Mopperen of niet?

We zijn een volk van klagers, toch?!
Mopperen of niet?

De rubriek Brieven van lezers in diverse kranten, speciale websites, consumentenprogramma’s, ze staan bol van klachten. Het lijkt bijna nationaal tijdverdrijf nummer een.

Bijna twee jaar geleden blogde ik daar over. Moest toen bekennen dat ik het zelf ook met enige regelmaat doe. Zelden kreeg ik zoveel reacties op een weblog als toen. Mijn goede voornemen om dagelijks even stil te staan bij wat er allemaal goed gaat, kan ik redelijk volhouden, alhoewel: er zijn soms dagen dat het mij niet lukt.

Cliënten kunnen er ook wat van!
Er zijn er die klagen tot een kunstvorm hebben verheven…. Dat klinkt negatief, en dat is niet zo bedoeld. Er is ongetwijfeld een reden waarom iemand zo klaagt, maar het kan ook heel anders.

Afgelopen zondag ging ik in mijn dienst naar een cliënt toe waarvan de VAC-pomp alarmeerde. Kennelijk was er een lek in het verband. De man zat met zijn been waar de wond op zat, omhoog op een bankje. Op de TV een kerkdienst, en zijn vrouw liet me binnen. De goede man vertelde het verhaal. Hoe de avond ervoor mijn collega al was geweest, de wond opnieuw had verbonden en hoe nu sinds 4 uur ‘s-ochtends het pompje weer geregeld piepte.

Omdat zij de dienstdoende verpleegkundige niet wilden storen, hebben ze enkele uren opgezeten en regelmatig op het verband gedrukt zodat de pomp weer even niet alarmeerde. Nu in de ochtend werd er toch een verpleegkundige bij gehaald. Na een gedegen onderzoek dacht ik het lek gevonden te hebben, en kon ik na een half uur meneer en mevrouw achterlaten, wachtend op de kinderen, die voor Vaderdag zouden langskomen. Met een functionerende pomp die niet alarmeerde.

Je zou verwachten
dat meneer en mevrouw er meer dan genoeg van hadden. Dat ze met een chagrijnig gezicht zouden verhalen over de ellende die hen overkwam. Maar nee, klagen kwam niet in hun woordenboek voor.

Met een lach en een kwinkslag vertelden ze hoe vervelend ze het vonden dat wij op zondag naar hen toe moesten komen. Dat hij al zolang tobde met die wond, en dat een beetje tegenslag niet erg was. Het ging per slot van rekening al een stuk beter. Enne: hij kon zijn wondgenezing thuis, in zijn eigen bed, afwachten. Dus: wie maakte hem wat?!

Kijk, zo kan het dus ook!

Meer Nursing

Richtlijnen en protocollen
Op deze pagina proberen we de laatste richtlijnen voor je bij te houden. Heb je een tip? Mail marloes.oelen@reedbusiness.nl
Ga naar de pagina verpleegkundige richtlijnen en protocollen

Nursing experts
Collega’s die weten waar ze het over hebben, die de diepte ingaan. Paul, Annelies en Henri zijn ieder op hun eigen vakgebied experts. Iedere zes weken plaatsen zij een nieuwe vakinhoudelijke blog over hun werk. Zo blijf je bij!
Ga naar de Nursing Experts


Leren en loopbaan
In de sectie Leren en Loopbaan lees je de leukste artikelen over je carrière, salaris, onderhandelen werken in de nacht en agressie.
Lees meer.

4 REACTIES

  1. Wat heerlijk dat er zulke mensen ook nog zijn he ? Ik kom zelf ook regelmatig in aanraking met klagende clienten. En vaak klagen zij terecht, maar soms …
    Afgelopen week kreeg ik van familieleden te horen dat zij zo vreselijk blij zijn dat ik 1,5 dag de zorg over neem voor hun dementerende moeder. Dat maakt voor mij weer veel goed en geeft me kracht om weer door te gaan. Wat een schouderklopje al niet kan doen.

  2. Lees alle reacties
  3. Ja klagende mensen kom je zeker regelmatig tegen, soms zal er best een achterliggende reden zijn. Maar het kan nog wel op een andere manier.
    Enige tijd geleden werkte ik in de thuiszorg, er was een client niet ingepland, ik moest tussen mijn route door langs haar.
    Ik best wel zenuwachtig daar naartoe, ik dacht nog nu krijg ik vast te horen dat het voor de zoveelste keer fout is gegaan …. bij aankomst stond er een lieve vrouw in de deuropening en ze verontschuldigde zich dat ik speciaal voor haar nog moest komen.
    Ik liet merken dat ik dankbaar was voor de reactie , heb mw. haar steunkousen uitgetrokken en ik ben verder gegaan met mijn route.
    Dan loop je met een grote glimlach de rest van de avond je werk te doen , totdat je weer een klagende client treft.

  4. ja de klagende patient/client..
    Het is te begrijpen, ze hebben vaak gelijk, ik snap het ook en het geeft niet. Klaag maar.
    Maar het is ook gewoon zo jammer dat ik niets kan veranderen aan waar ze over klagen, dat maakt jezelf vaak ook negatief.
    Wat een verschil maken de altijd optimistische blijde patienten dan. Heerlijk is dat! Het glas halfvol. Een voorbeeld voor als ik straks zelf door de 100e niuewe uitzendkracht gewassen moet worden!

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.