Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties3

Blog Barbara: ‘Oeps, mijn avonddienst vergeten’

Een dienst ruilen, onregelmatige diensten: houd dan als verpleegkundige maar eens het overzicht. Barbara wordt op een vrijdagmiddag gebeld. ‘Waar blijf je?’
Tuin.
Foto Unsplash

Het is een mooie zomerdag. Ik heb net alle weekendboodschappen opgeruimd en schenk tevreden een drankje in om lekker achterin de tuin te genieten van deze namiddag. Dan gaat de telefoon.

Ik hoor een collega vragen ‘Waar blijf je? Je hebt een avonddienst.’ Er ontstaat even een moment van kortsluiting in mijn hoofd. Paniek. Neeee, hoe dan? Ik heb toch vrij? Er staat niets in mijn agenda.

Dan gaat er achterin mijn hoofd een miniscuul lampje branden. Ik herinner mij opeens dat ik deze avonddienst voor een collega zou werken. Iets met een bruiloft of zo. We hadden 2 diensten geruild.

Daar gaat mijn vrijdagmiddagborrel en vrije avond! Gelukkig heb ik nog geen slok van mijn wijntje genomen.

Onregelmatig werken vergt een goede organisatie. Op mijn afdeling doen we aan zelfroosteren. Eerst mag je je wensenlijst invullen. Voor mij betekent dat dat ik mijn diensten zo goed mogelijk aanpas aan het rooster van mijn man, de ziekenhuisbeveiliger, die ook onregelmatig werkt.

Daarna volgt de dialoogfase waarin we met collega’s het rooster kloppend maken. Als alles, zo goed als mogelijk, klopt wordt het rooster vrijgegeven. Pas dan kan ik mijn diensten in mijn eigen agenda zetten. Ik weet niet hoe dat bij jullie is maar ik gebruik zowel een digitale (gedeelde) agenda als een ouderwetse papieren agenda.

Met alle gaten in het rooster, zieke collega’s en onverwachte feestjes, worden er nog wel eens geruild. En hier komt die organisatie om de hoek kijken. Het is dan wel de bedoeling dat ik die veranderingen doorvoer in mijn eigen agenda. Digitaal én op papier.

Zo stond ik al eens eerder om half acht op de afdeling voor een dagdienst terwijl ik een avonddienst had. Voor niets vroeg de wekker gezet en opgestaan.

Gelukkig ben ik niet de enige die dit af en toe overkomt. (Zeg me alsjeblieft dat het jullie ook wel eens is gebeurd). Ik hoorde al verhalen van bijvoorbeeld een verpleegkundige die in het buitenland op vakantie was en gebeld werd met de vraag waar ze bleef. Haar vakantie-aanvraag bleek niet goed verwerkt te zijn. Of verpleegkundigen die in hun eentje de nachtdienst moesten draaien omdat hun collega gewoon naar bed was gegaan thuis, met de telefoon uit.

Binnen een kwartier zit ik in de auto op weg naar mijn werk. Het thuisfront verbouwereerd achterlatend. Onderweg in de auto kom ik erachter dat ik mijn bril vergeten ben en dat ik mijn slippers aan heb en dus geen sokken voor in de werkklompen.

Een vervelende start van mijn avonddienst. De hele avond houd ik het gevoel dat ik moet opschieten. Vanaf nu check ik regelmatiger het rooster op de afdeling en in mijn eigen agenda!

3 REACTIES

  1. Een keer met een nachtdienst, ik zat letterlijk met een been in bed, belt mn collega waar ik blijf…..
    Dus er maar weer uit en naar mn werk! Wat voel je je dan onnozel! (Wijze van rooster noteren was net veranderd, eerst stond de N op de dag dat je „er in moest“ later op de dag dat je de meeste „N-uren“ draaide.
    Verder een keer gehad dat ik om 7:30 aanwezig was en er pas in de middag moest zijn. Minder erg, maar had nog een paar uur langer kunnen slapen….

  2. Lees alle reacties
  3. Ook hier; telefoontje om kwart voor acht waar ik blijf, terwijl ik dacht dat ik avonddienst had…ook omgekeerd meegemaakt. Ik loop om 7.15 de afdeling op en de nachtdienst roept: Nog een! Wat kom jij doen?!. Bleek dat ik een compensatiedag had voor gewerkte feestdag (overheen gekeken), maar de collega die net voor mij was gearriveerd hoefde er óók niet te zijn want zij had avonddienst. Leesbril bleek een goede aanwinst 🙂

  4. Barbara je bent zeker niet de enige die dit overkomt.
    Zondag, 5 mei, gezellig op bezoek bij m’n zusje (59) samen net m’n broertje (55) in het Brabantse land. Mijn mobiel gaat af, hee collega hoe is t? Eh ja goed maar hoe laat denk je hier te zijn (Amersfoort).
    Alle verschijnselen van overgangsklachten maal 10 overvielen me. Paniek en nu dan… collega pakt t op en probeert me gerust te stellen, het komt goed zegt ze, lukt wel vanavond. Tja en dat op de dag van de arbeid wat een blunder.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.