Gastblog Fatima: ‘Ziek is ziek. Behalve als je verpleegkundige bent’

Fatima Echadi is verpleegkundige in een ziekenhuis. Ze verbaast zich over collega’s die koste wat kost willen werken, ook al hebben ze 39 graden koorts. Verpleegkundigen zijn een apart volkje.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
ziek melden
Paracetamol is de grootste vriend van de zieke verpleegkundige die toch gaat werken. (Foto: Adobestock)

Om 15:15 uur zit ik klaar voor mijn avonddienst op de interne afdeling. Terwijl ik mijn patiënten doorneem, komt mijn collega binnen. Waterige ogen, grauw/bleek gezicht, snotterig, en ze klinkt benauwd. Ze kijkt me aan en zegt:

‘Gaat goed hoor, ik heb net paracetamol ingenomen!’
‘Wat is je temp,’ vraag ik.
‘Ehm, net gemeten… 38,8.’
Verbaasd kijk ik haar aan.
‘Wat kom je hier doen meis? Ga naar huis. Ik bel de Wanhoofd wel, we hebben niet voor niets een grieppoule van de flex… speciaal in het leven geroepen voor de griepepidemie.’
‘Nee, dat kan ik tegenover jullie en de patiënten echt niet maken.’

Hoe erg ik ook mijn best deed, ze moest en zou werken.
Dit verbaasde me heel erg want ziek is ziek toch? Om een beetje een beeld te krijgen van hoe gek wij verpleegkundigen eigenlijk zijn, plaatste ik op Facebook een post. Ik vertelde mijn verhaal en vroeg: hebben jullie ook zo’n collega of ben je zelf ook zo? Nou, de reacties waren enorm (meer dan 300!).

Het is net een onderlinge wedstrijd: hoe ziek kan ik nog aan het werk gaan? Het lijkt of je er trots op moet zijn dat je ziek naar het werk gaat. Zo bezorgd als wij vaak zijn om onze patiënten, zo makkelijk stappen wij over onze eigen grenzen heen. Volgens mij kan je alleen maar goed voor een ander zorgen als je ook goed voor jezelf zorgt. Toch?

Maar hier enkele reacties:
‘Ik ben ook zo’n collega. Want heb anderhalve week door gewerkt met een longontsteking.💪’
‘Ik ga bijna altijd naar mn werk om het te proberen. Ik meld me alleen ziek als ik te zwak ben om op m’n benen te staan.’
‘Ik stond laatst met 39.9 op de afdeling…’
‘Ik probeer altijd te gaan… enkel als ik de buikgriep heb wordt het moeilijk…’

Ik heb liever dat collega’s zich ziek melden dan halfbakken rondlopen en patiënten en collega’s besmetten. Maar uit sommige reacties bleek dat in bepaalde teams een ziekmelding ‘een keuze’ is. Een keuze, want ‘je kunt die dag met iemand ruilen of een vakantiedag nemen’. Ik wist niet wat ik las!

Dus om je ziek te melden moet je een vakantiedag inleveren of zelf vervanging regelen. Dit staat nergens in een cao. Het komt erop neer dat een groot deel van de collega’s gewoon komt werken en niet wordt weggestuurd. Ondanks besmettingsgevaar voor je patiënten en collega’s, het feit dat je ook niet helemaal geconcentreerd bent en dat de kans op fouten groter is. Is het ons verantwoordelijkheidsgevoel, of zijn we ‘onvervangbaar’, willen we niet dat collega’s ons raar gaan aankijken en het ons kwalijk nemen. Ik denk van alles wel een beetje.

Laatst gleed een collega uit en viel op haar hoofd, met als resultaat een flinke bult, een pijnlijk lijf en hoofdpijn. Ze gaat naar huis en zegt: ‘Gelukkig ben ik vijf dagen vrij!’

I rest my case.

 

 

 

10 REACTIES

  1. Ik was een van die reageerders op Facebook en hier kom ik dus ineens een gastblog tegen van jou, Fatima. Opeens komt mij iets bekend voor in bovenstaande stuk tekst…nog eens lezen en dan maar controleren. ‘Het is net een onderlinge wedstrijd…als je ook goed voor jezelf zorgt…’
    Een paar zin van mijn reacties zijn er uitgehaald. Gevalletje plagiaat?? 😛
    Eigenlijk streelt het mijn ego wel dat je mijn reactie letterlijk in jouw blog gebruikt. Misschien moet ik ook maar eens gaan bloggen ;).

  2. Lees alle reacties
  3. Ik schrik er van als ik de meeste reacties hierop lees .Ten eerste ziek is ziek en zeker geen keuze . Ten tweede je moet niet denken dat je onmisbaar bent want mocht je er niet meer zijn het werk draaid wel door .
    En ten derde wees een beetje zuinig op je zelf ,óók als je ziek bent dan kun je er daarna weer lekker tegen aan . En tegen diegene die zei dat je in de zorg zit en niet om het geld beste als ik non had willen worden dan had ik gratis gewerkt maar zie jezelf eens als een zorgprofessional met een betaalde baan . Dan pas neem je je zelf en het werk wat je doet serieus .

  4. Soms zijn collega’s alleen maar snotterig en aan het hoesten, geen koorts. Ik vind het prima als ze dan komen werken, maar ik stel dan voor om een mondmasker te dragen bij contact met patienten en collega’s. Dit om te voorkomen dat ze iemand aansteken/besmetten.

  5. Nou ik ervaar dit anders op mijn werk bij Thuiszorg. Veel collega’s melden makelijker ziek door te bellen dat ze ziek zijn geworden 2 uur tevoren dat ze beginnen met het werken. Hier erger ik me enorm, omdat veel vaak voorkomt en soms door de zelfde persoon.

    “Je hart moet in de zorg liggen zo niet dan doe je dit werk puur voor de geld zeg ik”

    • Laat ik beginnen met te zeggen dat ik je gevoel herken. Maar allereerst generaliseren en vervolgens mensen min of meer verwijten dat ze geen hart voor de zorg hebben vind ik ziek. En als het bij een collega meerdere keren voorkomt moet je die aanspreken.

  6. In de organisatie waar ik werk, wordt als je een dagdienst hebt, geen vervanging geregeld als je je ’s ochtends ziekmeldt. Je collega’s die ook dagdienst hebben moeten jouw werk er dus bij doen. Daarom voelt het absoluut niet fijn om je ziek te melden. Ik meld me dus alleen ziek als ik echt niet meer op mn benen kan staan. Met het gevolg dat je weken lang loopt te kwakkelen, omdat je de rust/tijd niet hebt om uit te zieken. Geen ideale situatie.

  7. In de organisatie waar ik werk, algemeen ziekenhuis , is het motto van de organisatie : ziek zijn overkomt je, verzuim kies je voor. In tijden van de griepprik, wordt dit ook nog even extra vermeld. Dit voelt als “ je kunt best wel werken bij ziekte en nou kies je er uit jezelf voor, om thuis te blijven”.
    Dan is het ook nog zo, ik werk op de cardiac care unit, met een krapte in gespecialiseerde verpleegkundigen, dat als ik mij ziek meld , een collega die vrij is moet gaan werken. Dus je belast je directe collega met extra werken. Dat doe je niet zomaar.
    Dus wordt ook bij mij op de afdeling doorgewerkt bij ziekte tot je echt niet meer kunt.
    En de arbodienst helpt ook niet mee. Op de IC heeft een verpleegkundige met behulp van krukken haar werk een keer gedaan. Rond diezelfde periode werkte ook op de afdeling pulmologie een verpleegkundige met krukken. Men is bang dat je afstand tot de werkvloer te groot wordt en je niet weer aan het werk gaat. Ook als je net 6 weken thuis bent met massale longembolieen, dus hup weer therapeutisch aan het werk.
    Gelukkig beschermen wij als collega,s elkaar en sturen we een zieke op de werkvloer nog wel eens naar huis.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.