Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties7

Blog Hugo: ‘Verpleegkundigen in de media’

Hugo van der Wedden
Hugo is interim-verpleegkundige en online medewerker van Luscii, een e-health toepassing voor thuismeten. Hij blogt over zijn werk aan het bed en ontwikkelingen in de zorg.
Het wereldwijde tekort aan verpleegkundigen is volgens Hugo voor een groot deel te verklaren door het slechte imago van het vak, een imago waar de media grotendeels verantwoordelijk voor zijn.
greys.jpg
Scene uit Grey's Anatomy. - Foto: YouTube

In 2009 verscheen het boek Saving lives: why the media’s portrayal of nursing puts us all at risk. Het is nogal Amerikaans geschreven, met veel herhalingen, maar de boodschap snijdt hout. Het wereldwijde tekort aan verpleegkundigen is grotendeels te verklaren door het slechte imago van ons vakgebied, een imago waar de media grotendeels verantwoordelijk voor zijn.

In televisieseries als Grey’s Anatomy en House worden artsen neergezet als hoogopgeleide professionals, terwijl verpleegkundigen de hulpjes zijn. Lieve meisjes die billen wassen en af en toe goed zijn voor een onenightstand. In serieuze nieuwsprogramma’s zijn het altijd artsen die het woord voeren als zorgprofessional. Vrijwel nooit zien we een verpleegkundige als deskundige iets zeggen over een ernstig gezondheidsprobleem.

Wat dat betreft is het in Nederland niet veel anders. Begin maart mochten achttien wijkverpleegkundigen aanschuiven bij Pauw en Jinek. Althans, ze mochten in het publiek zitten en iets zeggen over werkdruk, het belachelijk lage salaris en de absurde bureaucratie waarmee ze zijn opgezadeld. Aan tafel bij de presentatoren zat echter een huisarts, Tom van het Hek. Het was aan hem als deskundige om een analyse van de problemen te maken. Was er echt geen verpleegkundige te vinden die iets intelligents kon zeggen over de ontwikkelingen in de wijkverpleging? Pauw en Jinek deden precies datgene wat in Saving lives als desastreus omschreven wordt: een arts het woord laten voeren over een verpleegkundig probleem. Hoe rolbevestigend wil je het hebben.

Het lijkt me verstandig als onze beroepsvereniging V&VN een database aanlegt van intelligente, welbespraakte verpleegkundigen en daarmee de nieuwsrubrieken afgaat. Ik wil geen klagende verpleegkundigen meer zien op tv, die leeglopen over hun hongerloontje. Ik wil deskundigen horen die oplossingen aandragen. Ze zijn er heus. Alleen al in het OLVG kan ik zo vier verpleegkundigen aanwijzen die het prima zouden doen bij Nieuwsuur.

Ook Nannie Wiegman van het FNI vindt het hoog tijd dat de samenleving zelfbewuste verpleegkundigen, die er natuurlijk ook zijn, in het publieke domein ziet opereren.
Lees meer.

Gelukkig zie ik ook positieve ontwikkelingen. Tunahan Kuzu van Denk beklaagde zich over de zorg voor Turkse ouderen. Nederlandse artsen zouden hen eerder laten overlijden omdat ze de taal niet machtig zijn. Oncologieverpleegkundige Maria Bakker schreef daarop een uitstekende repliek in NRC Handelsblad. Hulde Maria, met je scherpe pen ben je reclame voor ons vakgebied. Hoogtepunt vond ik echter het NOS-journaal van vrijdag 17 maart. Het ging over voltooid leven. Verpleegkundigen waarschuwden dat de werkelijkheid complexer is dan politici ons doen geloven. Voor nieuwe wetgeving is het nog veel te vroeg. Onze beroepsgroep werd door het journaal neergezet als een gewichtige club met eigen ideeën over de samenleving. Zo zie ik het graag.


Meer informatie

– Saving Lives: Why the Media’s Portrayal of Nursing Puts Us All at Risk
– Hoeve Y. ten, Jansen G, Roodbol P. The nursing profession: public image, self‐concept and professional identity. A discussion paper. Journal of advanced nursing 70.2 (2014): 295-309.
– Summers S, Summers H. Saving lives: Why the media’s portrayal of nurses puts us all at risk. Kaplan Pub., 2009.
– Kelly J, Fealy GM, Watson R. The image of you: constructing nursing identities in YouTube. Journal of advanced nursing 68.8 (2012): 1804-1813.
www.truthaboutnursing.org/press/coverage/c/2006-03_strickland.pdf

7 REACTIES

  1. Ik ben het niet geheel eens met dat vpk niet in beeld komen. In 2017 heb ik 20 interviews gedaan voor tv radio en kranten verder heb ik aan een docu mee gewerkt en zelfs getracht op meer plekken aandacht te geven aan ons pracht vak. Dit gaat prima als je een goed verhaal hebt. Maar wij zijn als vpk gebonden aan werkgevers met andere belangen aan privacy regels die onze verhalen minder sexy maken. Dit maakt het lastig en complex soms om goede uitingen te doen in de media. Maar ik ben erg trof op lijn mede collega s die wel degelijk in de media geweest zijn. Maar goed waar is V&VN in dit verhaal zelf? Waarom komen jullie niet vaker voor ons op?

  2. Lees alle reacties
  3. Inderdaad! In plaats van steen en been te klagen over hoe slecht we het wel niet hebben, is het juist nuttig om serieuze oplossingen aan te dragen vanuit onze kant! Hoe kunnen we nou verwachten van de jeugd, dat ze voor ons prachtige vak gaan kiezen als ze alleen maar horen dat ze keihard moeten werken voor een laag salaris. Wanneer gaan we eens bedenken hoe we de zorg positief in het nieuws gaan brengen. Ik zou best willen aanschuiven in een nieuwsprogramma om te vertellen hoe hard we werken, maar hoeveel waardering we daar vanuit de clienten voor terug krijgen. Hoe we dag in dag uit voor mensen klaar staan, die ons dankbaar zijn. Hoe we samenwerken met huisartsen, diëtisten, wondverpleegkundigen, noem maar op, om zo kwaliteitszorg te leveren aan de mensen die het zo hard nodig hebben. Hoe we elk jaar blijven bij leren door scholingen te volgen, ons in ons vak blijven ontwikkelen. Daar lees/hoor ik nooit iets over! Alleen maar negativiteit, hoe de werkdruk zo hoog is en het personeelstekort zo groot. Laten we op scholen langsgaan om te vertellen over ons vak, laten we maatschappelijke stages in verpleeghuizen of andere zorginstellingen organiseren, zodat de jeugd met eigen ogen kan zien hoe hard het nodig is en hoe leuk de zorg eigenlijk is. De oplossing ligt niet alleen in meer geld.

  4. Ik zit al bijna 40 jaar in de zorg waarvan de laatste 20 in de eerstelijn , Het truttige imago wat wij hebben is voornamelijk voor een groot deel aan onszelf te wijten. We zijn al beroepsgroep niet zakelijk genoeg, laten ons te makkelijk overrulen en zijn slecht georganiseerd. Daarnaast is alles gewoon een kwestie van € tekens . Wat levert het op en wat kost het. Wij zijn altijd een kostenpost volgens de beleidsmakers. Zo lang deze beleving er nog is verandert er niets. Wanneer wij kunnen aantonen dat we daadwerkelijk kosten kunnen besparen. Hebben we een punt . In mijn werk kan ik thuis patiënten hechten wanneer ze een snijverwonding hebben. Dat scheelt een bezoek aan de polikliniek, een artsenconsult en een transport. Echter zorgverzekeraars en beleidsmakers zien dit soort mogelijkheden niet.
    Bovendien is onze lobby politiek gezien zwak.
    Het zal pas veranderend zijn wanneer we wel aan de tafel worden uitgenodigd inblaast van op de achtergrond.

  5. Wat kunnen wij als verpleegkundigen 'zelf' doen om ons te versterken? Onze taken breidden zich uit, we moeten blijven leren (accreditatiepunten/uren halen), hoge verantwoordelijkheden, hoge werkdruk, hard werken, verpleegkundig rekenen, klinisch redeneren, de kritische zorgverlener, evidence based practise toepassen. Wij zien en begeleiden de patiënt (en familie/mantelzorg etc), zijn de spil van de patiënt, zijn de oren en ogen van de arts; lossen veel op, krijgen veel voor onze kiezen ; fysiek maar ook psychosociaal. Zien de patiënt niet als ziekte maar als geheel. We worden steeds professioneler. Moeten wij als verpleegkundigen zelf opstaan en trots zijn op ons vak? Waar is ons leiderschap, hoe versterken wij onze positie en hoe zetten we onszelf in sterk daglicht (niet het hulpje van de arts/billenwasser, maar zelfstandige verantwoordelijke professional).
    Zorg dat je jezelf niet voorbij rent en de patiënt ziet en jezelf tijdens het werk kunt verdiepen/professionaliseren; hier is momenteel te weinig tijd voor.

  6. Alles heet tegenwoordig "ZORG", ik werk in de zorg. Het is lang gegaan over de huishoudelijke kant van die zorg en nu veel over de ouderenzorg. Allemaal best belangrijk, maar VERPLEGING is weg gevallen. Niet dat de andere groepen niet belangrijk zijn, dat zijn ze wel degelijk.
    Er zijn zoveel aspecten binnen de zorg/verpleging. Breng dit goed naar voren, laat aansprekende mensen aan het woord. Vooral over de inhoud en de rol van verpleegkundigen. En zeker de dokters/specialisten kunnen niet functioneren zonder deze bijzonder waardevolle vrouen en mannen. Anders stort de zorg in………

  7. Ha Hugo, heb de door jou aangehaalde uitzending van P&J niet gezien en na jouw commentaar erop zal ik die ook zeker niet terugkijken. Ik vind je betoog heel goed en denk dat zowel de media, maar wieweet ook wijzelf het beeld in stand houden.
    In dat verband vind ik jouw opmerking "leeglopen over hongerloontje" lastig. Nogmaals, de uitzending heb ik niet gezien, maar dit klinkt respectloos. Je hebt vast wel overwogen dat een hoger salaris wellicht bijdraagt aan het oplossen van het structurele personeelstekort, het imago van het vak en het in t algemeen het opkrikken van het zelfbeeld van collega's.

  8. Beste Hugo, wat een toeval.. Bij V&VN hèbben we die database van professionele, trotse verpleegkundigen die graag over hun vak praten. Sterker nog: dát waren nou de verpleegkundigen die je zag (en hoorde) bij de NOS op 17 maart! 🙂 (Dank voor je compliment; wij gaan graag zo verder)
    hartelijke groet, Lieselot Meelker, woordvoerder V&VN

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.