Blog Annemiek: ‘Appen tijdens je werk kán gewoon niet’

Als je aan het werk bent, ben je 'in dienst' van de ander. Dus heb je helemaal geen tijd om te reageren op persoonlijke berichtjes, benadrukt Annemiek. Zij vindt het onbegrijpelijk dat sommige studenten dat toch doen.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Foto: Fotolia

1990 “Bzzz Bzzz” klinkt het uit mijn schortzak. Ik ben halverwege mijn ochtendroute. Ik haal mijn buzzer tevoorschijn en zie: “534”. Niets dringends, maar wel even naar kantoor bellen. Ik help mevrouw Jansen verder. Als alles klaar is vraag ik haar of ik even haar telefoon mag gebruiken. Dat mag. Ik bel kantoor en hoor dat mevrouw Brouwer geen zorg nodig heeft vandaag. Handig zo’n buzzer! Ik leg een kwartje op tafel voor het bellen maar moet dat meteen terug in mijn zak stoppen van mw Jansen.

2018 “Pieuwiet” klinkt het fluitje uit haar tas. We zijn aan het werk. Zij loopt een dagje mee om kennis te maken met de wijk. Een snelle blik op de smartphone. Even later een andere pingel. Nog een snelle blik. En nog één, haar duimen vliegen over de toetsen.

We zijn bij een hoogbejaard echtpaar, beiden in zorg. Omdat het een snuffelstage is heb ik met de stagiaire afgesproken dat als ik de zorg doe bij de één, zij een praatje kan maken met de ander. Ik weet dat vooral mevrouw graag praat. Als meneer klaar is vraag ik of mevrouw komt douchen. De stagiaire zie ik met haar mobieltje in haar hand op het hoekje van de bank zitten.

Een half uurtje later, in de auto, komt het mobieltje weer tevoorschijn. Ditmaal zonder dat er een fluitje of pingel aan vooraf gaat. Ik vraag haar wat ze toch allemaal doet.
“62 berichten” zegt ze. “Nou, nou”, zeg ik, “is er iets aan de hand?”
Nee hoor, het is druk in de stage-app-groep. Ik vraag haar of ze haar mobiel bij de cliënten in haar tas wil laten. Dan kan ze haar aandacht richten op waar ze vandaag voor meeloopt.

Na de ochtendroute een gezamenlijke lunch. Met z’n vijven. Drie collega’s en twee stagiaires. De mobieltjes liggen op tafel. De verleiding blijft.

Eigenlijk ben ik boos, ik begrijp het niet. Als ik aan het werk ben, ben ik “in dienst” van de ander. Dan is er geen tijd voor persoonlijke tweets, apps, insta enzovoorts. Een snuffelstage is een uitgelezen kans om het echte werk van dichtbij te zien, voelen en ervaren. Collega’s en cliënten bieden die mogelijkheid. Grijp die kans! Een kans om een betekenisvol, mooi beroep te leren.

Ons vak is aandacht, observeren, reageren, motiveren, stimuleren. Je bent even deel van de wereld en het leven van de cliënt.
Daar past een telefoon niet in. Die is voor je eigen wereld en leven.

Annemieks vorige blog ging over hoe haar flink ingekrompen wijkteam de vakantietijd beleeft.

8 REACTIES

  1. Ik weet niet of het een generatieprobleem is. De nieuwe zorgprofessionals, de huidige studenten, zijn toevallig geboren in de tijd waarin smartphones werden uitgevonden, maar ik denk dat het voornamelijk te maken heeft met onvolwassenheid, prioriteiten kunnen stellen en een veranderende werkomgeving. Organisaties waar je vanachter je laptop kunt werken schieten als wortels uit de grond, maar die patiënt of cliënt heeft er niets aan dat jij steeds op je mobiel zit te kijken. Waarom kom je dan naar je werk? Hopelijk komt het verantwoordelijkheidsgevoel naarmate er meer werkervaring wordt opgedaan, maar er is zeker niets mis mee om iets te zeggen van het app-gedrag van collega’s en/of stagiaires!

  2. Lees alle reacties
  3. Het kan altijd nog gekker hoor. Tijdens de overdracht van de avond naar de nachtdienst komt collega standaard 10 min tot een kwartier later. Ze komt binnen gaat zitten en begint te bellen en appen. Een overdracht heeft ze niet nodig ze leest alles wel. Het gekke is dat het gewoon wordt toegestaan.

  4. Het is niet alleen de ‘jeugd’ dat de telefoon erbij pakt als ze bij een client binnen zijn. Een groot deel van mijn 55+ collega’s scrollen ook regelmatig op facebook of zijn aan het appen terwijl ze met hun aandacht bij de client moeten zijn. Laatst zei een client nog tegen me dat mijn oudere collega (56 jaar) op haar telefoon aan het scrollen was terwijl zij aan het douchen was. Zelf heb ik mijn privetelefoon meestal in de auto liggen en soms mee maar dan in mijn jaszak en op stil. Heeft naar mijn mening niet met leeftijd te maken …

  5. Wen er maar aan. Dit is een andere generatie en die zijn niet meer in dienst van… zodra de telefoon gaat, wordt er gekeken. Zodra er iets belangrijkers of leukers is, zijn ze weg. Die dienstbaarheid en het hart hebben voor de zaak is weg en dat kont ook niet meer terug. Gelukkig maar.

    • Heeft niets te maken met dienstbaarheid en/of hart voor de zaak, maar wel met beleefdheid en arbeidsethos. Je gaat ook niet de krant of een boek lezen.
      Wel ben je daar voor o.a. observeren en begeleiden. Beide kun je niet doen tijdens het appen. Dus feitelijk lijdt ook je werk eronder.

      • Jij vindt dat het daar niets mee te naken heeft. Ik wel. En waarom zou je werk eronder lijden? Je kijkt op je telefoon en doet hem weer weg. Je bent gewoon langer bij iemand omdat je met meerdere dingen bezig bent.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.