Blog Hugo: ‘We zijn tegen Wet BIG II, maar waar zijn we vóór?’

De Wet BIG II is inmiddels op sterven na dood. Een prestatie van de beroepsgroep, maar het brengt ook verantwoordelijkheid met zich mee. Wat dan wel? Zo doorgaan? Hugo vraagt het zich af.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Volgens sommige verpleegkundigen is het aftreden van het bestuur van V&VN een moedig besluit, anderen vragen zich op de Facebook-pagina van Nursing vooral af hoe nu verder. Foto ANP

Als de Wet BIG II ons íets leert, dan is het dat de afstand tussen beleidsmakers en de praktijk gevaarlijk groot is. Dat minister Bruins geen idee heeft hoe de alledaagse verpleegkundige praktijk eruit ziet, daar kan ik nog begrip voor opbrengen. Zorgelijk wordt het wanneer ziekenhuisbestuurders geen flauw benul hebben van het opleidingsniveau van hun verpleegkundigen. Marieke Schuurmans vertelde daar vorig jaar nog over in een interview met Nursing. Maar dat onze eigen beroepsvereniging V&VN feeling met de praktijk mist? Pijnlijker wordt het niet.

In de basis is het niet zo ingewikkeld. Verpleegkundigen zijn het belangrijkst. Of ze nu hbo, mbo of inservice zijn opgeleid, of ze zich gespecialiseerd hebben of niet: zij vormen het fundament onder de dagelijkse zorg. Zij staan in dienst van de patiënt. En het is vervolgens aan beleidsmakers om verpleegkundigen zo goed mogelijk te faciliteren. Bestuurders en managers staan in dienst van de verpleging, opdat wij als diverse beroepsgroep goed uit de verf komen.

Is hen dat gelukt met het wetsvoorstel BIG II? Komen wij beter uit de verf? Ergens heb ik de neiging die vraag met ja te beantwoorden. Nog nooit las ik zoveel opiniestukken in de krant van verpleegkundigen. Nog nooit zag ik zoveel collega’s zich verenigen tot een krachtige stem. Ik kan oprecht genieten van die energie. Het jammerlijke is dat daar een beroerd voorstel voor nodig was. De mensen die ons moeten faciliteren hebben ons tegen elkaar opgezet, gedevalueerd, angstig voor de toekomst gemaakt en bovenal boos. En waarom? Omdat ze de praktijk niet begrijpen. En waarom is dat? Omdat ze er mijlenver vanaf staan.

De Wet BIG II is inmiddels op sterven na dood. Een prestatie van de beroepsgroep, maar het brengt ook verantwoordelijkheid met zich mee. Wat dan wel? Zo doorgaan? Ook dat is geen goed idee. De ongemakkelijke waarheid is dat mbo’ers het makkelijker hebben dan hbo’ers. Aanpassen moet je je overal. De vraag is waaraan. Zijn hbo’ers in de meerderheid, dan trekken ambitieuze mbo’ers zich daaraan op. Zijn mbo’ers in de meerderheid? Dan heb je als hbo’er vaak een probleem. Overstijgend denken wordt nauwelijks op prijs gesteld. En dan werk je als hbo-verpleegkundige toch al in een organisatie waar een glazen plafond eerder regel dan uitzondering is.

De regieverpleegkundige als nieuw beroep is wellicht een gepasseerd station, het is wel tijd dat we als beroepsgroep regie nemen. We moeten nu echt zelf gaan bepalen hoe we in al onze diversiteit kunnen excelleren. Een mooi bastion om als eerste in te nemen is de HR-afdeling. Wat zou het fijn zijn als daar een verstandige verpleegkundige invloed krijgt. Eentje die oog heeft voor de eisen en uitdagingen van deze tijd, en ieders kwaliteiten. En dat wij, aan het bed en daarbuiten, elkaar de ruimte geven om te ontwikkelen. Samen met alle andere disciplines die dagelijks hun best doen om goede zorg te verlenen. Er is energie genoeg dus aan de slag. De vergrijzing wacht niet op ons.

7 REACTIES

  1. Generaal pardon, ik verwacht niet dat de kwaliteit van zorg hierdoor verbetert en beter zal gaan aansluiten op de wensen van de toekomst. Niet iedere mbo-verpleegkundige die lang in het vak zit heeft automatisch het hbo werk-, en denkniveau. Dat is ook niet nodig, maar dat er meer HBO werk- en denkniveau nodig is om ontwikkelingen op de werkvloer te kunnen blijven volgen is wel nodig. Meer zeg ik, niet allemaal! Meer aandacht voor samenwerken tussen mbo en hbo is ook nodig, want uit zichzelf lijkt het een moeizame slag te worden. Tenminste in de sector waar ik werk, VVT. De weerstand als gevolg van deze verandering vond m.i. meer zijn oorsprong in de wijze waarop is gecommuniceerd en geluisterd is naar elkaar. En…… laten we eerlijk zijn de gezondheidszorg is een klaagcultuur. Een niet te onderschatten kenmerk waar rekening mee moet worden gehouden in het willen doorvoeren van veranderingen.

  2. Lees alle reacties
  3. Wanneer gaan we eindelijk eens erkennen dat de zorg zo complex is geworden dat verpleegkundige een beroep meer is op HBO niveau? Maak dat duidelijk. Doe een generaal pardon voor alle huidige HBO verpleegkundigen, in service verpleegkundigen en MBO verpleegkundigen met vervolgopleiding. Laat de MBO opgeleide verpleegkundigen kiezen op welk niveau ze in de toekomst willen blijven werken. Vanuit de HBO verpleegkundige opleiding kan vervolgens gespecialiseerd worden. Maak van de MBO-er zorgkundigen met hun eigen taken. Zo hoeft de MBO-er die het net redt niet op zijn tenen te lopen en kan de MBO-er die dat wil doorstromen naar HBO verpleegkundige. Laten we het gesprek aan gaan over het precieze functieprofiel van de zorgkundige. Maak het duidelijk transparant. Welk beroep heeft dezelfde functie op MBO- en HBO niveau? In mijn ogen zit daar de weeffout. Laten we hier met ons allen zorgvuldig over nadenken en tot een toekomstbestendige oplossing komen.

    • Lees alle reacties
    • Het vak van verpleegkundige is zeer divers, er zijn niet voor niets zoveel verschillende specialisaties.
      In bepaalde sectoren is de zorg inderdaad uitermate complex geworden, dat geldt niet alleen voor de techies rondom operatiekamers, maar ook voor ouderen, die met gecompliceerde problematiek binnenkomen. En dan heb ik de GGZ nog niet genoemd, waar ook de nodige complexiteit voorkomt.
      Desondanks is waarschijnlijk het grootste deel van de verpleegkundige zorg nog steeds enkelvoudig van aard en heeft de MBO verpleegkundige nog steeds toekomst.

    • Lees alle reacties
    • Ben het met Ine volkomen eens, een goede basis opleiding met daarna een specialisatie, en om alles nu maar op een hoop te gooien en dan een streep te trekken is inderdaad denk ik niet de juiste weg. De zorg veranderd dagelijks en ik heb in de afgelopen 30 jaar veel zien veranderen en dus ook veel bijgeleerd, je kunt dus niets zeggen over mijn “oude” inservice opleiding .
      En volgens mij geldt dit voor ieder beroep. zorg voor een goede basis opleiding van 3/4 jaar en laat mensen dan zelf kiezen wat ze willen eerst aan het werk en later nog verder studeren of eerst verder studeren en dan aan het werk . Ik denk dat de praktijk een heel belangrijk onderdeel van de opleiding moet zijn je zou dus misschien ook na drie jaar school met stage een jaar praktijk ervaring op moeten doen om dan pas je diploma te kunnen krijgen.

  4. Opleiding: Eerst een stevige basisstructuur van bv 3 jaar, erna div specialisaties.
    Specialisaties op mbo niveau, eigenlijk voor de dagelijkse zorg op de afdelingen, zoals interne, chirurgie, longen, enz.
    Ernaast uitgebreidere specialisaties op hbo niveau. Dan kun je kiezen als verpleegkundige op welk niveau je wilt werken.
    Als je als verplk mbo werkt en je wilt toch ‘hoger’, dan alsnog de hbo specialisatie later.

    Stapelen moet mogelijk blijven, je levenlang leren is toch het credo. Als je bv 10 jaar op een gespecialiseerde afdeling werkt en je wilt je op een ander terrein ontwikkelen, ga je weer een specialisatie doen ..

  5. De verpleegkundigen zijn idd wakker geworden. Krachtige, deskundige mensen!! Wellicht eengoed moment om d ecrisi als kans te gebruiken; herzien van de vpk opleiding. Bv een basisopleiding en vervolgens doorstuderen op HBO niveau. NL moet op de toekomst voorbereid zijn. Kijk bij de biren in Europa; zei hebben ivm BA/MA structuur al goede dingen bedacht.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.