Uitslag poll: ‘Ik durf een arts feedback te geven’

Verpleegkundige Sandra besloot onlangs een arts even flink de waarheid te zeggen. Hadden collega's hetzelfde gehandeld als Sandra?

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
1smile.jpg

Onlangs beschreef Sandra in één van haar blogs hoe een arts de verpleegkundige overdracht onderbrak en de verpleging een opdracht gaf zonder zijn orders in de computer te zetten. Sandra stak er een stokje voor. Omdat we benieuwd waren hoe andere verpleegkundigen een dergelijk probleem aan zouden pakken, riepen we op te stemmen op onze poll. Had jij hetzelfde gehandeld als Sandra?

Ja
Sandra’s blog en de bijbehorende poll riepen behoorlijk wat reacties op, er stemden bijna 1450 collega’s. Het grootste deel (83 procent) gaf aan waarschijnlijk precies zo te hebben gehandeld als Sandra. Toch hadden de meesten (48 procent) zich daarbij wel onzeker gevoeld. De rest had ‘zonder twijfel’ hetzelfde gedaan.

Blog Sandra: ‘Ruzie met de dokter’
Sandra besluit een arts even flink de waarheid te zeggen.
Hoe loopt dat af?

Nee
16 procent van de stemmers laat juist weten dat ze het nooit hadden aangedurfd de arts aan te spreken op zijn gedrag. ‘Ik zou willen dat ik zo adrem was, bedenk het meestal pas achteraf,’ aldus een collega. Een andere stemmer: ‘Dat had ik nog niet gedurfd, omdat ik stagiaire ben. In de toekomst hopelijk wel!’ 

Anders, namelijk…
Er zijn ook collega’s die zich wel kunnen vinden in Sandra’s werkwijze, maar het zelf anders hadden aangepakt. ‘Ik had wel geholpen en gevraagd volgende keer buiten de overdracht te komen,’ zegt één van hen. Een andere collega: ‘Ik had de arts later even opgezocht om hem hierop aan te spreken. Dan kun je het rustiger bespreken en is niet iedereen erbij. In mijn ogen is dat respectvoller.’ Een andere stemmer is het hier mee eens. ‘Ik zou er wel wat van gezegd hebben, maar niet zo onvriendelijk.’

Zie ook: Waarom is het aanspreken artsen op fouten zo belangrijk? 

Sandra besluit een arts even flink de waarheid te zeggen. Ik had hetzelfde gedaan als Sandra. Aantal stemmen: 1437

Nee, dat had ik niet gedurfd 16%
Ja, maar ik had me ook onzeker gevoeld 48%
Ja, zonder twijfel 35%
Anders, namelijk: 1%

Stem op de nieuwe poll: Ga jij wel eens mee als ‘advocaat’ naar een ziekenhuisbezoek?

3 REACTIES

  1. Interessante discussie, nog interessante uitslag van de poll. Dit wijst op een mogelijk pijnpunt en roept bij mij veel vragen op welke een intervisie waard kunnen zijn:

    Zou een collega aanspreken tot een vaardigheid behoren waar men in de zorg niet buiten kan?
    En wat is dan een juiste manier?
    Moet er een verschil zijn in "wie" men aanspreekt of gaat dit over andere belangen?
    En ik zie hier een vermenging van enerzijds: het elkaar aanspreken en anderzijds: hoe houdt men zich staande in een hiërarchische praktijk?
    Zijn dat niet twee verschillende vaardigheden die elkaar raken in de dagelijkse structuur binnen een ziekenhuis en hoe gaan beroepsgroepen hier dan mee om?
    Toch zou het een idee kunnen zijn deze omstandigheden los van elkaar te benaderen. Aan de basis liggen naast beroepsvaardigheden ook andere basale vragen:
    Hoe wens je zelf te worden aangesproken, wat zijn je eigen vaardigheden hieromtrent en; welke ruimte vraag je zelf binnen een team?
    Genoeg stof om over na te denken!

  2. Lees alle reacties
  3. De uitslag verbaast me totaal niet.
    Ik geef training aan verpleegkundigen. De meest voorkomende trainingsvraag is deze: 'Hoe kan ik de ander aanspreken op gedrag waar ik last van heb?'.
    Ik ben zelf ook verpleegkundige en ik herken uiteraard het gedoe met communicatie met o.a. artsen. (maar ook verpleegkundigen onderling spreken elkaar niet altijd aan)
    De reden dat men geen feedback gebruikt gaat over angst. Angst om de prettige werkrelatie met de ander te verstoren, angst voor de reactie van de ander, angst voor de positie van de ander. En de poll laat dit ook zien.
    Maar het gaat ook over onkunde. Goede communicatie is een vaardigheid, iets wat je kunt leren.
    En het gaat ook over ander gedrag. Slechte communicatie en storend gedrag zijn spelbrekers voor een fijne, professionele samenwerking.
    Het betekent wel dat je bereid moet zijn om zelf ook ander gedrag te laten zien. Ook als je wilt leren hoe je iemand goede feedback kunt geven. En dat is iets wat veel mensen heel spannend vinden.
    Neemt niet weg dat goede communicatie je veel kan brengen.

  4. Toch tekent dit de verhoudingen op de werkvloer… 64 procent durft niet of voelt zich onzeker. Dat is een enorm getal! In de ziekenhuishiërarchie staat de arts nog vaak boven, in plaats van naast de verpleegkundige. Maar de een kan echt niet zonder de ander. Afdelingen zouden meer hun best moeten doen om deze werelden bij elkaar te brengen.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.