Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Nog steeds slechte zorg

Als mijn baas zegt dat de zorg beter moet, ben ik eerlijk gezegd beledigd. Ik geef mijn hart, ziel en zaligheid voor mijn patiënten.

Geregeld geef ik meer dan ik heb. Dan heb ik thuis niks meer over. Zoek ik ruzie, loop ik te mopperen, omdat al mijn positief is opgebruikt. Toch schijnt het altijd beter te kunnen op gebied van hospitality, krijg ik te horen. Maar hoe o hoe kan de verpleegkundige zorg nóg klantvriendelijker?

Dan spreek ik iemand die ontevreden is over de zorg in mijn ziekenhuis. Haar vader werd ‘bij ons’ geopereerd. Hij lag enkele uren in een nat bed, met nietjes in zijn buik, waarvan niemand vertelde wanneer ze er hoe uit moesten. Op een zaterdag kreeg hij voor 1 dag verbandmateriaal mee naar huis en op de dag van ontslag kwam er gewoon ineens niemand meer op zijn kamer. Hij kreeg geen papieren, geen uitleg, geen ‘wel thuis’.

En dan verpleeg ik zelf een mevrouw, die mij vertelt over haar ervaringen in het AMC, twee weken geleden. Waar ik verwacht dat Randstadziekenhuizen voorlopen op onze Friese zorg, schrik ik mij een hoedje. Ook zij is geopereerd aan haar buik. Hoewel ze door pijn nauwelijks kan bewegen, wordt haar eten zo’n 2 meter van haar bed bezorgd. Deksel erop, geen blik achterom. Kreeg zij geen bezoek, dan had zij een aantal dagen niet gegeten.

De vrouw krijgt in het AMC te horen dat ze geen, wel, toch geen en uiteindelijk toch wel kanker heeft. Het blijkt zelfs niet meer te behandelen. De vrouw ondergaat scopie na scopie, omdat dokters niet op één lijn zitten en ‘nog even’ nog eens willen kijken.

Ja, in het AMC waren geleerde doktoren, met indrukwekkende onderzoeksmethoden. Maar er waren weinig verpleegkundigen die even vroegen aan deze ongeneeslijk zieke vrouw hoe het met haar ging. Ik hoor de vrouw spreken en schrijf naast haar bed in mijn hoofd al deze blog.

Hoe kan het dat er geen tijd is of wordt genomen om patiënten te geven wat ze nodig hebben? Het is zo simpel. Een helpende hand, een beetje oogcontact, wie dat niet kan, moet misschien een andere carrière overwegen.

Ik zou het mis kunnen hebben en mogelijk te snel oordelen. Maar ik weet zeker dat ik gelijk heb, als ik zeg dat het beter kan. Zullen we bij dezen afspreken dat we voortaan alleen nog maar succesverhalen horen over onze collega’s op andere plekken?

3 reacties

  • no-profile-image

    dorien

    mijn man lag in een verpleeghuis,ze zeggen zo vaak handen te kort nee de handen wapperen niet [de goeien uitgesproken] maar koffie driken kan wel totgemiddeld 1 uur en dan nog het geklets tussen door met elkaar,waarom kan het wel op de hospich met de vreiwillegers, daar loop alles als een trein met heel veel liefde. als je niet van mensen houd moet je niet met mensen gaan werken.
    ik hoor heel veel mensen om me heen die nooit naar een verpleeghuis willen,ze kiezen liever voor een humane dood in d,r eigen bed,
    ach misschien is dat ook wel de bedoeling dat de mensen zo gaan denken, zijn ze toch van alle rompslomp af die oude mensen mee brengen,ze hebben d,r ding gedaan en zijn nu toch overbodig.
    ik ben zelf ook oud en ziek,en ik vind het genoeg geweest,k,ga liever naar de gevangenis dan naar een tehuis

  • no-profile-image

    Gavi Mensch

    Lieve Kleefstra, vrees niet, het kan altijd beter. Maar we zijn geen robots, als de chirurg het heeft over de galblaas die onderweg is, moeten we hem/haar corrigeren, dan komt er een patiënt met een ontstoken galblaas. Verder ben ik van mening dat we er een eigen mening op na moeten houden en de belangen van de patiënt behartigen en niet die van de org. in de tijd die we er voor nodig hebben. Dat betekent vaak uitleg geven aan de 'baas' en de door jou genoemde voorbeelden op tafel leggen en blijven leggen. We doen allemaal vreselijk onze best en in de thuiszorg krijg ik veel goeds over de collega's van het ziekenhuis te horen. Er is wel begrip, voor ons en vaak niet voor de organisatie. Blijf schrijven!

  • no-profile-image

    Bas

    Wat patiënten nodig hebben is iemand die hun belangen behartigt. Die tegen de dame van het eten zegt: 'zo kan ze er niet bij.' Die tijdens de grote visite tegen de internist zegt: We gaan nu een heldere planning maken. En iemand die het ontslag coördineert.
    Eigenlijk zou dat een verpleegkundige moeten zijn, maar ja, die zit vast in een hiërarchie. En erger nog: die is nog niet eens instaat om voor haar eigen belangen op te komen...

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden