Mag je een patiënt weigeren?

Latedienst en het is druk. Niks nieuws op zich. Maar druk desalniettemin. Er komt hulp en nog iemand. Toch dreigt verdrinking nog altijd. Verdrinking in de werkdruk.

 

We trekken aan de bel. Een vriendelijk avondhoofd verzorgt collega’s van andere afdelingen. Die komen mijn patiënten van eten voorzien en later van drinken. Ondertussen zet ik iemand op de  po die naar de wc zou kunnen. Maar dan heb ik een collega nodig en die is voorlopig niet beschikbaar.

Ja, mensen krijgen hun eten, maar hulp bij dat eten is eigenlijk niet mogelijk. Gelukkig is het inmiddels laat, dus bezoekuur. Vriendelijke echtgenoten steken eten in hun ernstig vermoeide partners. En zo loopt alles met een sisser af. Iedereen heeft eten. Ja, behalve dan de verpleegkundigen, maar die hebben het toch te druk om het te voelen.

Het is inmiddels acht uur, nog steeds geen zusteretenstijd geweest, maar ik moet echt beginnen aan mijn rondes. Anders red ik het niet. Ik moet bloeddrukmeten, tandenpoetsen, rapporten schrijven, pillen delen. Telefoon opnemen. De spoedeisende hulp belt. Of ik even een nieuwe patiënt kan komen halen. Nee, niet zomaar één, maar één voor de beademing. Eén waarbij je elke zoveel minuten bloeddrukken moet controleren en bloedgassen naar het laboratorium moet brengen.

Dit kan niet. Dit kan ik niet. Dit kan niemand, volgens mij. Maar moet ik om tien uur ’s avonds mijn baas bellen? Mag ik zo’n ernstig zieke en complexe man weigeren? En zo niet, kan ik dan wel voor hem zorgen? En voor de rest? Gelukkig is het bijna half twaalf…

3 REACTIES

  1. Help!
    Ik denk in dit geval patientveiligheid. Die van die nieuwe patient en van de rest, zoals je zelf al aangeeft. De tijd om dit soort dingen te bespreken is voordat het gebeurd. Wat is het plan van het ziekenhuis als de werkdruk zo hoog wordt dat het onverantwoord is om nog een patient erbij te nemen?
    Deze patient is niet alleen jouw patient maar de verantwoordelijkheid van het hele ziekenhuis. Als jouw afdeling er niet verantwoord voor kunt zorgen, zijn er andere mogelijkheden?

  2. Lees alle reacties
  3. Wat ontzettend rot voor je. Je rent de benen onder je lijf vandaan en hebt nog steeds niet gevoel dat je genoeg hebt gedaan. Ik heb in een soortegelijke situatie de arts opgebeld en verteld dat ik deze situatie niet aankon. Als deze patient niet naar een andere afdeling werd overgeplaatst kon ik niet garanderen dat die levend de avond doorkwam. De tranen stonden in mijn ogen maar er werd geluisterd. Ik had gevoel ontzettend te falen maar mijn patient kreeg de zorg die hij nodig had.
    Sterkte

  4. In mijn 40jarige carriere zo vaak meegemaakt, komt minder vaak voor omdat we standaard altijd vol liggen (IC). Helaas zie ik het te vaak wel gebeuren op de afdeling. Waarom?, er is altijd wel een collega die het wel aan denkt te kunnen, die géén tegengas geeft. Achteraf bespreken voorkomt niets, word door manager gezien als incident of overmacht …
    Tot het fout gaat, niet de organisatie maar het personeel is fout. Kost een pleeg haar/zijn baan, maar och, er zijn er nog wel een paar te vinden. We hobbelen verder …

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.