Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Voorwaarden voor goed reanimeren

Reanimeren heeft nogal impact. Zo praat je met je patiënt, zo geeft hij ineens geen antwoord meer. En dan?

Dan druk je op de reanimatiebel, collega’s stromen toe. Samen ga je reanimeren, de AED halen en in werking stellen, het reanimatieteam bellen, de familie waarschuwen en zaalgenoten opvangen. Het is hard werken met het hart in je keel. Jouw enige redding is veel versterking en dan maar hopen op een goede afloop. 

Nu in mijn ziekenhuis op elke hoek een AED hangt, moet ook iedere medewerker worden geschoold voor het gebruik ervan. Er zijn namelijk ziekenhuismensen die denken dat je, met een AED-sticker op de borst, niet meer hoeft te ‘drukken en blazen’. Dus geeft mijn collega AED-les.

Op de poli hangt ook zo’n apparaat. Mijn collega reist af naar de poli-collega’s. Ze houdt haar interactieve praatje. Wanneer is een reanimatie nodig, wat is gaspen, waar hangt hier het AED-apparaat? Tot zover hangen de poli-mensen aan de lippen van mijn collega. Het is fijn om weer even aangescherpt te worden voor het geval van een noodgeval.

Op mijn afdeling is alles gestroomlijnd. Ieder kent zijn rol, maar alles is ook aanwezig. Bij ieder bed is een alarmknop, dus collega’s stromen toe bij panieksituaties. Ook op de naastgelegen afdeling rinkelt dan luid het alarm, dus er zijn dubbele mankrachten aanwezig. Maar hoe is dat op een poli? Niet iedere medewerker draagt een pieper. Hoe weet de één dan van de ander dat er acuut versterking nodig is? De polimedewerkers halen hun schouders op. Gelukkig hebben ze eigenlijk nooit een reanimatie, lachen ze.

De volgende dag zakt er een patiënt in elkaar. Zijn ogen kijken niet meer en zijn mond beweegt als een vis op het droge. En nu?

Heb jij weleens een reanimatie meegemaakt? En wat viel jou het meest op of tegen?

Gerelateerde tags

7 reacties

  • no-profile-image

    boekia

    kijk, dat mensen bang zijn borstcompressies te geven is te begrijpen. je moet ze dan wel vertellen dat het goed gedaan moet worden (5-6cm indrukken) schade toebrengen: als je neits doet gaat de pt dood, dus een eventueel gebroken rib is minder erg.
    oefen emt de compressies op de juist ingestelde poppen, het is hard werken. ook in het eggie....

  • no-profile-image

    Sharon

    Ik heb tijdens mijn stage in het academisch ziekenhuis een reanimatie meegemaakt. Dit was op de afdeling cardiologie, al het personeel was hier op getraint en de shock-kar staat 24-uur per dag standby. Ook staat er met 1 belletje een compleet reanimatie team klaar binnen 3 minuten. Deze reanimaite was dus goed afgelopen.
    Zelf heb ik ook een EHBO diploma met AED bediener. Eerlijk gezegd vind ik het schandalig dat ziekenhuis personeel niet eens weet hoe je met een AED om moet gaan. Dit zou toch wel moeten.

  • no-profile-image

    Claudia Strijker

    Heb zelf ook al een reanimatie meegemaakt op mijn werk (verzorgende ig). Het heeft helaas niet mogen baten. Ik heb er zelf een hele poos last van gehad. Het had wel een behoorlijke indruk gemaakt. Het vervelendst vond ik nog wel dat ik later bij de locatiemanager op kantoor kon komen, omdat ik niet had mogen reanimeren. Echter het reanimatiebeleid op mijn werk is hier erg onduidelijk over wanneer wel of niet te reanimeren. De persoon in kwestie was net een uur uit het ziekenhuis bij ons op een kdo kamer komen wonen. De vraag wel of niet te reanimeren was niet gevraagd door mijn collega in het opnamegesprek, overdrachtformulieren van het ziekenhuis hadden we nog niet en familie was net weg. Dus maar gereanimeerd, de vrouw in kwestie kon ik het niet meer aan vragen.
    Nu ben ik bijna klaar met mijn verpleegkundige opleiding en blijft het reanimatiebeleid door mijn hoofd spoken. Ik ga mijn eindonderzoek dan ook over reanimatie doen. Wanneer vinden jullie dat we wel en wanneer niet moeten reanimeren. Vinden jullie dat dit bij je werk hoort of niet? Geef aub jullie mening hierover, zodat ik dit kan gebruiken bij mijn onderzoek

  • no-profile-image

    jacq.

    Op mijn werk twee keer een reanimatie meegemaakt. De laatste zakte voor mijn voeten in elkaar. Zijn laatste woorden waren aan mij: het gaat goed......... ik voel me ineens niet zo lekker.
    Hup erop alle alarmbellen uit. Binnen twee minuten was het reanimatie team er. Wat ik vervelend vond is dat er veel collega's omheen stonden, maar niemand beademde. Tot ik vroeg: Kom op, wie gaat beademen????
    Toen ging de co-assistent beademen.
    Vervolgens was het team eral en ging het snel.
    Op de ic/ccu kreeg hij opnieuw een hartinfarct en is hij overleden.

  • no-profile-image

    Frans

    Ja, heb een reanimatie meegemaakt in een kerk. Het lastigst is om iemand die je oppervlakkig kent te gaan beademen. Hartmassage is nog net "afstandelijk" Beademen is intiemer, realiseert je de adem/warmte/geur. En dan nog met meerdere mensen om je heen en in een smal looppad. Het had succes (tot de ambulances het overnamen) en dat doet je deze ervaring toch weer vervagen.

  • no-profile-image

    Angel

    Ik heb mijn EHBO diploma met reanimatie. Tot nu toe alleen geoefend op een pop. Lijkt me wel heftig als je zoiets meemaakt. Over veel facetten kun je dicusieren, hoe komt diegene eruit als hij het al overleefd bv.
    Ik vind altijd handel en leef van minuut tot minuut/ uur tot uur/ dag tot dag,,,

  • no-profile-image

    björn

    ik ben zelf reanimatie/aed docent en participeer in het ALS team. Zodoende wel al wat reanimaties meegemaakt. Het schijnt dat in de praktijk veel mensen moeite hebben met de hartmassage aangezien je de thorax vrij ver in moet drukken. Leken geven aan dat de beademing wel lukt maar dat ze bang zijn de borstkas te ver in te duwen en inwendig letsel te veroorzaken.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden