Blog Evelyn: ‘Vechten tegen de zorgval’

Als dan eindelijk de zorg rond meneer Kuipers in rustiger vaarwater komt, valt de WLZ-indicatie op de deurmat. Er moet zorg geschrapt worden. Wijkverpleegkundige Evelyn krijgt te maken met de zorgval.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
wijkverpleegkundige
Evelyn krijgt bij een van haar cliënten te maken met de zorgval. (foto: Arno Massee)

Meneer Kuipers is al enige tijd bij mij in beeld. Van buurtbewoners ontving ik het bericht dat meneer regelmatig op de galerij zoekende rondloopt. Wanneer ik bij meneer Kuipers een keertje binnen loop, lijkt er zo op het eerste zicht niets aan de hand. In overleg met de huisarts blijken er toch een aantal niet-pluis signalen. We besluiten om meneer samen met de casemanager dementie op te volgen en verder in kaart te brengen wat er speelt en wat er nodig is.

Maar voordat we het goed en wel in kaart hebben, belandt meneer door een val in het ziekenhuis. Zijn geestelijke en lichamelijke gezondheid verslechtert snel, maar hij knapt weer wat op. In overleg met familie wordt besloten om een plekje in het verzorgingshuis te zoeken, maar meneer moet wel met overbruggingszorg in de thuissituatie hierop wachten.

Samen met de casemanager dementie stellen we alles op alles om de zorg thuis in goede banen te leiden. Meneer kan direct bij thuiskomst vijf dagen per week naar de dagbesteding, dit creëert rust voor de mantelzorgers en dag invulling voor meneer. Het neemt wat zorgtaken weg voor de wijkverpleging. Er is bijvoorbeeld toezicht nodig op de maaltijden, want meneer eet en drinkt niets als het alleen wordt klaargezet.

Naast de algemene dagelijkse levensbehoeften zoals de persoonlijke verzorging, eten en drinken, zijn er in het ziekenhuis behoorlijke wonden ontstaan. Meneer behoeft hiervoor intensieve wondverzorging. Daarbij doet zich ook het probleem voor dat hij de wondmaterialen niet goed laat zitten, waardoor regelmatig op de dag het verband en de compressie opnieuw moet worden aangebracht.

Handdoeken, washandjes en kleding stapelen zich op. Wijkverpleging is soms genoodzaakt om zelf de wasmachine aan te zetten zodat zij de volgende dag nog wat hebben om hun werk te kunnen doen. De huishoudelijke hulp zou wel starten maar zolang de WLZ-indicatie niet is afgegeven, gaan zij geen hulp inzetten. Ik pleit nog eens dat huishoudelijke verzorging in deze heel hard nodig is, maar dat geeft geen effect.

En als dan alles eindelijk in rustiger vaarwater komt, valt de WLZ-indicatie op de deurmat. Ik vul de rekenmodule in en waarvoor ik vreesde is werkelijkheid. We moeten kiezen tussen dagbesteding, huishoudelijke hulp, persoonlijke verzorging of verpleging. Mantelzorgers houden het zo nog net vol, moet ik nu weer bij hen aankloppen wat zij nog meer kunnen bijdragen. Of moet ik hen vragen of zij de extra zorg particulier willen inkopen?

Schrappen is voor mij geen optie. Als ik dat doe, stort ons opgebouwde kaartenhuis direct in, met grote gevolgen voor de gezondheid. Het vraagt van ons nog meer creativiteit en overtuigingskracht bij financiers hier snel iets aan te doen. Ik ben er een groot voorstander van dat mensen thuis kunnen blijven wonen, maar dan wordt het van belang dat de zorg leidend is en niet de financieringsstroom.

Evelyn Naalden is wijkverpleegkundige en ambassadeur voor wijkverpleging van V&VN. Ze blogt over wat de wijkverpleging van nu betekent voor verpleegkundigen en cliënten. Bekijk hier het overzicht van al haar blogs tot nu toe.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.