Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Tijd maken door nee te zeggen

Als zzp’er ben ik eigen baas en dat biedt als voordeel dat ik zelf bepaal hoe vaak ik cliënten kan zien. Ik plan mijn vakantie wanneer en hoe lang ik dat wil. In feite creëer ik mijn eigen arbeidsvoorwaarden in de thuiszorg op het gebied van ‘werktijden’ en ‘werk en privé’. Maar werkt het in de praktijk echt zo?

Ik maak sinds een half jaar onderdeel uit van een team dat 24-uurszorg geeft aan een echtpaar met de ziekte van Alzheimer. Het verzorgend team is samengesteld door het bemiddelingsbureau Standby waar ik zaken mee doe en bestaat momenteel uit zes personen. Een zevende persoon heeft te kennen gegeven de proefperiode niet te willen verlengen. De familie heeft aangegeven liever geen nieuwe mensen in het team te hebben (zo die al gevonden kunnen worden). Onlangs zaten we weer om de tafel om een drie-maanden-planning te maken onder leiding van de zorgcoördinator van het desbetreffende bureau.

De planning kon in eerste instantie niet sluitend worden gemaakt en ook na het raadplegen van een reservepersoon die eerder heeft gewerkt voor de familie bleven er hiaten. Kort daarna ontving ik een overzicht met het verzoek om te reageren indien ik nog mogelijkheden zag. Ik vond dat ik hier niet op in hoefde te gaan. Ik heb nog vijf collega’s en wie weet hebben die interesse. Bovendien liggen de ‘open plekken’ nog ver weg in de toekomst. En ik wil liever niet meer dan gemiddeld een keer per week ingezet worden voor deze 24-uursdienst omdat mijn vrije tijd dan in het gedrang komt.

Maar wat als over een maand de situatie nog hetzelfde is? Wat gebeurt er dan, hoe reageer ik en wat heeft dat voor consequenties?

1. Ik zeg nee wanneer ik op de openstaande dagen afspraken heb staan, zeker als het werkafspraken zijn en al helemaal als het afspraken zijn buiten het bemiddelingsbureau. Het probleem (want dat is het inmiddels geworden) blijft op het bord van de zorgcoördinator liggen. Zij zal trachten mijn collega-zzp’ers over te halen maar ik vermoed dat een of meerdere daarvan een vollere agenda hebben dan ik en denk dat zo iemand vroeg of laat uitvalt. Óf de diensten worden opgeknipt. Dit laatste geeft onrust bij de cliënten; is in mijn ogen niet wenselijk.

2. Ik zeg ja, voel me verantwoordelijk voor de continuïteit van de zorg, er staat geen kruis in mijn agenda en strijk met mijn hand over het filantropische hart, bezorg mezelf vervolgens een gigantisch volle agenda met weinig rustpauzes en loop daardoor het risico geen verantwoorde zorg te kunnen leveren, een knorrige echtgenoot te krijgen, te weinig vrije tijd over te houden en ziek te worden.

Ik loop er regelmatig tegenaan, geen nee kunnen/durven zeggen, maar weet er inmiddels aardig mee om te gaan:

- Ik kruis dagen weg in mijn agenda als ik zie dat de week al voldoende is ingevuld. En zeker de dag na mijn 24-uursdienst die ’s morgens om 8.30 eindigt.

- Als ik merk dat collega-zzp’ers een, in mijn ogen, te volle agenda hebben, spreek ik hen daar op aan. Het blijft hun eigen verantwoordelijkheid maar ik wil dat zij weten waarom ik me zorgen maak.

- Ik zeg regelmatig tegen mezelf dat ik misbaar ben, niet alle problemen van de planning op kan lossen en dat er meer is dan werk.

Kortom, ik blijf (de tijd) de baas!

Vind jij het (als zzp’er) moeilijk om nee te zeggen?

Wieke Doevendans

2 reacties

  • no-profile-image

    Gaby

    Je hebt gelijk, maar ik ben dit werk juist gaan doen om zelf te bepalen hoe veel en wanneer ik werk! Dat vind ik het grote voordeel om via een bemiddelingsburo te werken. Als ik mijn grenzen heb bereikt dan is het hun probleem om het op te lossen, daar betaal ik dus voor. Ik strijk best wel eens mijn hand over mijn hart bij en prettige client, maar alleen als het mij uitkomt. Dat moet je leren en dan heb je een ideale job!

  • no-profile-image

    Annelies Blekman

    Beste Wieke,

    Het is voor mij herkenbaar dat er periodes zijn, waarbij de zorgaanvragen groter zijn, dan waarin ik kan voorzien.
    Ik leg dan de reden uit aan de cliënt, waarom ik geen extra diensten kan aannemen en bied de cliënt aan, om een collega te vragen ( tijdelijk ) hulp te bieden.
    Ik moet er bijvoorbeeld rekening mee houden, dat ik na een waaknacht voldoende rust neem, zodat ik bij een volgende cliënt weer 100 % kan functioneren. Daardoor kan ik soms niet aan de wens voldoen om, bij uitval van een andere collega, in een maand meer nachten ingezet te worden, dan al zijn ingepland.
    Tussendoor moet ik natuurlijk voldoende vrije tijd nemen, om weer uitgerust verder zorg te kunnen verlenen en ook nog aan aantal sociale activiteiten deel te kunnen nemen.
    Aan de andere kant voel ik me ook zeker verantwoordelijk voor de continuïteit van zorg bij mijn eigen cliënten en de cliënten, die ik samen met anderen, in teamverband, verzorg.
    Inderdaad regelmatig een spanningsveld, waarbij goede planning in de agenda zeer belangrijk is en een flexibele instelling van het eigen gezin heel prettig is.

    m.v.g., je collega Annelies Blekman, Thuisverpleegkundige te Nieuwegein

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden