Verpleegkundigen herkennen emoties bij kanker niet

Verpleegkundigen zijn slecht in het herkennen van emotionele problemen bij kankerpatiënten, zo blijkt uit promotie-onderzoek van Ruud Uitterhoeve.
Verpleegkundigen herkennen emoties bij kanker niet

Veel patiënten met kanker maken zich zorgen over de gevolgen die de ziekte, de fysieke symptomen en de behandeling hebben op hun leven. Bij een derde van de patiënten leidt dit tot ernstige emotionele problemen. De kans is echter klein dat deze problemen worden gesignaleerd door verpleegkundigen en andere zorgverleners.

Signalen herkennen
Patiënten uiten deze problemen veelal niet expliciet, maar indirect via signalen. Verpleegkundigen zijn onvoldoende getraind om deze signalen te herkennen en daar adequaat op te reageren. Bijvoorbeeld door gebruik te maken van cognitief gedragstherapeutische technieken of door te verwijzen naar gespecialiseerde psychosociale begeleiding.

Training
Training van verpleegkundigen – zoals voorgesteld in het onderzoek van gezondheidswetenschapper Ruud Uitterhoeve* – kan leiden tot een betere herkenning, toename van patiënttevredenheid en adequatere aanpak van emotionele problemen van patiënten met kanker. Uitterhoeve promoveert dinsdag 26 mei aan de Radboud Universiteit.

* Nurse Responsiveness to Emotional Cues of Cancer Patients. Development of a Training Program (Promotie).

Door: redactie Nursing
Radboud Universiteit

5 REACTIES

  1. Heeft Meneer de Onderzoekert (vrij naar W. van Hanegem) ook bij de betreffende verpleegkundigen geinformeerd of zij deze mening delen? Misschien herkennen de verpleegkundigen de emoties namelijk wèl heel goed, maar is er helaas simpelweg te weinig tijd om er bij stil te staan…

  2. Lees alle reacties
  3. Mijn ervaring is dat juist de verpleegkundigen van de oncologie afdeling (UMC Utrecht) heel goed de signalen herkennen en ook de tijd nemen om met je te praten, niks geen werkdruk! Zij hebben daar vooral ook aandacht voor de partner. MI weten zij ook heel goed waar ze je naar toe kunnen verwijzen als je er zelf niet meer uit komt.
    Alle verpleegkundigen van de oncologie afdeling van het UMC Utrecht mijn petje af voor jullie!

  4. Helemaal eens met JW en even doorgelinkt naar Cognitieve gedragstherapeutische technieken…dat valt echt buiten reguliere verpleegkundige zorg. Fantastisch als je daar tijd voor hebt maar vergeet niet dat mensen ook behoefte hebben aan de juiste chemotherapie op de juiste manier toegediend… En ja daarnaast hebben we ook nog tijd voor een luisterend oor en volgens mij zijn wij heel goed in staat om er zo al pratend met de patient achter te komen hoe iemand zijn ziek zijn hanteerd en als er meer nodig is verwijzen al mijn collega’s en ondergetekende echt wel door ook zonder extra CTG kennis… Nijn

  5. De meeste verpleegkundigen hebben alleen een taak tijdens het behandeltraject. Patienten zijn tijdens een behandeling voor een maligniteit aan het overleven. Emotionele problemen treden vaak pas nadat de behandeling is gegeven op. Helaas hebben de meeste verpleegkundigen geen taak in de follow-up fase. Dat is jammer, en mogelijk wel één van de belangrijkste oorzaken waarom emotionele problemen niet gesignaleerd worden. Ik ben een voorstander van verpleegkundige spreekuren niet alleen tijdens maar juist ook na de behandeling.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.