Anonieme contactpersonen

Het valt Ria op hoe onpersoonlijk ze in het ziekenhuis bejegend wordt.
vomp

De laatste jaren dat ik in instellingen werkte werd er veel aandacht besteed aan communicatietraining en dat is heel goed. We leerden dat meer dan de helft van de communicatie non-verbaal verloopt. Het is belangrijk goed te luisteren en elkaar aan te kijken tijdens een gesprek. Mooie leerpunten maar het blijft moeilijk om ze steeds toe te passen. Daar moest ik aan denken toen ik een keer naar de polikliniek in het ziekenhuis moest.

 

Ziekenhuispasje

Ik waande mij op een vliegveld bij de gate voor het vertrek: er stonden lange banken achter elkaar en mensen staarden naar een scherm dat boven de banken hangt. Ik bevond mij op de poliklinische afdeling dermatologie van het spiksplinternieuwe Jeroen Bosch ziekenhuis in ‘s-Hertogenbosch. Een vrouw wees naar een scherm waar ik me met mijn ziekenhuispasje moet aanmelden, dan kwam er een briefje uit waarop stond hoe laat en in waar ik verwacht werd.

 

 

Even later kwam ik in een kamertje met een assistente. Zij stelde mij vragen over mijn klachten: bij bepaalde schoenen krijg ik jeuk en wordt de huid van mijn voeten rood en gezwollen. Ze zat achter een scherm en noteerde mijn klachten, daarna riep ze de dokter. Ik dacht dat ik mijn schoenen en kousen niet uit hoefde te doen, er is immers niets te zien. Daarnaast ging ik ervan uit dat de genoteerde gegevens die voldoende informatie was voor de arts.

 

Krabplekje

De arts bleef in de deuropening staan, en keek van een afstand naar mijn voeten. Snel ontblootte ik ze alsnog. ‘Ik zie dat u daar een krabplekje hebt,’ zei ze en wees met haar vinger, als naar een vuiltje op de vloer, ‘maar verder is er niets te zien, het is dus over.’

Ik keek naar haar op: ‘Dat komt omdat ik geen ‘foute’ schoenen meer gedragen heb. Ik wil graag weten wat de oorzaak is.’ ‘Ik vraag of ik een test mag doen,’ antwoordde de arts en ze liep weg.

 

Anonieme assistente

Even later werd ik door de assistente naar een afsprakenkamertje gestuurd. De assistente daar zei vanachter een PC scherm: ‘Gaat u daar maar zitten en haar hand wijst naar een stoel aan de andere kant van het scherm. Ik maak een afspraak voor een test, zonder de assistente te zien. Wie beschermt mij tegen de schermallergie?

 

Foto: Stock.XCHNG

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.