‘Pak pijnbestrijding ook psychologisch aan’

Patiënten met chronische pijn moeten voor pijnbestrijding niet alleen lichamelijk, maar ook psychologisch worden onderzocht. Het liefst zo vroeg mogelijk.

Dat adviseert promovendus Han Samwel van de Radboud Universiteit
Nijmegen.
Samwell werkt sinds 1989 bij de afdeling Medische
Psychologie
en het Pijncentrum van het UMC St Radboud, dat patiënten
behandelt met niet-maligne chronische pijn (dus niet veroorzaakt door kanker).
In totaal bestudeerde hij gegevens van een kleine driehonderd patiënten, die
gemiddeld al zo’n vijf jaar pijn hadden.
Catastroferen
Samwel: ‘Een pijnpatiënt met
gedachten van het type: ‘het komt nooit meer goed’, ‘mijn leven is verwoest’,
die bij iedere behandeling denkt: ‘dit zal wel weer niet helpen’, een patiënt
kortom die catastrofeert heeft minder baat bij behandeling van zijn pijn. Na een
medische behandeling bleken deze patiënten zich minder goed te voelen en
rapporteerden ze meer pijn dan andere patiënten die niet steeds zulke gedachten
hadden.’
Symptomen
Psychologisch onderzoek helpt de
doemdenkende patiënten bij de acceptatie van hun pijn, stelt Samwel.
Pijnbestrijding helpt beter als de patiënt de pijn erkent en bovendien inziet
dat de symptomen niet snel zullen verdwijnen. Ook patiënten die vasthouden aan
het idee dat hun pijn puur lichamelijk is, zijn gebaat bij een psychologisch
onderzoek. Dat levert aanknopingspunten op om beter om te (leren) gaan met
chronische pijn.
 
Door: redactie Nursing
Novum
Lees ook:
 
 

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.