Verpleegkundige overdracht

'Als je voldoende rapporteert hoef je niet over te dragen.'  Dat was een stelling die ik tegenkwam tijdens één van mijn stages in het ziekenhuis.

Ik vind dit ontoelaatbaar! Er zijn altijd dingen die je niet rapporteert of die je beter kunt toelichten in een overdracht. Als je alles wat je wilt overdragen in een rapportage moet schrijven, wordt het toch een ellenlang verhaal, lijkt mij.

Bovendien is het voor de collega die de dienst begint gemakkelijker als er gelegenheid tot vragen is. Dat kan namelijk in een overdracht wel en bij het lezen van de rapportage niet.

Ik vind een overdracht belangrijk, vooral als leerling. Ik kan daarbij namelijk gelijk vragen stellen als ik iets niet weet. Natuurlijk kan ik dat ook opzoeken of vragen aan een andere collega. Het is echter functioneler er meteen op in te spelen.

En aan de andere kant, als ik als leerling een overdracht geef, laat ik meteen zien dat ik inzicht heb in mijn werk. Dat kan ik dan doen door bepaalde belangrijke zaken nader toe te lichten of juist hoofd- van bijzaken te onderscheiden.

Hoe denk jij over het belang van een verpleegkundige overdracht? Vind je het net als ik heel belangrijk en heeft het juist toegevoegde waarde op de rapportage of is het puur overbodige tijdsbesteding? 

5 REACTIES

  1. Een overdracht vind ik prima, als het idd ook alleen gaat over informatie die niet in de rapportage staat. Ik denk dat je heel veel in de rapportage kwijt kan (en moet) en de overdracht kort kan zijn. Dat vind ik dus belangrijk: een korte informatieve overdracht. Want vaak wordt de halve rapportage nog eens opgelepeld en het risico bestaat dat er over de patient wordt ‘gekletst’ en de collega met een vooroordeel de dienst begint. Waar je natuurlijk ook zelf weer bij bent…!

  2. Lees alle reacties
  3. Ik zeg altijd: eerst lezen (bij de patient op zaal) en als je iets niet begrijpt of onvolledig is heb je daarna de gelegenheid om verduidelijking te vragen.
    Mijn ervaring is dat als je mondeling overdraagt het dossier van ondergeschikt belang wordt en rapportages incompleet. Heel lastig als je na een paar vrije dagen een goed overzicht wil verkrijgen van de toestand en ziekteverloop van de patient.
    De echte overdracht komt uit het dossier.

  4. Ik ben het eens met Thea, heel vaak wordt het een ellenlang verhaal met allemaal bijzaken, en ‘geroddel’ over de patiënt.
    Wel vind ik het belangrijk om gevoelige zaken te kunnen checken met je collega’s. Het is bv niet altijd fijn om op te moeten schrijven dat je denkt dat iemand vergeetachtig wordt. Bij ons in de thuiszorg liggen de mappen bij de mensen thuis. Wij hebben op kantoor een schrift waarin we nog wat bijzonderheden schrijven die van belang zijn. Maar ook dat wordt soms een ‘verwijten-boek’. “mw is gisteren te laat geholpen/dhr is weer vergeten/mw had geen gehoorapparaat in”.
    Dus wat mij betreft graag kort, to the point en zonder oordeel.

  5. rapportage is overdracht, het schriftelijke in combinatie met mondelinge overdracht zorgt voor een complete overdracht. vergeet niet dat de rapportage op verschillende manieren geïntrepreteerd kan worden en de gelegenheid tot het stellen van vragen alleen maar zorgt voor de puntjes op de i.
    schriftelijke overdracht zal nooit ondergeschikt worden want kan later nagezocht worden bij vragen die na het overdracht moment naar boven komen.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.