Blog Conny: ‘Mijn cliënt kwam verwilderd uit het ziekenhuis’

Als de cliënt van Conny terugkomt van opname in het ziekenhuis, weet ze niet wat ze ziet.
uitziekenhuis.jpg

Een cliënt had verschillende problemen, waaronder een flinke longontsteking. Ondanks inzet van verschillende antibiotica, knapte hij niet op en na overleg werd besloten om hem op te laten nemen in het ziekenhuis. Na een dag of tien kreeg ik een telefoontje dat hij weer terug zou komen op onze afdeling. Toen hij bij ons arriveerde wist ik niet wat ik zag. Het was duidelijk dat hij een aantal dagen niet geschoren was. Bij het geven van een hand zag ik vieze handen met zwarte randen onder de te lange nagels. Op mijn opmerking ‘Welkom terug’, antwoordde dat hij blij was om weer thuis te zijn. Daarbij merkte ik ook dat de tanden een borstelbeurtje konden gebruiken. Dit was niet de man die ik kende. Normaliter is het een goed verzorgde man welke het op prijs stelt om er schoon en fris uit te zien.

Ik vroeg mij af hoe dit kon, zo recht vanuit het ziekenhuis komende. Hij was nog vermoeid en ik wilde hem zo snel mogelijk aan zijn wens tegemoet komen om even op bed bij te komen van de reis. Nadat hij een aantal uren had geslapen, vroeg ik hem of ik hem mocht scheren en zijn handen verzorgen. Met zijn handen in een bakje met sop, ging ik intussen voorzichtig de lange baardharen met het scheerapparaat te lijf. Daarna knipte ik zijn nagels en verzorgde ik zijn handen. Mijn cliënt keek zeer dankbaar en zuchtte: ‘Dit heb ik zo gemist, deze aandacht en verzorging. Die meiden in het ziekenhuis rennen af en aan. Er was maar één meisje dat alle patiënten moest helpen. Ze wilde wel helpen hoor. Maar ik zei steeds dat ik het zelf wel kon…’

Ik vond het lief van hem dat hij het opnam voor de verpleegkundigen.

Lees ook de vorige blog van Conny: ‘Ik hoor familieleden over me praten’ >>

6 REACTIES

  1. 09:23
    Met alle respect hoor, maar waarom plaats je dit? We weten allemaal dat we stinkend ons best doen. In welke tak van zorg we ook werken. We weten ook allemaal dat er enorme personeels tekorten zijn. Is het een excuus? Nee nooit, maar zoals deze meneer terug kwam uit het ziekenhuis, zo zie ik ze er regelmatig inkomen….vanuit het verzorgingshuis. Laten we elkaar een hart onder de riem steken en elkaar steunen, ipv elkaar afbranden. Bedankt alvast!

  2. Lees alle reacties
  3. Laten we eerlijk zijn. Experts op het gebied van basiszorg zijn nu eenmaal verzorgenden. Basiszorg zou een specialisatie moeten zijn voor verzorgenden. Verpleegkundigen die les krijgen van verzorgenden hoe je goede basiszorg verleent. Hard nodig. Ik ben ook voorstander om de functienaam VIG te wijzigen in Zorgkundige. Daar doe je de VIG opleiding veel meer recht mee.

  4. Hoi Hildegard,
    Mag ik vragen of je werkzaam bent in het ziekenhuis en/of weet hoe onze scholing basiszorg is? Mijn ervaring is namelijk dat daar op school juist veel aandacht aandacht naar toe gaat. Misschien per opleiding verschillend, maar op de interne opleidingen een groot onderdeel. Het probleem zit mi niet zozeer in de kennis, maar meer in de tijd en het aantal handjes aan het bed. Wat mij een geweldige oplossing zou lijken zijn VIG ers die hun functie uitoefenen in het ziekenhuis. Ik ben wel met je eens dat zij op dat gebied de specialisten zijn. Hoe fijn als de patiënten verzorging en extra aandacht krijgen van deze specialisten en de verpleegkundigen de taken uitvoeren waar zij gespecialiseerd in zijn. Waarschijnlijk een utopie, maar dromen mag 😉

  5. Beste Conny, Ik werk op een afdeling waar de zorgzwaarte hoog is.
    1 van de dingen die laag op de prioriteitenlijst staat is dan scheren. Vaak vragen we familie dit te doen.
    Het beeld wat jij schetst zien we helaas ook juist andersom, mensen die duidelijk vervuild komen.
    Een teken dat we als alle verpleegkundige en verzorgenden hier aan moeten werken. Laten we niet met de vinger gaan wijzen. Over het feit dat hij blij was weer thuis te zijn: Is niet iedere patient blij wanneer hij weer naar de vertrouwde omgeving mag?!

  6. Bij de term 'verwilderd'denk ik meer aan een vorm van gedrag.
    Was het duidelijk bij opname, dat deze patiënt dit soort hulp nodig had bij zijn persoonlijke verzorging? Of kon hij deze handelingen in zijn woonomgeving zelfstandig uitvoeren?
    Met een juiste overdracht, waarin liefst ook de benaderingswijze staat, zou het personeel in het ziekenhuis zeer gebaat zijn.
    Nu is het vaak een kwestie van steeds opnieuw het wiel uitvinden.
    En een patiënt, die thuis alle basiszorg zelfstandig kon, laat vaak in het ziekenhuis een afhankelijke houding zien, omdat hij/zij verwacht dat alles wel gedaan wordt.
    Dat vergt een omslag in denken.
    Zelf tanden poetsen en scheren kan iemand nog redelijk lang, evenals haren kammen.
    Misschien kost het wat meer tijd, maar die heeft de patiënt meestal wel.
    Dus minder overnemen en de patiënt zo zelfstandig mogelijk houden lijkt mij de oplossing.

  7. Ik heb mijn man in 2013 in het ziekenhuis in Eindhoven zelf gewassen en geschoren want er was zogenaamd geen tijd! Zijn kamer van 4 waren maar 2 patiënten en de rest van de afdeling was ook half leeg. Pas later ontdekte ik dat ze het druk hadden met lijsten op de computer in te vullen. Dit was om 10 uur 's morgens. Als verpleegkundige A heb ik dit nog nooit meegemaakt. Om 10 uur was iedereen gewassen (met water en zeep en niet met een geïmpregneerde washandjes) bedden opgemaakt en de mannen geschoren. Verder werd dit in de eerste 3 maanden bedverpleging geleerd voordat we naar de volgende afdeling "kinderen" gingen. Het is een kwestie van oefenen en na 3 maanden kenden we dit tot in den treuren naast katheters en injecties geven I.M. Letten op de huid en liezen. Handen te kort! Over hoeveel verpleegkundigen per afdeling met hoeveel patiënten gaat het als mensen praten over handen te kort?

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.