Verpleegkundige verspillers

Hoe energiezuinig is een verpleegkundige, vroeg Nursing aan mij. De vraag bracht onmiddellijk een glimlach op mijn gezicht.

Het is waarschijnlijk niet voor niets dat mijn ziekenhuis zijn parkeergarage uitbreidt. Plegen komen in grote getale in een auto naar het werk. En er zijn er zeker bij die fietsen. Maar de meerderheid verklaart hen voor gek, vanwege regen, tegenwind of luchtweerstand.

Verpleegkundigen doen geen lampen uit. Meestal omdat we toch zo weer dezelfde ruimte nodig hebben. Dat er energiebezuinigend al winst wordt geboekt, wanneer lampen langer dan 3 minuten uit zijn, weten mijn collega’s niet. Of willen zij het niet weten?

Verpleegkundige pc’s draaien dag en nacht, omdat ze ons van labuitslagen voorzien. Maar ook omdat we niet op het uit-knopje drukken. Nu duurt opnieuw opstarten ook zeker 8 minuten. Maar elk beeldscherm uitzetten na gebruik, zou per ziekenhuis zeker een verspilverschil maken.

Verpleegkundigen zijn slonzen. In ieder geval op mijn afdeling. Infuuszakzakjes, -dopjes en verpakkingen belanden niet zelden naast de prullenbak of gewoon op een nachtkastje. Oké, steriliteiten gaan ook vaak samen met bergen plastic. Tja, we kunnen niet bezuinigen voor de aardbol, ten koste van de patiënt. Maar doe dan in ieder geval oud-papier van medicijndozen en patiëntenkranten niet in de prullenbak.

Verpleegkundigen zijn fijne, hardwerkende mensen. Alles en een beetje doen zij voor de patiënt. Door alle drukte en overbelasting moeten plegen economisch en efficiënt met hun tijd omgaan. Aangezien de patiënt al onze energie kan gebruiken, beknibbelen wij kennelijk op de principes. Voor afvalscheiden en computeropstarten is gewoon geen tijd.

1 REACTIE

  1. Het dilemma zit in de staart. Hardwerkende mensen die niet meer geleerd krijgen om ruimte te nemen voor een patiënt, hem of haar in de ogen te kijken en te vragen; “Hoe is het nu met u?” Goed voorbeeldgedrag hierin mag geen ruimte meer hebben en verdwijnt uit het gedragspatroon want er moet geld worden verdiend en vooral worden gelet op efficientie en effectiviteit. Dit zegt niets over de intentie van de hulpverlening. Eerder van de druk die wordt opgelegd om te moeten scoren en in de zwarte cijfers te blijven. Een jonge student verpleegkunde gaat naar school met het zorgideaal en knapt af in het ziekenhuis omdat hij niet kan zorgen. Verpleegkundigen haken af en worden ZZP-er omdat ze niet meer kunnen zorgen. Inderdaad zijn het dus fijne en
    har(t)dwerkende mensen en hoe zuinig wil een gezondheidszorginstelling zijn op zijn medewerker.
    Het artikel eindigt met ‘Voor afvalscheiden en computeropstarten is gewoon geen tijd’. Veel erger is dat er voor menslievende zorg geen ruimte is.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.