan de slag te gaan als verpleegkundige. Wat komt er op dit moment veel op hen af!

Hoe moet het met mijn eerstejaars studenten, die over een week of zes hun allereerste stappen in de zorg gaan zetten? Krijgen ze de mogelijkheid om rustig te wennen? Mogen ze leerling zijn? Of worden ze overvallen door drukte en onzekerheid?

De tweedejaars; zij lopen stage deze weken. Houden zij zich staande in dit rumoer? Ze zijn pas 17, 18 jaar… maar ze staan er middenin.

De derdejaars, die net terug zijn van stage en zich juist weer lekker in de schoolbanken nestelden; worden ze binnenkort gevraagd om bij te springen in de zorg? Of mogen ze nog even onbezorgd van hun schooltijd genieten?

De vierdejaars, waarvan hun eindstage ineens zo’n vreemde wending krijgt. Hun praktijkexamens staan op losse schroeven. Gaat alles nog lukken voordat het juli is of komt hun diplomering in het gedrang door de storm die door de gangen van de ziekenhuizen waait?

We doen ons uiterste best; mijn collega’s en ik. We beantwoorden vragen, we zoeken contact, we spreken moed in, we steken harten onder riemen en roeien met de digitale riemen die we hebben.

Sommigen van ons hebben tijdelijk een dubbele functie: docent en verpleegkundige, omdat we nodig zijn op de werkvloer. We draaien overuren, maar we doen het met liefde.

En diep in ons hart zijn we supertrots op onze studenten! We kennen hen. Ze gaan het redden.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.