Steeds meer patiënten overlijden met palliatieve sedatie meldde Nieuwsuur. Toch is er nog maar weinig oog voor de kwaliteit ervan. Dit leverde een levendige discussie op tussen zorgverleners. En waar moet je als verpleegkundige eigenlijk op letten?
Als de kennis over behandeling van symptomen rond het sterven stijgt, zal het aantal palliatieve sedaties dalen.
Foto: KatarzynaBialasiewicz / Getty Images / iStock
Reader Interactions
2 reacties
Geef je reactie
Om te kunnen reageren moet je inlogd zijn. Inloggen Ik heb nog geen account
Dag Astrid, dank voor het delen van je ervaring. Het geeft weer aan dat je als verpleegkundige veel kunt betekenen voor de cliënt, familie en de arts.
Groetjes van de redactie
Als vpk hospice en vpk in de wijk heb ik veel sedaties meegemaakt.
Wat mij is opgevallen is
2-ledig
– Artsen die nog niet veel ervaring hebben met terminale zorg en mogelijk twijfelen, zetten te vroeg of juist te laat in wat zorgt voor een lange sedatie of langer lijden van cliënt en/ of naasten.
Cliënten en/of naasten menen te kunnen kiezen voor palliatieve sedatie.
Opleiding/scholing/ gesprekken met collega’s die wel ervaren zijn, casuïstiek bespreking, intervisie en evaluatie van de terminale zorg, is in alle gevallen voor artsen, verpleegkundigen en verzorgenden belangrijk.
Goede en juiste informatie voor cliënt en naasten moet opgenomen zijn in de acp gesprekken. En worden nagevraagd en uitgevraagd tot je weet dat er duidelijkheid over is bij cliënt en naasten.
Ik denk niet zozeer dat sedatie ‘de norm’ wordt om symptoom vrij te kunnen overlijden, echter wanneer de symptomen refractair zijn, de cliënt ernstig lijdt en er geen andere verlichting/ vermindering van de ernstige klachten mogelijk is, dan is het zo fijn dat dit kan worden ingezet!