Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Vorige week schreef Nursing-blogger Jos Kaldenhoven een brief aan Buurtzorg-directeur Jos de Blok. Kaldenhoven, zelf verpleegkundige in een verpleegtechnisch team, begrijpt niet waarom De Blok deze teams helemaal niets vindt. De Blok reageert.
001_RBIAdam-image-1126629.jpeg

Beste Jos,

'Natuurlijk wil ik graag mijn stelling over verpleegtechnische teams onderbouwen. Inmiddels ben ik zo'n 25 jaar bij deze discussie betrokken: als wijkverpleegkundige, als leidinggevende en als innovator. Als wijkverpleegkundige in de jaren '80 was het gebruikelijk om in beperkte mate infuustherapie, pijnpompen en andere verpleegtechnische activiteiten uit te voeren.
Vanuit het perspectief van de client was het 'de bedoeling' om op een holistische manier zorg te verlenen, we zorgden ervoor dat er zo weinig mogelijk mensen bij een patiënt over de vloer kwamen. Zeker bij complexe zorg krijgen mensen als je niet oppast horden zorgverleners over de vloer. Als je niet bekwaam was, zorgde je ervoor dat je dat zo snel mogelijk was. Dat daar een bepaalde frequentie voor nodig was klopt, maar dagelijks of wekelijks lijkt me wat overdreven. Dit is ook erg individueel: de ene verpleegkundige heeft meer gevoel en handigheid in dit soort activiteiten dan de andere.

Als leidinggevende zag ik in de jaren negentig een sterke neiging tot specialiseren en vervolgens afbouwen van de wijkverpleegkundige capaciteit. Inderdaad ontstonden er allerlei specialismen met een enorme fragmentatie en kostenstijging tot gevolg. Met deze specialisatiegolf zag je ook de holistische en generalistische benadering, die juist de kracht vormt van de wijkverpleging, enorm onderuit gaan. Dit heeft grote gevolgen gehad voor allerlei patiëntengroepen: ook de rol van casemanager dementie is hier -jammer genoeg- uit voortgekomen.

Als innovator probeer ik het thema 'community based care' op de agenda te zetten met een sterke rol voor de generalistische wijkverpleegkundige naast de generalistische huisarts (WHO 1985). Dit model wordt nu ook in Amerika, Japan en Zweden ingevoerd. Wat daarbij opvalt is dat in die landen verpleegkundigen de verpleegtechnische activiteiten als onderdeel van hun werk zien en er geen discussie is over technische teams. Dit is een gecreëerde Nederlandse discussie. Met voldoende verpleegkundige capaciteit in de wijk kan dit prima opgelost worden. Ter vergelijkding: in Nederland werkt maar een kwart van de verpleegkundigen die in België in de wijk werken. Wat betreft 'verdraaide organisaties' van Wouter van het Hart: dit gaat vooral over organisatietheorien (waarbij hij ons overigens als voorbeeld neemt!).

Volgens mij zou het goed zijn om terug te keren naar verpleegkundige theorieën en het effect daarvan op patiënten - en nee, dus géén klanten. Ooit een 'klant' gezien die pijnbestrijding wil? Met de morfine in de uitverkoop? Natuurlijk moeten we in de wijk gebruik maken van elkaars expertise en is marktwerking in de wijkverpleging onzin. Maar willen we de problemen in de toekomst oplossen dan zullen we toch over de grenzen van de verpleegtechnische teams heen moeten durven kijken, beste Jos.
Vriendelijke groet,
Jos

Margot Hamel

12 reacties

  • E.e. Bakker

    Het is een leuk concept,maar er komen gelukkig steeds meer organisaties die met kleinere teams werken. En zoals genoemd, zijn er ook wijkziekenverzorgenden. Mijn ervaring is dat de teams van Buurtzorg echt niet alleen uit wijkverpleegkundigen en verpleegkundigen bestaan..

  • hs bakker

    @ Emily: wat mij betreft mag je zeggen dat er in veel Buurtzorg teams nog onvoldoende kwalitatief en kwantitatief personeel aanwezig is om überhaubt kwaliteit te leveren, zeker als werktijden binnen CAO regels gehouden worden.

  • Emily De Haas

    Ik vind dat Jos als dwarsdenker en kantelaar veel bereikt heeft maar nu is hij alleen bezig zijn bedrijf staande te houden. Wat begrijpelijk is.
    Hij stelt het wel erg rooskleurig voor.
    In veel Buurtzorgteams is er nog onvoldoende kwalitatief en kwantitatief personeel aanwezig om 24 uur kwaliteit te leveren.

  • hs bakker

    Ik maak me wel zorgen om de bekwaamheid bij heel specifieke zorg welke maar een enkele keer in de paar jaar voorkomt in een buurt. Denk met name om infusie therapie. Hoe ga je daar de vereiste kwaliteit behalen en vasthouden? Daar ga je als buurtzorg, maar ook als andere organisatie echt mee in de problemen komen, zeker als zorgverzekeraars die kwaliteit gaan toetsen.

  • Els Vroonland

    De exacte naam voor de nachtzorg is carematch. Deze zorgen voor de nachtzorg.
    Alleen blijven de teams wel verantwoordelijk voor de zorg.
    Als er bijv infuuspompen worden gebruikt blijven we daar 24 u voor zorgen.We zijn altijd bereikbaar als team.
    We leveren wel alle zorg, en huren geen technische teams in

  • B Hengeveld

    Excuus, was niet to care, exacte naam is me even ontschoten

  • B Hengeveld

    AM Noppert, ik ben echt niet anti-BZ, maar je stelt het nu toch wat te rooskleurig voor. Ander voorbeeld: mijn vader kreeg in zijn terminale fase via to care nachtzorg en dat was bij elkaar echt geen kleinschalig team meer. Dat is niet per definitie slecht. Gemiddeld waren we bijzonder tevreden over Buurtzorg, maar laten we redelijk blijven.

  • AM Noppert

    Reactie op B Hengeveld: Buurtzorg is zijn eigen technische team! BZ verleent alle zorg in kleine zelfsturende teams.

  • B Hengeveld

    Wel jammer dat BZ technische teams van andere organisaties in moet huren... (scheelt voor hen wel weer scholingskosten enzo...)

    Verder: prachtige ideeën. De perverse productieprikkel is mij ook een doorn in het verpleegkundig oog.

  • Nel Schop

    Ik mis in het artikel van Jos de plaats van de wijkziekenverzorgende

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden