Wat wil ik worden?

Wat ik vaak doe op school, maar ook thuis of buiten, is nadenken. Ik denk over van alles, maar vooral over mijn toekomst.

Als het allemaal gaat zoals het moet gaan mag ik mijzelf in 2013 officieel verpleegkundige noemen. Een beroep waarvoor ik vier jaar heb geleerd. Ga ik dan meteen aan de slag als verpleegkundige? Of wil ik liever doorleren?

Op dit moment weet ik nog echt niet wat ik wil gaan doen. Er zijn zoveel verschillende (vervolg)opleidingen voor verpleegkundigen. En je kunt ook nog een andere kant op in de medische wereld als je dat interessanter vindt. Zoals biologie en medisch laboratoriumonderzoek. Of in sommige gevallen zelfs geneeskunde.

Mijn jongensdroom is en blijft ambulancebroeder. De actie en de ambulance spreken mij mijn hele leven al aan. Maar mijn stage in een verzorgingshuis vond ik ook leuk en interessant. Mijn docent zei een keer tegen me dat anesthesiemedewerker misschien wel iets voor me was. Volgens haar is het een goede springplak naar de ambulance. Maar ik zou het niet weten!

Gelukkig maar want ik ben pas tweedejaars leerling-verpleegkundige en heb dus genoeg tijd om erover na te denken. Bovendien ben ik druk bezig met mijn opleiding. Maar nadenken over mijn toekomst blijf ik doen.

3 REACTIES

  1. Ben zelf ook leerling-verpleegkundige, maar weet ook echt nog niet welke kant ik op zou willen. Dialyse voor nierpatienten, of oncologie. Is allemaal zoveel keuze om te specialiseren. Hoorde vanochtend op mijn stageplek dat een oud-stagiare verpleegkundige nu Geneeskunde studeert. Lijkt mij ook wel uitdaging, maar betekent dat ik 40-plus ben als ik aan het werk ga.
    Je hebt nog ruim de tijd om over na te denken voordat je een beslissing gaat/moet maken. Als je maar goede en bewuste maakt 🙂
    Greetzzz

  2. Lees alle reacties
  3. Ga je voor een afwisselende baan met onverwachte momenten waarin inventiviteit wordt gevraagd, dan biedt de Spoedeisende Hulp echt alles! Op de verpleegafdeling had ik het na enkele jaren wel gezien vanwege dezelfde terugkomende zorg. Vandaag weet je al wat je volgende week (in grote lijnen) moet doen. Natuurlijk kan het ook een uitdaging zijn daar van iedere dag iets speciaals te maken, maar op de SEH gaat dat vanzelf. Over 5 minuten kan ‘de pleuris’ uitbreken terwijl het na 2 uur weer poepie rustig kan zijn. Je hebt patienten van baby tot bejaarde. Vanwege de afwisseling met alle specialismen en het zelfstandig werken maar toch ook kunnen terugvallen op het team is en blijft dit voor mij de mooiste plek in het ziekenhuis!

  4. Erg herkenbaar! Ik ben nu vierdejaars leerling-verpleegkunde en ben veel bezig met nadenken over wat ik volgend jaar wil gaan doen.. Ik weet het ook nog niet, maar ben druk bezig met het verzamelen van informatie over vervolgopleidingen. Ook ga ik de open-dagen bezoeken, hopelijk weet ik daarna wat ik wil!

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.