Hyperbare zuurstoftherapie

Definitie

Eenvoudig gezegd betekent hyperbare zuurstoftherapie het inademen van zuurstof onder een hogere druk dan de normale omgevingsdruk van 1 bar. Afhankelijk van de behandeling wordt de druk in de druktank tot maximaal 2,8 bar verhoogd. Deze druk is vergelijkbaar met de druk die heerst op een diepte van 18 meter onder water. Door zuivere zuurstof onder hoge druk in te ademen, neemt de hoeveelheid opgeloste zuurstof in het plasma
aanzienlijk toe en stijgt de zuurstofdruk in de weefsels (= verhoogde pO2). Zuurstof wordt nu feitelijk niet alleen via de rode bloedcellen vervoerd, maar ook via het plasma.

Hyperbare zuurstoftherapie, zoals toegepast in de wondzorg, beoogt het verhogen van de weefseloxygenatie (doordringen van zuurstof in de weefsels) in hypogeperfuseerde wonden. Door de lokale hypoxie in de wonden worden immers twee belangrijke wondgenezingsmechanismen geïnhibeerd:

  • De bestrijding van de lokale infectie: dit door vermindering van de bactericide capaciteit
    van de neutrofiele witte bloedcellen en de verminderde werkzaamheid van antibiotica
    (de weefselspiegel van antibiotica is door de verminderde doorbloeding immers niet optimaal).
  • De vorming van gezond granulatieweefsel: dit ten gevolge van een verminderde collageenafzetting en de verminderde vorming van fibroblasten.

(Handboek Wondzorg, 2016)

Meer weten? Ga naar het thema wondzorg.

Of bestel het handboek wondzorg.