Een nieuwe dimensie van zelfzorg

Een rustige vrijdag: slechts drie telefoontjes tijdens mijn dienst, en dat is uitermate weinig. Normaal gesproken krijg je tijdens een dagdienst voor het weekend enkele tientallen telefoontjes te verwerken.

Maar kennelijk is er vandaag niet zo veel behoefte aan technische thuiszorg in Nederland. Ik hoor via mijn netwerk dat het ook op andere plaatsen in den lande rustig is.
Ik maak van mijn middag kantoordienst gebruik om mijn tas eens goed op te ruimen, en wat informatie op internet te zoeken: de halfwaardetijd van enkele opiaten had ik niet paraat. Nu wel.

Rond kwart over drie rij ik naar huis. Ik ben telefonisch bereikbaar tot 17.00 uur, maar om nog twee uur nieuwe toepassingen voor paperclips uit te gaan vinden, daar voel ik weinig voor! En ik heb nog overuren genoeg…
Mijn collega belt dat ze ook er ook eerder mee gaat stoppen.

Om 16.00 uur gaat toch de telefoon: ik word doorverbonden met een vrouwelijke cliënt uit mijn woonplaats.  ‘Ik weet niet of ik bij u aan het goede adres ben, maar ik word gevoed via een maagsonde. Nu ben ik vannacht erg misselijk geweest. Ik moest overgeven en toen heb ik de hem eruit gebraakt.’ Ik sta op het punt om te antwoorden, dat ik wel even langskom om de sonde opnieuw in te brengen, maar zij vervolgt: ‘Ik heb het ijzerdraadje gepakt, in de sonde gestopt, en heb hem zelf maar weer ingebracht. Zou hij nou goed zitten?’

Dit soort zelfzorg was ik nog niet eerder tegengekomen. ‘Nou mevrouw, ik kan dat over de telefoon moeilijk beoordelen, dus ik kom wel even langs’. Bij controle blijkt dat hij prima zit, en zelfs de pleisters waarmee de sonde is gefixeerd, verdienen een schoonheidsprijs! Onbewust heeft deze mevrouw de verpleegkundige theorieën van Van den Brink-Tjebbes voor mij een nieuw dimensie gegeven!

6 REACTIES

  1. mmmmm,heeft deze vrouw een neussonde bij zichtzelf ingebracht? Was er een reserve sonde in huis? of had ze de uitgebraakte sonde opnieuw gebruikt doordat de voerdraad bewaard was door je collega….?
    Mijn onderbuik gevoel zegt dat deze vrouw gewoon een extra controle-moment wou hebben en het uitbraken lijkt mij met dat doel ‘verzonnen’.
    Doet aan haar situatie verder niets af: ze verzorgt (bijna) zelfstandig haar eigen sondevoeding. Dus een extra moment van begeleiding/aandacht kan geen kwaad.

  2. Lees alle reacties
  3. @ argwanend:
    Waarom zou deze vrouw het verzonnen hebben? Ik ken genoeg patiënten die tot hetzelfde instaat zouden zijn! Of het wenselijk is dat iemand zelf weer een sonde terug stopt is een ander verhaal. Maar wat mij betreft chapeau voor de dame in kwestie!

  4. Het inbrengen van een neusmaagsonde is een voorbehouden handeling, waaraan risico’s zijn verbonden. Het lijkt mij onwenselijk dat een patient die hiervoor niet is getraind zelf een neusmaagsonde inbrengt. De sonde kan nu voorbij de pylorus liggen (onwenselijk bij voeden in porties!) of te hoog in de slokdarm waardoor er aspiratiegevaar is. De controles mbv inspuiten van lucht en/of het optrekken van maagsap, zoals dit nu nog vaak gedaan wordt, blijken erg onbetrouwbaar te zijn. Het LEVV is hier een uitgebreid onderzoek naar aan het doen, en gaat volgend jaar met een nieuwe richtlijn komen voor het controleren van de ligging van neusmaagsondes. Ook de inspectie is ermee bezig, heeft de V&VN gevraagd om een voorlopig standpunt in te nemen totdat de richtlijn van het LEVV er is, omdat er veel incidenten geweest zijn!

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.