Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Wat moet ik met een chagrijnige patiënt?

Een chagrijnige dame, met frons gezicht vertelt me dat ze alweer een kwartier heeft moeten wachten tot er iemand reageerde op haar oproep. Mijn dienst is nog maar net begonnen. Dit wordt nog leuk.

Volgens de vrouw had ik vanmorgen het verkeerde beleg gebracht, was ze door mij te laat gewassen en had ik hiermee haar bezoek verjaagt. Dat ik net binnen ben, wuift ze weg met een: ‘en nog liegen ook.’ De vrouw vindt het en mij een schande. Verder is de airco te koud, de deur te open of dicht en de buren te luidruchtig; zo deelt de vrouw mij hardop mopperend mee.

Al snel hoor ik in de teampost dat de vrouw over mijn collega’s ook niet tevreden is. En dat mijn collega’s haar inmiddels ook niet meer zo aardig vinden. Dan gaat de telefoon, het is voor mij. De dochter van de norse dame blijkt met deze zelfde situatie in het haar te zitten. Haar moeder was altijd zo lief, attent en bescheiden. Nu blijkt ze ook haar dochter te beschuldigen van slechte service. Sinds haar moeder afhankelijk is van zorg, is ze volgens de dochter niet meer te genieten.

Ik spreek iemand op een verjaardag, die weer iemand kent die plotseling niet meer kon lopen en daardoor veranderde van montere spraakwaterval in een gesloten chagrijn. Tja. Het is mooi dat er verpleegkundigen zijn. Maar het is wat als je ze nodig hebt. En het is fijn als familie je ondersteunt, maar wat word je misschien boos, als ze de hele dag in je huis aan je spullen zitten.

Het is niet gemakkelijk als je acht uur lang voor een patiënt klaarstaat, die vervolgens de vloer met je aanveegt. Maar hoe denk je dat het voelt als je 24 uur per dag afhankelijk bent? Die vrolijke zuster of blijde broeder moet verdragen, die alles net anders doet dan jij zou doen. Als je het nog kon.

Ja, ik begrijp het woede-gehalte van een patiënt. Frustratie en boosheid, die zich een weg naar buiten banen om projectielbrakend over je dolenthousiaste en volgzame witte uniform te worden uitgestort. Maar wat moet ik ermee?

Gerelateerde tags

6 reacties

  • no-profile-image

    kim

    Voordat er allerlei mogelijke diagnoses worden geopperd (delier, hersenletsel) of extre hulpverleners worden ingeschakeld (psycholoog): begin bij de basis van ons vak: communicatie! Benoem naar deze mw wat je ziet en hoort van haar, en vraag uit waar dat vandaan komt. Het kan natuurlijk zo simpel zijn dat deze mw zich zeer onprettig voelt bij haar afhankelijk van hulpverleners (groot verlies van autonomie), wat mij een hele gezonde reactie lijkt. Hoogstwaarschijnlijk heeft ze geen idee hoe haar opmerkingen overkomen op een ander.

  • no-profile-image

    sandra

    Heeft deze mevrouw misschien last van een delier???

  • no-profile-image

    Corrie

    Hoi Sandra,
    Ik begrjp helemaal dat het niet gezellig is om de dag op deze manier te beginnen. Je vraagt je af wat doe ik fout? Het enige advies dat ik je kan geven is, luister goed naar wat de patient zegt. Vertel hun dat je hun kunt begrijpen dat het niet leuk is dat ze moet wachten op hulp. Geef de patient vooral het gevoel dat je haar begrijpt. Je zult zien hoe dankbaar ze is dat je naar haar luistert. Keer op keer. Veel succec met luiteren en begrip tonen. groeten C

  • no-profile-image

    marielle

    Even een korte reactie: Ik denk dat je het sowieso als eertse besreekbaar moet maken met de patient zelf. Soms is de patient zich er niet van bewust zo over te komen. En door met de patient in gesprek te gaan kom je soms achter interessante redenen waarom een patient dit gedrag vertoont. Als je dit bespreekbaar hebt gemaakt met de patient en er is nog geen verbetering, of de patient ontkent dit gedrag moet je inderdaad verder kijken wat je er mee kan in de vorm van psyhcoloog oid.

    Groeten M

  • no-profile-image

    g

    Graag wil ik even reageren op dit stuk over boosheid en frustratie(en wat al niet meer) bij patienten.
    Wat mij opvalt is dat wij als verpleegkundigen veel over ons heen krijgen aan uitingen van ongenoegen zoals hier ook beschreven staat. Dit vaak onterecht is enz.
    De vraag is wat je hiermee moet, ik denk dat je je beter kunt afvragen: wat kán ik hiermee sámen met de betreffende patient?
    Daarbij spelen achtergrond van persoon en gevolgen van bepaald letsel een grote rol.
    Je kunt je bijvoorbeeld afvragen: of het gedrag voortkomt uit bijvoorbeeld opgedaan hersenletsel? of psychisch onderliggende problematiek.
    Haal er daarom een psycholoog bij want duidelijk is dat de patient niet tevreden is en zich niet gelukkig voelt.
    Wat ook helpt is, ondanks dat je het misschien druk hebt, om met patient te bespreken hoe jij de situatie ervaart en te vragen hoe het komt dat de patient zo doet. Schrijf daarna daarover een kort verslag met wat er in dat gesprek besproken is zodat de patient dit later na kan lezen en niet kan zeggen dat je er niks mee gedaan hebt.

    Ik hoop dat je hier wat aan hebt.
    Gr.

  • no-profile-image

    g.

    Ha,

    Graag wil ik even reageren op dit stuk over boosheid en frustratie(en wat al niet meer) bij patienten.
    Wat mij opvalt is dat wij als verpleegkundigen veel over ons heen krijgen aan uitingen van ongenoegen zoals hier ook beschreven staat. Dit vaak onterecht is enz.
    De vraag is wat je hiermee moet, ik denk dat je je beter kunt afvragen: wat kán ik hiermee sámen met de betreffende patient?
    Daarbij spelen achtergrond van persoon en gevolgen van bepaald letsel een grote rol.
    Je kunt je bijvoorbeeld afvragen: of het gedrag voortkomt uit bijvoorbeeld opgedaan hersenletsel? of psychisch onderliggende problematiek.
    Haal er daarom een psycholoog bij want duidelijk is dat de patient niet tevreden is en zich niet gelukkig voelt.
    Wat ook helpt is, ondanks dat je het misschien druk hebt, om met patient te bespreken hoe jij de situatie ervaart en te vragen hoe het komt dat de patient zo doet. Schrijf daarna daarover een kort verslag met wat er in dat gesprek besproken is zodat de patient dit later na kan lezen en niet kan zeggen dat je er niks mee gedaan hebt.

    Ik hoop dat je hier wat aan hebt.
    Gr.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden