Blog Conny: ‘Ik ga regelmatig met een rotgevoel naar huis’

Verzorgende Conny voelt zich regelmatig tekort schieten naar haar cliënten.
sad.jpg

De nieuwsberichten omtrent personeel tekorten ouderenzorg blijven komen. Het is een landelijk probleem en ik vraag mij af of het op te lossen valt. In ieder geval niet op korte termijn, dat is zeker. Het is toch een raar gegeven dat een paar jaar geleden zovelen op straat zijn gezet. De verzorgingshuizen moesten dicht, want dat kostte teveel. Thuis blijven wonen was het devies.

En kijk wat het ons heeft opgeleverd: ouderen houden plaatsen in het ziekenhuis bezet. En wie in een instelling woont, zit met tekort aan personeel. Bij het werven van personeel worden nu zelfs allerlei bonussen of cadeaus aangeboden door sommige organisaties.

Ook bij ons in de organisatie wringt de schoen erg, er is gewoon niet aan collega’s te komen. En dat is merkbaar in alles. Iedereen draait dik in de plusuren en het vervang van het ziekteverzuim is bijna niet meer op te lossen. Ook het inzetten van uitzendbureau’s is bij lange na niet voldoende om de gaten op te vangen. Ik vraag mij dan ook af hoe lang het iedereen nog volhoudt, gezien de torenhoge werkdruk. De reguliere taken blijven gewoon liggen en stapelen zich op. Dat draagt beslist niet bij aan een voldaan gevoel in mijn werk.

Wij proberen de moed erin te houden, maar als je een tandje erbij zet nadat je al wat tandjes erbij hebt gezet is er weinig leuks meer in je werk. Het is dan overleven tijdens je dienst. Ik ga regelmatig met een rotgevoel naar huis, omdat ik alleen het hoognodige heb kunnen doen. Ik voel mij vaak tekortschieten naar de cliënten toe.

Het is voor heel veel zorgverleners een herkenbaar verhaal. Zijn er collega’s die in een situatie zitten waar het (nog) niet echt nijpend is? 

Reageren? Dat kan hieronder!

4 REACTIES

  1. Dit kon ik wel zelf geschreven hebben. Na een verbouwing die vorig jaar juli is afgerond is het bij ons precies hetzelfde.Ook bij ons is er niet aan personeel te komen terwijl het wel echt nodig is. Ze zijn nu begonnen om opnieuw helpenden aan te nemen voor ondersteunend werk maar met de toegenomen zorgzwaarte is dat niet genoeg om het personeelstekort op te lossen en de werkdruk blijft hoog. Er staan vaak zorgroutes open omdat we met een collega te weinig zijn waardoor er nog meer werk neerkomt op de rest. Ook ik voel me vaak tekort schieten tegenover cliënten. Vaak voel ik me schuldig omdat ik voor mijn gevoel alles doe wat ik kan maar dat het niet genoeg is. Ik hoop echt dat er een oplossing komt want dit moet niet nog jaren gaan duren. Er zijn al veel collega 's weg gegaan en ik ben bang dat er nog meer zullen vertrekken of uit gaan vallen door ziekte als dit nog lang duurt.

  2. Lees alle reacties
  3. Ontzettend herkenbaar, binnen ons team is zeker de helft t afgelopen jaar al uitgevallen ivm burn-out, daarnaast gaan collega's ergens anders werken in de hoop dat daar de werkdruk minder wordt, het maakt alleen totaal geen verschil, het probleem speelt idd overal. Genoeg vacatures maar niemand om ze op te vullen, ons team draait bijna op uitzendkrachten welke ook bijna niet te vinden zijn, dus dan neemt het vaste personeel er toch maar een 6e dag of extra nacht bij, terwijl iedereen al oververmoeid en in de plus staat. Uiteraard is je manager je dankbaar, maar een extra beloning zit er niet in! De helpende die er vorig jaar uitgegooid zijn worden gesmeekt om terug te komen, maar alleen met een tijdelijk contract, want de helpenden die al 30 jaar bij ons werkte zouden volgens de overheid kwalitatief minder waard zijn dan verzorgenden van een uitzendbureau of koud van de opleiding afkomen. Continuïteit van zorg kan absoluut niet gewaarborgd worden als ie als verzorgende samen met een onbekende helpende uitzendkracht staat op 12 mensen in een kleinschalig wonen vorm. Kalmerende middelen moeten worden verhoogd en cliënten moeten weer worden gefixeerd omdat er niemand is die op ze kan letten als de zuster bezig is met een andere client!

  4. Wat ik begrijp is dat binnen nu en een paar jaar de verzorgingshuizen dicht gaan.
    Ouderen verhuis tijdig naar een service flat!
    Bij ons is er niet aan personeel te komen. Ziekteverzuim is hoog doordat de werkdruk hoog is en ieder overuren draait wat niet normaal is. ZZPers komen vanuit de randstad naar Brabant, eigenlijk te gek voor woorden. (Kost klauwen met geld, zeker de nachtdiensten) Mensen gaan elders solliciteren wegens die werkdruk.
    Zelf voel je je schuldig omdat je te oud (60) bent om meer te gaan werken.
    Bureaucratie is iets waar ik me aan erger. Als je ziet waar men in het ziekenhuis mee bezig is. 60% aan rapporteren, gegevens invoeren, dubbelcheque medicatie, 10x per dag vragen wat je naam is en je geboortedatum, alsof zij en jij achterlijk zijn, bespreking, en dan is er buiten de pauzes om ook nog 30% voor de cliënt. En dan voel je je tekort schieten…logisch toch./

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.