Gastblogger

De beheerder van de zorgtekortenhyves roept op tot actie!

Het is nu alweer tien maanden geleden dat ik begon met de zorgtekortenhyves. De maanden zijn voorbij gevlogen, en er is zoveel gebeurd in die tijd! Er zijn veel aanmeldingen, al gaat het mij nog te langzaam.

 

Schrijnende situaties

Ik heb deze hyves opgezet omdat ik als ziekenverzorgende schrijnende situaties in de zorg zag. Ik werk nu al vanaf mijn zestiende in de zorg in verschillende zorgsituaties, van ouderenverzorgende, naar werken op de eerste hulp en behandelpoli’s en nu ben ik werkzaam als wijkziekenverzorgende. Het werken is als een hobby: ik vind het geweldig en wil er graag nog jaren mee doorgaan. Werken in de zorg heeft iets speciaals, het geeft zoveel voldoening om mensen die het zelf niet meer kunnen te verzorgen en te begeleiden.

 

Geen douchebeurt

Maar de laatste jaren werd er erg veel bezuinigd in de zorg en werden er nieuwe regels en gemaakt. Dit was zeker geen vooruitgang. Toen ik eens onverwachts naar een terminale zorgsituatie moest, en later nog een paar keer voor de adl zorg, werd mij schrikbarend duidelijk dat dit geen goede zorg meer was. Ik heb weinig tijd voor cliënten, waardoor het praatje erbij inschiet. Sommigen vragen zelfs of ik de douchebeurt wil laten zitten omdat ze liever even met me praten.

 

Hyves

Om deze situatie aan te pakken overlegde ik met mijn collega’s wat we hieraan konden doen. Maar helaas waren wij niet echt in staat om de zorg goed geregeld te krijgen. We hebben het aangekaart bij de leidinggevende, maar deze kon ook niet veel doen door orders van bovenaf. Als ik op mijn fietsje door de wijk fietste ging constant door mijn hoofd hoe slecht gesteld het was met de zorg. En wat zou ik hieraan kunnen doen? ’s Avonds maakte ik een hyvessite aan: ‘Ik baal van de tekorten in de zorg’ zorgtekorten.hyves.nl. En geloof het of niet de volgende dag hadden zich al honderden leden aangemeld.

 

Weinig tijd

Het liep meteen als een trein. Met honderden per dag melden de leden zich aan en ze vertelden hun verhalen over de heftige situaties die ze tegenkwamen in de zorg. Sommigen moesten bijna elke dag werken, en ook in de weekenden doorhalen. Anderen gaven aan dat ze door oververmoeidheid fouten in hun werk maakten. Iemand vertelde zelfs dat er op haar afdeling zo weinig tijd voor de toiletgang was, dat de bewoners preventief incontinentiemateriaal aankregen. Sommige bewoners bleven hier soms langer dan een kwartier in zitten.  

 

Te weinig handtekeningen

Nu, een jaar later, zijn er al meer dan 14.000 leden, maar helaas zijn ze niet erg actief. We hebben nog maar 10.000 ondertekeningen voor onze petitie en de meesten daarvan hebben we verzameld tijdens onze noodklokakties. We hebben 20.000 handtekeningen als doel, zodat er meer kans is dat de overheid de slechte zorg op de agenda zet. Maar ik had verwacht dat veel meer verzorgenden hun handtekening zouden zetten.

 

Vrezen voor baan

Natuurlijk hebben ze hun redenen om niet gemotiveerd te zijn. Velen zijn bang dat ze hun baan kwijtraken als bekend wordt waar ze mee bezig zijn en als hun verhaal openbaar gemaakt wordt. Daarnaast werken verzorgenden veel en hard. Ze hebben geen puf meer om zich op welke manier dan ook nog in de zorg te verdiepen. Ze laten me weten dat ze het eens zijn met mijn actie en wensen mij veel succes. Dat is hartstikke lief, maar op deze manier verandert er niks in de zorg: we hebben hun handtekening nodig.

 

Alternatief

Er is ook een alternatief om niet je baan op het spel te zetten voor die handtekening: verzamel handtekeningen onder vrienden en kennissen. Want het is niet zo dat alleen verzorgenden de petitie kunnen ondertekenen. Deze willen wij op 12 mei aanbieden aan de regering. Ik roep dan ook alle verzorgenden op om deze datum gereserveerd te houden in je agenda. Want hoe meer mensen er op dat plein staan, des te meer de regering ziet dat verzorgenden dit niet meer pikken!

 

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.