Medicatie

Medicatie
doorbraakpijn

Snelwerkend fentanyl eerste keuze onvoorspelbare doorbraakpijn

Snelwerkende fentanylpreparaten zijn voortaan middelen van eerste keuze bij de behandeling van onvoorspelbare doorbraakpijn bij kanker.
Medicatie

Haloperidol bij delier misschien minder effectief dan we denken

Lange tijd was haloperidol (Haldol®) het voorkeursmiddel bij delier. Maar er zijn grote twijfels over de effectiviteit, in ieder geval bij patiënten op de intensive care. Is het einde van het haloperidol-tijdperk in zicht?
Medicatie
stil delier

Haldol bij stil delier: onvoldoende bewijs

Er is weinig bewijs voor de effectiviteit van haloperidol bij een stil delier. Wanneer moet dit antipsychoticum worden ingezet?
Medicatie
Placebo of haloperidol: delier komt even vaak voor bij ouderen op de SEH

Haloperidol voorkomt geen delier bij ouderen in ziekenhuis

Het is niet zinvol om preventief haloperidol te geven aan ouderen op de spoedeisende hulp die risico lopen op een delier. Dat blijkt uit het onderzoek waarop Edmée Schrijver vandaag promoveert.
haloperidol

Nursing Challenge: haloperidol (‘haldol’)

Mensen met dementie, wanen, psychoses, of een delier krijgen vaak haloperidol voorgeschreven. Maar ook als anti-emeticum in de palliatieve fase is het een vaak gebruikt middel.
Ziektebeelden

Haloperidol voorkomt geen delier op de IC

Het is niet zinvol Haloperidol op de IC te gebruiken tegen een delier.
Medicatie
Blog Nicole: 'Zuster

Blog Nicole: ‘Zuster, ik wil niet meer leven’

Ook als wijkverpleegkundige werk je soms voor cliënten met een euthanasiewens. Nicole is gefascineerd door de krachtige overtuiging van een cliënte over haar gewenste euthanasie, en de rust die het haar en de familie geeft.
Medicatie
'Wees extra alert op delier in de palliatieve fase'

‘Wees extra alert op delier in de palliatieve fase’

Bij patiënten in de palliatieve fase is het extra van belang alert te zijn op prodromale verschijnselen van een delier, onder meer omdat een delier in de stervensfase het afscheid nemen voor de patiënt en zijn naasten ruw kan verstoren.
Medicatie
Pijn belangrijkste reden voor palliatieve sedatie

Pijn belangrijkste reden voor palliatieve sedatie

Bij bijna driekwart van de patiënten die palliatieve sedatie kregen, was pijn de belangrijkste aanleiding om palliatieve sedatie toe te passen.
Medicatie

Medicijnquiz juli-augustus 2010: Complicaties bij een postoperatief delier

Dit keer in de Medicijnquiz van Nursing: complicaties bij een postoperatief delier. Doe vrijblijvend de quiz en test jouw kennis van medicijnen.

Over medicatie

Geneesmiddelen

Zorg voor medicatie: uitzetten, klaarzetten, aanreiken of toedienen van medicijnen.

Lees meer

De arts schrijft medicijnen voor, op basis van indicatie, rekening houdende met contra-indicaties en mogelijke interacties. Als de patiënt de medicatie niet zelf kan beheren, is de verpleegkundige verantwoordelijk voor het aanreiken, toedienen, uitzetten, klaarzetten en beheren van medicijnen.

Medicatieveiligheid

Medicatieveiligheid gaat over alle activiteiten die zijn gericht op juiste voorschrijving, aflevering en gebruik van geneesmiddelen. Met als doel dat
– de juiste cliënt
– het juiste medicijn
– op de juiste tijd
– in de juiste hoeveelheid en dosering
– en op de juiste wijze krijgt toegediend

Medicatiefout

Een medicatiefout is elke fout in het proces van voorschrijven, ter hand stellen/afleveren, opslag/beheer, gereedmaken, toedienen/registreren en evalueren, ongeacht of er schade is opgetreden.
Veelvoorkomende oorzaken:
– Geen duidelijke toedienlijst: niet weten wat te moeten geven.
– Zelf maken van een medicijnlijstje: de gegevens zijn niet goed overgenomen.
– Storingen tijdens het werken met medicatie: onvoldoende aandacht bij de voorbereidingen en het toedienen van de medicijnen.
– Geen duidelijke afspraken in het zorgleefplan: voor de toediener is niet duidelijk waar hij/zij verantwoordelijk voor is.
– Geen goede toedienregistratie: er is niet afgetekend, dus is het niet duidelijk of de cliënt medicatie heeft gekregen.
– De instructie is niet duidelijk: toediener weet niet waarop te letten.
– Geen kennisgenomen van de bijsluiter: toediener weet niet wat hij/zij geeft.
– Geen volledig ingevuld uitvoeringsverzoek bij injecties: er zijn onvoldoende gegevens om verantwoord te handelen.

Bijwerkingen en interactie

Omdat de werkzame stoffen van een geneesmiddel door het hele lichaam zitten, kan er ook een ongewenste lichamelijke reactie op een niet beoogde plek optreden. Veel voorkomende bijwerkingen zijn duizeligheid, hoofdpijn en maag- en darmklachten, zoals diarree en buikpijn. Ook kan iemand allergisch of overgevoelig zijn voor geneesmiddelen, wat zich kan uiten in jeuk, huiduitslag of benauwdheid.

Bij gelijktijdig gebruik van meerdere medicijnen kunnen deze elkaars werking positief of negatief beïnvloeden (interactie). Dit kan ook gebeuren tussen recept-medicijnen en zelfzorgmedicijnen en tussen zelfzorgmedicijnen onderling. Ook interactie met voedsel of dranken is mogelijk, zoals alcohol, melk of grapefruitsap. Een probleem – vooral bij ouderen – is polyfarmacie: het gebruik van meerdere medicijnen.

Afhankelijkheid en verslaving

Volgens de DSM-IV TR2 is afhankelijkheid of misbruik van een middel een patroon van onaangepast gebruik van een middel dat significante beperkingen of lijden veroorzaakt. Zoals: het middel wordt langer – of in hogere dosering – gebruikt dan gepland. Soms treden ook  fysiologische verschijnselen op, zoals tolerantie: de patiënt heeft steeds meer nodig om hetzelfde effect te bereiken. Er kan ook sprake zijn van selectieve tolerantie, bijvoorbeeld: na enkele dagen opioïdgebruik blijft het pijnstillend effect en verdwijnt de misselijkheid. Bij gebruik van een middel dat alleen gericht is op vermindering van een gezondheidsprobleem, zoals pijn, is geen sprake van verslaving. Wel kan lichamelijke afhankelijkheid ontstaan. Dit betekent dat bij plotseling staken van het middel lichamelijke ontwenningsverschijnselen zijn te verwachten..

Oplaaddosis, insluipen, uitsluipen

Bij een medicamenteuze behandeling moet de gewenste concentratie van het geneesmiddel zo snel mogelijk de bloedbaan bereiken. Soms is daarvoor een hogere aanvangsdosering (oplaaddosis) nodig (zoals bij digoxine, en anticoagulantia, zoals acenocoumarol, fenprocoumon, warfarine).

Insluipen is het geleidelijk verhogen van de dosis in de loop van dagen of weken. Onder meer om de kans op bijwerkingen te verminderen. Doorgaans is bij het stoppen met medicatie de plasmaspiegel na vijf keer de halfwaardetijd zo laag dat geen effecten meer optreden. Bij sommige geneesmiddelen is uitsluiping (geleidelijk verlagen van de dosis) nodig om onttrekkingsverschijnselen of het reboundfenomeen te voorkomen. Bijvoorbeeld bij anti-epileptica en corticosteroïden. Het reboundeffect houdt in dat na staken van het middel, de symptomen waarvoor het middel werd gebruikt (tijdelijk) terugkeren, soms in heviger mate.

Halfwaardetijd

De halfwaardetijd is de tijd waarna nog maar de helft van het geneesmiddel in het bloed is. Enige tijd na inname wordt een evenwicht bereikt: de ‘steady state’. De opgenomen hoeveelheid geneesmiddel is dan gelijk aan de hoeveelheid die wordt uitgescheiden. Als de steady state hoger wordt – bijvoorbeeld door het verhogen van de dosis-, kan dat ertoe leiden dat je buiten het therapeutisch gebied komt. Hiermee stijgt het risico op toxiciteit, en dus ernstige bijwerkingen.

Uitgelicht congres

PijnCongres_Nursing_24september_2020

Nursing Pijn Congres

Palliatieve zorg congres

Het Jaarcongres Palliatieve Zorg

Ouderenpsychiatrie_congres_nursing_2020

Ouderenpsychiatrie in de praktijk

Nursing_Congres_Oncologie_juni2020

Nursing Congres Oncologie in de Thuiszorg

Nursing Festival 2020

Nursing Festival

Het Diabeteszorg congres

Dag van de Wijkverpleging

Congres Kleinschalig Zorgen

Dag van de Revalidatiezorg_24 maart 2020_Nursing

Dag van de Revalidatiezorg

Het Nursing MDL congres 2020

Het Maag Darm Lever congres

Dag van de Medicatieveiligheid

Omgaan met complex gedrag in de ouderenzorg