Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Zelf patiënt

Half zes, zei de verpleegkundige aan de telefoon. Ik belde mijn familie. Kwart over vijf zaten we klaar. Om vijf voor half werden we behoorlijk nerveus.

Half zes kwam en kwart voor zes. Geen dokter. Wel kwam er een verpleegkundige zeggen dat het echt iets voor deze dokter was om te laat te komen. Ook had ze hem net zien lopen, dus kon het niet lang meer duren. Ze ging nog even kijken.

Even werd een half uur. Kwart over zes kwam de verpleegkundige, zonder dokter om te vertellen dat het nu nog slechts enkele seconden zou duren. Half zeven, een uur te laat, kwam de dokter zonder sorry.

Ik probeerde tijdens het wachten mijn familieleden uit te leggen dat dokters nou eenmaal steeds telefoon krijgen en het druk hebben. En dat verpleegkundigen dus niet weten hoelang het nog gaat duren.

Er zou een neuroloog langskomen, zei de dokter. ‘Wanneer?’ wilde mijn man weten. Dat was niet bekend, zei de bekwame arts. Ik legde manlief uit dat geconsulteerde artsen komen wanneer dat schikt. Hij had er geen goed woord voor over.

Een CT-scan werd afgesproken voor vrijdag. Wanneer komt de uitslag, vroeg mijn familie. ‘Ik verwacht maandag,’ zei ik. Drie dagen wachten vond mijn familie onacceptabel. Tja, ziekenhuizen hebben tijd nodig. Er liggen meer patiënten. Maar die andere patiënten kon mijn familie niks schelen.

Ik zag en hoorde wat patiënten en bezoek anders zien, horen en voelen. Natuurlijk kan een goede verpleegkundige ze de wegen en regels van een ziekenhuisprotocol uitleggen. Maar het gaat niet om alle patiënten, geld en afspraken. Het gaat om mijn moeder.

Gerelateerde tags

4 reacties

  • no-profile-image

    Rinda Benschop

    Ik ben zelf al een paar keer cliënt geweest, dat zouden managers en directeuren oook eens moeten zijn, dan beseft men beter wat het werk van de vp dan wel vz eigenlijk in houd!!

    Eerste keer voor mijn amandelen die zijn bij mij gepeld toen ik veertien was(niet bepaald prettig) maar ik had echt geweldige zusters aan me bed, en 1 kenau een soor Cruella de Ville zuster maar die heb ik maar een keer beleeft, later in mijn cariere toen werd ontdekt dat mijn schildklier te snel werkte, ik werd met spoed opgenomen en trof wederom aardige zusters die mijn verblijf in de isolatie(vanwege de radioactiviteit en de straling)zo aangenaam mogelijk maakten toppie chapeau!

    Later trog ik de "zuster" bij de kaak chirurgie en straks in Januarie weer bij de fertiliteitskliniek, echt als je de zorg van de andere kant beleeft besef je hoe belangrijk jou werk is en hoe belangrijk je eigen houding is in je werk!

  • no-profile-image

    Suzan

    Enkele weken geleden was ik met een oude dame op de SEH in een ziekenhuis. Ze had nog niet ontbeten want bij het uit bed halen merkten we dat het leek dat ze een CVA had gehad die nacht. We waren rond 9 uur in het ziekenhuis; om half drie is ze op mijn aandringen eindelijk opgenomen (ik kwam uit de nachtdienst en had moeite om wakker te blijven).Terwijl er al heel snel duidelijk was dat mw. inderdaad een CVA had doorgemaakt.
    Mw heeft ook geen lunch gekregen hoewel ze meerdere malen had aangegeven honger te hebben. Ze moest eerst een slikproef doen; die had ze om half 3 nog niet aangeboden gekregen.....

  • no-profile-image

    Ellen

    Och Sandra, wat een rotervaring! Ik hoop, dat het intussen beter gaat met je moeder???
    Weet je wij allemaal zijn gewoon medeschuldig aan dit gedrag van artsen.We zouden het niet moeten accepteren dat de dames/ heren doktoren zich zo minachtend gedragen t.o.v. patienten. Waarom verontschuldigen we dit gedrag dan nog altijd?Bellen! "er zit al een half uur een patient op u te wachten, dokter!" dat is heel wat patientvriendelijker dan steeds maar tegen de familieleden die dr. de hand boven het hoofd houden.Geconsulteerde artsen hebben niet te komen wanneer het hen schikt, ze hebben te komen wanneer ze nodig zijn!desnoods direct van het tennisveld naar het ziekenhuis, niet eerst het partijtje afmaken. Zijn wij nog steeds een dommer verlengstuk van die dames en heren? Dacht het niet.
    Ik pik het als patient óók niet als ik mijn gegevens vooraf toe heb gezonden en de arts vraagt me tijdens het spreekuur of ik wel goed gezond ben en of ik medicatie gebruik.Dan stel ik vast dat hij zijn huiswerrk niet deed en dan ben ik weg.
    We moeten om te beginnen ophouden met dit allemaal acceptabel te vinden.Onfatsoen is onfatsoen en de arts die écht door een spoedgesprek wordt opgehouden, kan zich gewoon verontschuldigen tegen de familieleden en/of patiënt. Dát is pas normaal.

  • no-profile-image

    rozella

    het is ondanks alle onmacht en rotgevoel soms waardevol om eens aan de andere kant te staan als verpleegkundige /arts en te ervaren hoe patienten zich dan voelen in zulke situaties , dan ervaar je pas dat belevingsgerichte zorg hard nodig is op welk vlak in de zorg dan ook.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden