Zakken vol verpleeggereedschap

Een goeie verpleegkundige heeft alles op zak. Tenminste, dat antwoordde mijn stagebegeleider in 1998, toen ik haar verbandschaar wilde lenen.

Aan het eind van mijn stage kreeg ik mijn eerste eigen verpleegattribuut, een schaar, als afscheidscadeau. Een kocher heb ik, eerlijk gezegd nooit op zak. Wel ben ik gewapend met 3 verschillende kleuren pen, een horloge, een rol tape, mijn geheugenbriefje, een telefoonlijstje met nummers van alle afdelingen en hulpposten binnen het ziekenhuis en natuurlijk een pieper en telefoon. Een goede verpleegkundige heeft kennelijk een zware last te dragen.

Sinds 1998 heb ik de nodige weetjes, kennis en regeltjes opgeschreven. Sommigen bleven, anderen vergingen in de woelige baren van een veranderproces. Maar de regeltjes van belang heb ik allemaal vastgelegd. Ik kocht een adressenboek en noteerde bij de ‘A’ kort wat weetjes over Alfa 1 antitrypsine defficiëntie en Acidose. De ‘D’ somt nog eens op wat te doen bij decubitus en bij de ‘P’ lees ik dat ‘pruritis’ gewoon ‘jeuk’ betekent. Handig boekje voor lastige vragen, maar een blok aan je been in je uniformzak.

Sommige dagen ben ik een lopend zorgpakket. Dan graai ik ’s ochtends alle spullen bij me, die ik die dienst nodig heb. Voor infusen aan- of afkoppelen, voor het doorspuiten van een venflon, voor het verbinden van een wond. Dan ritselen mijn stappen door de gang, als die van een cowboy met sporen.

Maar een paar weken geleden kreeg mijn ziekenhuis nieuwe uniformen. Met vrouwelijker fit (voor de dames dan). De jasjes waren flatteus ietwat getailleerd. Leuk. Het innemen van de taille had echter grote gevolgen voor de opslagplaats op mijn heupen. In de nieuwe zakken in de nieuwe pakken, pasten namelijk minder spullen. Ik moest dus selectief zijn in het plaatsen van attributen.

Vanwege het ontbreken van een naam op ons pak, draag ik een speldje met ‘Sandra’ erop. Naast mijn verpleeghorloge, 3 pennen en pasje om de medicijnkamerdeur te openen. Op mijn linker heup past net een patiëntenoverzicht, telefoonlijst en telefoon zelf. Rechts draag ik schaar, tape en pieper. Meer kan ik gewoonweg niet kwijt, zonder op een kerstboom te gaan lijken.

Heb jij eigenlijk een favoriet verpleeggereedschap of een handige tip voor collega’s om informatie of spullen efficiënt bij de hand te houden?

18 REACTIES

  1. Ik herken me volledig in je verhaal… Ik heb ook altijd een verbandschaar en kocher op zak. Omdat je met een verbandschaar erg lastig een stomazakje op maat kan knippen, ook een stomaschaartje. (= iets gebogen schaar, makkelijk rond knippen) En dan de tape, geheugenbriefje, telefoon pieper enz.
    Vervelend is dat in de loop van de dag er nog van alles bij komt: handschoenen, overgebleven gazen, extra rolletje tape, spuitje hier of daar. En de teruggegeven paracetamollen die de patient niet meer nodig heeft.
    Favoriet is toch het wondprotocol op zakformaat…

  2. Lees alle reacties
  3. Handige tip: een buiktasje. In het verpleeghuis waar ik werk zijn witte jasjes en uniformen taboe (ivm de wens om een huislijke sfeer te waarborgen). Tijdens mijn nachtdienst heb ik het volgende bij me: 2 telefoons, 2 sleutelbossen, pen en memoblokje en ja, ook nog een verbandschaar (voor bv het losknippen van erg vuile netbroekjes).
    Ideaal om dit in een buiktasje met 2 vakjes altijd bij me te hebben.

  4. De inventaris van deze kinderverpleegkundige:
    – pen met speeltje erop om kindjes af te leiden tijdens vervelende handeling. (pen met lichtje mag ook)
    – bellenblaas (essentieel!)
    – schaar
    – rode en blauwe pen
    – notitieboekje en spiekerboekje van de afd
    – rekenmachine (tip, superkleine rekenmachines te koop bij action)
    – handschoenen
    – en vaak een rolletje zetuvit of pleister

  5. Werkzaam in de thuiszorg. Ik draag altijd een uniform met redelijk veel zakken en een maat te groot.zak 1: Een organiser met kocher, utility schaar, verbandschaar, horloge,spiegeltje(onhandige plaatsen bekijke), naalden verwijderaar.zak 2: handschoenen sterillium, rekenboekje (vd nursing) telefoon. Zak 3: rode /blauwe pen , penlight ,kleinste maat “post it” zak 4: steriel pincet , rekenmachine. Heb eveneens in de auto altijd een tas met een stethoscoop, bloeddrukmeter, medicijnen boek,zakwoordenboek der geneeskunde, boekje verpleegkundige interventies, adressen van artsen en collegae etc.

  6. In de thuiszorg heb ik altijd bij mij: een zorgplanboek, schaar, wondprotocolwaaier, boekwerk met daarin alle telefoonnummers collega s, gegevens van alle verschillende kantoren, sleutelcodes,alarmsysteemnummers,
    kaarten,pda,beetje verbandmiddelen,iets incontinentiemateriaal voor onverwachte problemen.
    boekwerk met allerlei artikelnummers om te bestellen.
    op deze manier ben ik altijd compleet voor welk probleem er zich voordoet. Als er een klysma gegeven moet worden is er nooit een incomat aanwezig. Daarom gooi ik mijn auto vol.Handig maar ook lastig want die auto gebruik ik ook prive.

  7. Een echte pleeg heeft altijd een schaar en tape op zak. Ik hoor het mezelf tegen leerlingen zeggen!
    Mijn inventaris: blauwe pen, rode pen, whiteboardstift, markeerstift, pupillampje, verbandschaar, leukopor, geheugenbrief, sleutelbosje en personeelspas. Daarbij minimaal 1 pieper (tijdens de pauze van collega’s komen er vaak nog 2 bij) en 1 telefoon. Bij afwezigheid van de secretaresse en/of teamleider kunnen dat zomaar 3 of 4 telefoons worden. En dan word je inderdaad breder op je heupen!

  8. haha, herkenbaar, ook altijd schaar en tape, meestal ook kocher, permanent marker (om een pijl te zetten op het juiste lichaamsdeel als patienten voor OK gaan), bellovacmarker (voor autoloog bloedteruggave systeem), rode en blauwe pen, patiëntenoverzicht, infuusdopjes, minimaal 1 paar handschoenen voor onverwachte momenten, en in de nachtdienst heb ik een handige ledlampje die in m’n borstvakje past, en dan nog een pieper, gelukkig hebben we ook broeken met zakken waar ik m’n telefoon in kwijt kan.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.