Blog Henk & José: ‘Zorgprofielen, moeten we daar iets mee?’

Recent is er veel te doen over zorgprofielen in de wijkverpleging. We zijn op zoek naar de beste manier om zorg in de wijk te voorspellen, en zorgprofielen moeten ons daarbij helpen. Is dat interessant voor wijkverpleegkundigen, vragen Henk en José zich af. ‘Ja!’
1ANP-1000-4662988.jpg
Foto: ANP

Er wordt alweer een tijdje door V&VN, ActiZ, de NZa en verzekeraars druk overlegd om te komen tot een set van zorgprofielen. Deze moeten het zorggebruik helpen voorspellen, zodat we meer inzicht hebben in de wijkverpleegkundige zorg en wat die zoal kost. Interessant voor wijkverpleegkundigen? Jazeker, want als we niet oppassen wordt het oude denken: zo veel mogelijk uitvoeren van verrichtingen, weer beloond! Dus ja: We moeten daar wat mee.

We hebben het allemaal gelezen: de kosten voor wijkverpleging vallen (weer) hoger uit dan vooraf was bedacht. Ook de overgang van de AWBZ naar Zorgverzekeringswet heeft niet geleid tot minder kosten. Misschien wel tot een effectievere zorg, maar daarover weten we nog niet zoveel. Terwijl juist daar de sleutel voor verbetering ligt. En daarmee ook voor het ontwerpen van zorgprofielen. We gaan hier in twee blogs verder op in. Te beginnen met de zorgprofielen.

Achtergrond: In de AWBZ werd de wijkverpleegkunde bekostigd per verrichting. Het is niet zo gek dat veel zorgaanbieders daarom probeerden om zoveel mogelijk verrichtingen te (laten) realiseren. Die situatie heeft jarenlang geduurd. Dit leidde ertoe dat het ‘zorgen voor’ meer voorkwam dan het ‘zorgen dat’. En dat heeft niet geleid tot vermindering van kosten en al helemaal niet tot verbetering van kwaliteit van zorg.

Sinds januari 2015 valt wijkverpleging echter onder de Zorgverzekeringswet, en daarmee is de wijkverpleegkundige weer in de lead. Een juiste diagnose en indicatie moeten leiden tot resultaten van zorg, en niet tot structureel slijten van zorguren waar niemand beter van wordt. Om te komen tot een bekostiging die ruimte geeft aan professioneel handelen, zullen we eerst moeten definiëren wie er in de wijk wonen en wat zij nodig hebben om langer thuis te kunnen blijven wonen en tegelijk de kwaliteit van leven te verhogen.

Eén op de twee verpleegkundigen wil de zorg verlaten. Dat blijkt uit de Ziekenhuisbarometer 2016 van vakbond FNV Zorg & Welzijn.

Dat lijkt lastig, maar we weten best veel over cliënten, hun zorgzwaarte en de mate van zelfredzaamheid. Denk dan aan het vermogen om – al dan niet samen met je naasten – voor jezelf te zorgen en aanpassingen te doen. Dat vraagt niet alleen intelligentie, maar ook het inzetten van hulpmiddelen. Uiteraard wordt de zorgzwaarte deels ook bepaald door het aantal diagnoses waarmee iemand moet leven, zowel medisch als verpleegkundig. Daarnaast is vooral ook de behandelpotentie, het uitzicht op zorgresultaten, van belang.

De discussie die nu gevoerd wordt door bovengenoemde partijen grijpt nog al te vaak terug op het oude denken waarbij ziekte en zorg centraal staan. Als je op deze manier blijft denken, legitimeer je het benodigde budget op basis van verrichtingen. Wij pleiten juist nu voor een financiering die gebaseerd is op ‘zorguitkomsten’ en niet op ‘verrichtingen’. Daar wordt namelijk iedereen beter en blijer van: betere en daardoor ook goedkopere zorg! Over wat nu precies die zorguitkomsten zijn, bloggen we in december, want daar bestaan ook de nodige misverstanden over.

Henk & José schrijven kritisch over de ontwikkelingen in de wijk.
Check hier hun blogs >>>

1 REACTIE

  1. Blog van Henk en Jose: Fijn dat jullie zaken aan de orde stellen die hoog op de agenda staan. Ik ben het met jullie eens dat de wijkverpleegkundigen moeten indiceren op werkelijkheid. Ik deel jullie mening niet aangaande de zorgprofielen.
    Dat organisaties aansturen op meer activiteiten/productie, daar moeten organisaties op aangesproken worden. Ook de wijkverpleegkundige zal lef moeten tonen en haar organisatie hierop aanspreken.
    Jullie suggereren dat wijkverpleging niet heeft geleid tot kwaliteitsverbetering, daar zou ik graag stukken van willen zien die dit beschrijven. Wat ik heb begrepen is er niks gemeten vanaf 2015?
    Wijkverpleegkundigen hebben de taak gekregen om te indiceren vanaf 2015. Zij krijgen naar mijn idee geen kans om dit goed op te zetten. Iedereen vindt er van alles van en is op zoek naar oplossingen terwijl wij de uitkomst nog niet eens weten.
    Laten wij met elkaar de wijkverpleegkundige en wijkverpleging in zijn/haar kracht zetten met de juiste middelen en mogelijkheden!
    Elsbeth Rispens, Wijkverpleegkundige

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.