Geen tillift: stoppen of doorgaan?

Als bij een zware cliënt een tillift nodig is, dan komt 'ie er ook, zou je zeggen. Maar dat is niet zo vanzelfsprekend in de praktijk van een zzp' er in de thuiszorg. We moeten kiezen: zetten we door en riskeren we ontslag, of blijven we zelf tillen met kans op rugklachten.

De werkverhouding tussen een zelfstandig verpleegkundige en een zorgvrager is anders dan in een thuiszorgorganisatie. Een zelfstandig verpleegkundige is in financieel opzicht afhankelijk van de cliënt. Meestal is deze cliënt de zorgvrager zelf, maar soms is dat iemand anders, bijvoorbeeld één van de ouders. De cliënt kan besluiten om jou niet meer in te huren, om welke reden dan ook.

Regelmatig spreek ik met een groepje zelfstandig verpleegkundigen. Eén van hen legde ons laatst het volgende dilemma voor: Hoe introduceer ik een tillift bij een cliënt, die dat niet wil?

De verpleegkundige werkte bij een jongen, bekend met een meervoudig complexe handicap. De zorg werd steeds zwaarder: het kind werd ouder en nam toe in gewicht. Daarnaast ging hij achteruit in mobiliteit. Bij een gesprek over het belang van een tillift bleek dat de ouders daar afwijzend tegenover stonden. De achterliggende reden hiervan was, dat zij grote moeite hadden om de achteruitgang van hun kind te aanvaarden. Ook een poosje later was het invoeren van de tillift niet bespreekbaar.

Wat doe je dan? Je kunt de ouders toch niet verplichten om een tillift te nemen ? Hooguit kun je ze hiertoe proberen te motiveren. In dit geval een hele uitdaging… Maar ja, blijf je toch de zorgvrager helpen zonder tillift terwijl je dat uit professioneel oogpunt niet langer verantwoord vindt? Het risico op vallen neemt met de dag toe.
Ben je misschien minder aansprakelijk, indien je in het rapport vastlegt, dat je de tillift hebt besproken, maar dat de cliënt dit afwijst ?

Hoe dan ook, als je toch verder gaat met het zelf tillen, dan neem je het risico op flinke rugklachten. En dit kan er toe leiden dat je op langere termijn misschien minder kunt werken en dat daardoor je inkomen daalt.

Aan de andere kant, te veel nadruk leggen op het invoeren van een tillift kan de ouders al vroegtijdig besluiten om jou niet meer in te plannen. Daarnaast kun je ook zelf al direct  besluiten om te stoppen bij deze cliënt. Beide opties betekenen op korte termijn een verlies van je inkomen. En waar vind je zo snel weer een nieuwe cliënt? Een lastig probleem, vonden we allemaal. We kwamen niet tot een kant-en-klare oplossing. 

Herken jij dit dilemma, en wat heb je toen gedaan?

Annelies Blekman is zzp’er in de thuiszorg | www.anneliesblekman.nl

Meer Nursing

Abonnement op Nursing
Nursing is de meest gelezen vaktitel voor verpleegkundigen niveau 4 en 5 in Nederland en Vlaanderen.
Word direct abonnee van Nursing.

Nursing op Facebook
Deel leuke foto’s, filmpjes, winacties, en andere ‘luchtiger’ zaken
via www.facebook.com/VakbladNursing


Nursing Calculator
Koop de Nursing Calculator, dé rekenapp voor verpleegkundigen.
> Download de app meteen
> Bekijk eerst een demonstratiefilmpje.

8 REACTIES

  1. Natuurlijk is er begrip voor het feit dat ouders de achteruitgang van hun kind nog niet accepteren!!
    Maar dan vraag ik me af wat is belangrijker je eigen rug waar je nog jaren mee moet doen of zelf ziek thuis zitten met rugklachten of zelfs nog erger een hernia!!! Jij bent de professional en jij bepaalt hoe je iemand het beste kan verzorgen/helpen en niet de ouders.
    Je merkt zelf dat de zorg te zwaar wordt en dat leg je de ouders voor zodat ze zich kunnen voorbereiden dat er binnenkort met een tillift gewerkt wordt, omdat de zorg anders niet meer gegeven kan worden.
    Als ik voor zo’n dilemma zou staan dan ga ik toch echt voor mijn eigen gezondheid, jammer als de ouders dan iemand anders nemen.

  2. Lees alle reacties
  3. Ik zou zelf door gaan tot wanneer ik kan maar als het niet meer gaat dan zou ik zeker niet ten koste van mijn rug door gaan. Ook omdat ik weet dat als ze mij zouden ontslaan dat een andere medewerker dit ook niet lang zou kunnen volhouden.
    Liever mijn rug in gezonde stand dan een client die niet luistert naar jou probleem.

  4. Benoemen dat je begrijpt dat achteruitgang van hun kind hen teleurstelt en/of dat het zwaarder worden hoort bij de groei van hun zoon
    Daarnaast kun je benoemen dat de tillift belangrijk is ivm de veiligheid van hun kind: ALS hij komt te vallen (omdat hij te zwaar is) is de ellende niet te overzien. Natuurlijk moet je eigen rug (en die van je collega’s) kiezen, alleen hebben de zorgvragers daar niet altijd belang bij… De andere argumenten gaan hen wel aan …
    Strekte en wijsheid toegewenst – want ik zeg dat wel zo gemakkelijk (ik ben wijkverpleegkundige en ergocoach)- maar het blijft lastig uit te voeren, in jouw geval helemaal omdat het je je baan kan kosten…

  5. De Praktijkrichtlijnen fysieke belasting geven een grens aan van 23 kg in ideale omstandigheden. Je zult dus al vrij snel een hulpmiddel moeten gebruiken. Ook voor de ouders geldt dat zij bij zwaarder tillen grote kans op klachten gaan krijgen. Belangrijk is dat je waar mogelijk vóór de lift nodig is er al over begint. Dan geef je ouders de tijd om te wennen en begeleid je ze om de achteruitgang van hun zoon te verwerken. Tot slot: nu kost het niet uitvoeren van deze zorg je wellicht inkomen, maar als je rugklachten krijgt kon die prijs wel eens veel hoger zijn. Kijk eens op onze site voor meer informatie gezondenzeker.nl

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.