Nieuwsbrief Meld je aan voor de e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Debridement


Definitie

Necrose is het resultaat van ischemie. Vitaal weefsel raakt afgestorven na capillaire of arteriële occlusie, na vasculaire insufficiëntie na chirurgie, bij chemische of warmtebronnen en bij infectie. Afhankelijk van de vochtigheidsgraad van de necrose kan deze er verschillend uit zien. Nieuw ischemisch weefsel heeft vaak een purperen kleur die na verloop van tijd – bij uitdrogen van het weefsel – langzamerhand hard en leerachtig wordt. Als dit dode weefsel met vocht in contact komt, wordt het stilaan zacht en het kan dan bruin, geel of grijs verkleuren. Na verloop van tijd ontstaat een bepaald soort rottingsproces als gevolg van bacteriële groei en het aangetaste immuunsysteem van de betrokken patiënt. Debridement is het verwijderen van ‘ debris’ uit een wond. Debris kan bestaan uit afgestorven of geïnfecteerd weefsel, bloedklonters of vreemd materiaal.

Er zijn verschillende soorten debridement:

  • autolytisch (bevorderen van het natuurlijk proces van verwijderen van debris);
  • enzymatisch (door aanwenden van natuurlijke enzymen);
  • osmotisch (producten die een osmotisch drukverschil in de wond creëren);
  • chirurgisch (fysiek verwijderen of wegsnijden van debris);
  • mechanisch (spoelen, wrijven of wet to dry-verbanden);
  • bio-chirurgisch (larventherapie).

(Handboek Wondzorg, 2009) 


Biochirurgisch debrideren is erg veilig. De maden laten gezond weefsel met rust en de therapie is ook geschikt voor patiënten met vaatproblemen.


Op deze foto een dame van 90 jaar met decubitusletsel aan de hiel. Vanwege co-morbiditeit was bij deze patiënte geen chirurgisch debridement mogelijk, daarom wordt er gekozen voor enzymatisch debridement. Deze foto is voor het enzymatisch debridement.


Bij het enzymatisch debridement lossen producten met enzymen de necrose op. Deze foto is na het enzymatisch debridement.