Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties3

Wetenschap: ‘Meer functiedifferentiatie zou langdurige ouderenzorg ten goede komen’

Francine Aarts
Francine Aarts
Verpleegkundigen, verzorgenden en helpenden in de langdurige, intramurale ouderenzorg doen nog te veel dezelfde werkzaamheden. Meer functiedifferentiatie zou de zorg in deze sector ten goede komen, concludeert docent verpleegkunde en verplegingswetenschapper Astrid Tuinman in haar proefschrift.
vergrootglas

In een deelstudie van Tuinmans promotieonderzoek werden zorgverleners geobserveerd tijdens hun werk – in het verzorgingshuis en op somatische en psychogeriatrische afdelingen in verpleeghuizen. De zorgverleners bleken de meeste tijd te besteden aan fysieke basiszorg, zoals ADL-zorg en transfers.

Weinig differentiatie

Aan verpleegkundige interventies zoals psychosociale zorg en zorg bij dementie werd veel minder tijd besteed. Tuinman vond verrassend genoeg geen bewijs voor een duidelijke taakverdeling tussen verpleegkundigen, verzorgenden en helpenden. Zorgverleners hielden zich dus ondanks het verschil in opleiding met dezelfde taken bezig.

Zorgverleners hielden zich ondanks het verschil in opleiding met dezelfde taken bezig

Ook leken bewoners vergelijkbare zorg te ontvangen, ondanks het verschil in zorgzwaarte. De zorg lijkt meer taakgericht dan persoonsgericht. Tuinman concludeert: ‘Wanneer zorgverleners zouden worden ingezet op basis van hun functieprofiel en specifieke kennis en kunde zou dit de kwaliteit van zorg verbeteren.’

Zorgleefplannen

Een ander aandachtspunt voor de langdurige ouderenzorg was de kwaliteit van de zorgleefplannen, zo bleek uit een andere deelstudie. Geregeld ontbrak een beschrijving van de zorgbehoeften van een bewoner. In de helft van de zorgplannen ontbraken ook de verpleegkundige diagnoses. Het is dan ook niet vreemd dat het doel van de geplande verpleegkundige interventies geregeld onduidelijk was. Deze gebrekkige verslaglegging kan de communicatie tussen zorgverleners, en de continuïteit van zorg voor de bewoner belemmeren.

Astrid Tuinman. Nursing in long-term institutional care. An examination of the process of care. Proefschrift Rijksuniversiteit Groningen, januari 2021

3 REACTIES

  1. Meer functiedifferentiatie levert meer plannings-problemen op voor een werkzaam rooster voor de mensen op de werkvloer – daarvan zijn er vaak al te weinig en medewerkers op de werkvloer worden als poppetjes gezien – als er maar voldoende handen op de werkvloer zijn – er wordt dan weinig rekening gehouden met bv is er voor die dag de juiste kennis en kunde op de werkvloer aanwezig.
    Daarnaast is het naar mijn idee nu juist zo dat iemand op de werkvloer van alle markten thuis moet zijn – veel zelf moet kunnen oplossen. Zeker als organisaties gaan inzetten op zelfsturende teams …
    Vraag me af of dit onderzoek een goed beeld geeft en wat er dan als bewijs wordt gewenst.
    Kwaliteit van zorg is naar mijn idee geen afgeleide van meer en meer functiedifferentiatie. Daar is een zorgvrager echt niet mee(r mee) geholpen…

  2. Lees alle reacties
  3. Je specifieke kennis en kunde deel je met je collega’s zodat je die toe kan passen op de mensen die je gaat verzorgen. Meestal verandert er niet zoveel bij deze categorie mensen.
    Is dit wel het geval dan wordt dat verteld en pas je je zorgplan daarop aan.

  4. Mijn ervaring met zorgleefplannen is dat ze gemaakt worden, maar zo goed als niet gelezen worden door de uitvoerenden. Die gaan naar mevr A en verlenen adl op basis van ervaring en samenspel met de bewoner. Ze weten wel dat iemand bv parkinson heeft of diabetes, maar zij verzorgen bewoners vaak met hart en ziel. Ze zien dat veel minder als verpleegkundig zorgproces.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.