Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Blog Jos: 'Een nieuwe lente, een nieuw geluid'

Jos is dan misschien wat onzeker over de toekomst van de wijkverpleegkundige, maar hij bekijkt het graag positief. Nieuwe rondes, nieuwe kansen!
Blog Jos: 'Een nieuwe lente, een nieuw geluid'
Foto: ANP Ilvy Njiokiktjien

De kop boven deze blog is een beroemde beginregel uit het gedicht Mei van Herman Gorter. Deze speelt al meer dan een week door mijn hoofd. Deels omdat hij een belangrijk onderdeel is van een toneelstuk over de Granaatweken, waar mijn woonplaats Schijndel veel onder heeft geleden in de oorlog, tijdens operatie Market Garden. Maar vooral ook omdat het de mogelijkheden aangeeft die de huidige hervormingen in de langdurige zorg met zich meebrengen.

Ik weet het, een maand geleden wist ik nog niet wat 2015 ons (lees: mij) zou gaan brengen. Ik ben niet bij de pakken gaan neer zitten, heb me druk bezig gehouden met wat er allemaal op ons af komt. Toegegeven: veel is nog niet duidelijk.

Vorige maand snapte Jos het allemaal niet meer, al die hervormingen. 'En – wat erger is – mijn cliënten al helemaal niet.' Lees de vorige blog van Jos>>>

Maar: het nieuwe 'bezuinigingsgeluid' op het gebied van de langdurige zorg betekent ook dat er nieuwe mogelijkheden komen. Ik smijt de knuppel maar in het hoenderhok: we hebben met zijn allen een zorgmaatschappij gecreëerd waarin alles kon, alles mocht, alles moest. Hulp bij het huishouden, thuiszorg, noem maar op. Vroeger kreeg je als patiënt instructie voor het oogdruppelen voordat je aan staar werd geopereerd. Nu komt er 4 keer per dag iemand langs om het voor je te doen. Standaard!

De bomen groeien allang niet meer tot in de hemel. In mijn geboortejaar 1953 gaven we 3,1 procent van het Bruto Binnenlands Product (bbp) uit. In 2012 was dat 15,4 procent. In harde cijfers is het verschil nog schokkender! Bijvoorbeeld in 1972 werd er 6,5 miljard uitgegeven, in 2012 was dat 92,7 miljard! Een stijging van 1325 procent!

Ik weet het: we kunnen meer, we worden allemaal ouder. De inflatie en ga zo maar door. Maar toch: als we ongeremd doorgroeien voorspelt men een groei naar 31 procent van het bbp in 2040.

Er komen nieuwe kansen, nieuwe geluiden. Kansen om te veranderen van een sterk geïndividualiseerde maatschappij naar een samenleving waarbij je weer aandacht hebt voor elkaar. Waar het begrip 'naoberschap' nieuw leven wordt ingeblazen. Waar je samen met anderen plezierig kunt wonen, werken en leven.

Zeker, het worden moeilijke tijden voor de zorg, voor de samenleving, voor de betrokken bewindslieden. Staatssecretaris van Rijn werd al onlangs aan zijn oren getrokken door een actievoerder...

Als we nu eens gaan denken in mogelijkheden in plaats van problemen, dan kunnen we die moeilijke tijden beter aan! Toch?!

De wijkverpleegkundige is terug. Dat is geen bezuinigingsmaatregel - thuiszorg is per definitie goedkoper dan ziekenhuiszorg. Het gaat juist om de kwaliteit van zorg, vinden Henk Rosendal en José van Dorst. Lees hun blog>>>

3 reacties

  • H Fluit

    ''Mee bewegen met'', sorry maar dat is echt onduidelijke taal. ''Meebewegen'' gaat echt heel makkelijk als ouderen graag de thuiszorg buiten de deur houden en ''zelfredzaam'' blijven, maar er zijn veel ouderen die hun zelfredzaamheid gewoon een beetje opgeven, ook al bespreek je hulpmiddelen met ze waarmee ze zelf hun steunkousen kunnen aantrekken, of hun ogen kunnen druppelen. Dat vraagt om veel tactiek en een heel team dat achter je staat als je ''zo onaardig'' bent om voor te stellen dat mensen het zelf gaan doen of leren. Ik vind het zelf een hele mooie uitdaging om aan te gaan hoor, ik ben alleen wat wars van al die mensen die denken dat het makkelijk gaat worden om ouderen die jarenlang gewend zijn geraakt aan de zorg die ze krijgen ''zelfredzaam'' te maken.

  • Jos Kaldenhoven

    H Fluit, het uitwisselen van goede voorbeelden is prima, maar het gaat echt om het meebewegen van de clienten (en de mantelzorgers en zorgverleners!) waar je de winst uit haalt. Het voorbeeld van het oogdruppelen is toch een prima voorbeeld waar je mee kunt beginnen?! Het vraagt inderdaad om meer uitleg, maar ik kan me haast niet voorstellen dat we daarbij de aansluiting bij de doelgroep gaan missen! Het is niet zo zeer: hoe lossen wij het probleem op, maar: hoe kunnen wij u helpen het probleem zelf op te lossen? Maakt de client gelijk een stuk zelfstandiger, minder afhamkelijk, toch?! Wel jammer dat je de moed wel eens verliest...

  • H Fluit

    Ja, het zijn de bekende dingen die je bespreekt. Ik wil ook graag veranderen en zie vaak mogelijkheden in de dagelijkse praktijk als wijkverpleegkundige waar we bewuster kunnen omspringen met geld uit nu nog de AWBZ.
    Toch wordt ik ook een beetje moe van de ''denken in mogelijkheden''-kreten, want het klinkt zo makkelijk. Oudere mensen, toch doorgaans de clienten van wijkverpleegkundigen, lijken helemaal niet zo goed aan te sluiten bij deze terminologie.
    Misschien moeten we goede voorbeelden gaan uitwisselen?! Ik verlies namelijk de moed wel eens.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden