Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

'Ik ben Annie en mijn man is overleden'

Vandaag is mijn eerste kennismaking met de bewoners in het verpleeghuis waar ik mijn eerste stage loop. Na tien weken theorie eindelijk de praktijk in voor de stage ‘kennismaking met de zorg’.

- Goedemiddag, ik ben Quinten en ik ga hier tien weken stage lopen.
- Dag jongen. Ik ben Annie en mijn man is overleden.

Dat wordt op mijn allereerste dag tegen mij gezegd, ik ben net binnen. Hoe moet ik hierop reageren? Wat is het beste in deze situatie? Ik heb echt geen idee en kies dan maar voor een stilte.
Een paar seconden erna zegt Annie: en wat ga je hier doen?

Ik liep stage op een afdeling voor dementerenden, en het bleek dat Annie wel vaker tegen iedereen zei dat haar man was overleden. Maar het zette me toch aan het denken. Hoe ga je om met zorgvragers die diep geëmotioneerd zijn? Patiënten die van de arts horen dat ze kanker hebben, mensen die wakker worden en hun been is geamputeerd na een auto-ongeluk, bewoners waarvan recentelijk een familielid is overleden?

Natuurlijk leer je hiermee omgaan, je leert wat empathisch vermogen is en hoe je iemand in zo’n situatie moet verplegen. Maar toen Annie tegen mij zei dat haar man was overleden viel ik toch even stil. Daar baalde ik eigenlijk wel een beetje van.

Hebben jullie dit ook meegemaakt en hoe reageerden jullie?

Gerelateerde tags

7 reacties

  • no-profile-image

    JK

    Hoi,

    Dit is zeker herkenbaar, we hebben allemaal moeten leren hoe te reageren op bepaalde situaties, en stiltes in een zijn ook zeker niet verkeerd..
    wees vooral je zelf.

    verder wil ik je veel succes wensen met je stage

    groeten..

  • no-profile-image

    Bram

    Fantastische blogpost Quinten.

  • no-profile-image

    Klaske

    Hee.
    Logisch dat je eerst met je mond vol tanden stond toen die dementerende vrouw dat tegen je gezegd had. Maar idd zoals ook al genoemd is, reflecteren op wat de dementerende ouderen zeggen is goed!

    Tijdens mijn 2e jaars stage verpleegkundige opleiding heb ik ook bij dementerende bejaarden stage gelopen. In het begin vond ik het maar vreemd en zag er ontzettend tegen op. Uiteindelijk heb ik er veel geleerd en gemerkt dat elke dag anders is. Mijn motto in het werken voor deze doelgroep is dan ook .. : Dementerend ? Chronisch verrasbaar. En dat is ook zo, elke dag is anders en niks is voorspelbaar.

    Hierdoor leer je jezelf goed kennen en komt het aan op je creativiteit en flexibiliteit. Je moet de mensen leren kennen en er leren op in te spelen.

    Succes met je stage!

  • no-profile-image

    Tallie

    Je voelt het vanzelf aan. Vanuit je eigen professionele ik reageren, dat is wat ik doe.
    "wat naar voor u dat uw man is overleden, is het kort geleden?" en zo vloeit het gesprek wel voort.
    Je zult vast en zeker nog voor vele situaties komen te staan waarbij je even niet weet wat je moet doen/zeggen. Het komt allemaal goed.

  • no-profile-image

    Carien

    Hoi Quinten

    Ik heb altijd op een afdeling gestaan met dementerenden en dan kan je weleens van die situaties mee maken dat je dan niet gelijk weet wat je moet terug zeggen.
    Ik zal dan reageren van hoe het is gekomen dat ze haar man is verloren en medeleven tonen dat je het erg vindt.
    Bepaalde dingen vragen over haar man hoe hij was etc.
    Zo kan je makkelijk een gesprek voeren met iemand.
    Ik werk nu op een somatische afdeling en dat was voor mij ook erg wennen in het begin, maar heb er op dit moment erg naar mijn zin!
    Heel veel succes met je opleiding.

  • no-profile-image

    Petra

    Herkenbaar!
    Patiënten die ontboezemingen tegen je doen die ze nog nooit aan iemand anders hebben gedaan, patiënten die geconfronteerd worden met de ultieme naaktheid van het leven...
    Je leert er mee om gaan, maar wennen doet het nooit. Laatst een avond met twee slecht nieuws gesprekken.
    Vooral niet "proberen" of "doen alsof" maar gewoon jezelf zijn en vanuit je -professionele- zelf reageren.
    Succes met je stage!

  • no-profile-image

    Sandra

    Wat leuk dat je komt bloggen Quinten. Zelf doe ik HBO-V en ga zo het derde jaar in. Afglopen jaar heb ik ook stage gelopen met dementeredende ouderen. De eerste dagen was voor mij even wennen, zelfs schrikken. Als ik niet weet hoe ik moet reageren, geef ik hetgeen gezegd is terug; 'u bent uw man verloren? Wat vervelend voor u. Vaak begint men dan wel verder te praten. Luisteren en relecteren geven een ander het gevoel dat ze worden gehoord en begrepen. Je hoeft het niet op te lossen... Bi ementeren komt hetzelfde praatje nogal eens terug, belangrik is om dit iedere keer serieus te nemen. Dementerende bewners reageren goed op warmte en echtheid. Succes!

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden