‘Verpleegkundigen moeten vaker dialect praten’

Verpleegkundigen zouden vaker in hun streektaal mogen praten met patiënten. Dat stelt Harry Nijhuis, streektaalconsulent.
'Verpleegkundigen moeten vaker dialect praten'

Om verpleegkundigen en verzorgenden beter te informeren over het belang van streektaal, hebben de IJsselacademie (Kampen) en het Deltion College (Zwolle) een lesbrief én een website ontwikkeld in het Twents, speciaal voor zorgverleners in de regio. In deze lessenserie kunnen verpleegkundigen ervaren wat de meerwaarde is van streektaal. Behalve voor gediplomeerden is de cursus ook bedoeld voor studenten mbo-v en hbo-v.

Verpleegkundigen in Twente
Patiënten zouden over het algemeen positief reageren wanneer de verpleegkundigen in dialect tegen ze praten, zegt Nijhuis. ‘Maar het gebeurt steeds minder.’ Volgens Nijhuis, die onlangs de vijfde Internationale Streektaalconferentie organiseerde, moet er meer aandacht komen voor het belang van streektaal in de zorg: ‘Het geneest niet, maar voelt wel beter. Je kunt er mensen mee op hun gemak stellen.’ Streektaal kan volgens Nijhuis belangrijk zijn bij bijvoorbeeld patiënten met een neurologische aandoening. Zij vallen soms volledig terug op de moedertaal. In zo’n geval helpt het als de zorgverlener de streektaal verstaat. Maar ook bij een ingrijpende operatie is het prettig als de patiënt voorbereid kan worden in zijn moedertaal.

Verpleegkundigen in Twente
Nijhuis: ‘In het Nedersaksisch gebied bestaat een zekere schroom om de streektaal te gebruiken, vooral bij officiële instanties.’ Uit eerder onderzoek (Als je plat kunt praten, moet je het niet laten door Josine Loeven, 2005) bleek dat de meeste patiënten graag streektaal spreken met verpleegkundigen en/of verzorgenden, maar niet zozeer met hun arts. Nijhuis: ‘Daar speelt toch een zekere hiërarchie die de patiënt liever in stand houdt. Daarom spreekt hij met een arts liever Nederlands.’

Turken en Marokkanen
Volgens Nijhuis is er niet echt sprake van een taalbarrière. De meeste zorgverleners spreken wel een woordje dialect en er zijn steeds meer initiatieven om taalbarrièrres bij bijvoorbeeld Turkse en Marokkaanse patiënten weg te nemen. Volgens Nijhuis is het goed dat het onderwerp steeds vaker op de agenda staat.

Streektaalindezorg.nl
Door: redactie Nursing

11 REACTIES

  1. Lees alle reacties
  2. Ik vind het juist prachtig wanneer er gewoon in de streektaal word gesproken! Vooral in de ouderenzorg zie ik een meerwaarde om dit te kunnen doen. En inderdaad er word vaak neerbuigend gekeken op de Twentse streektaal, ik heb een duidelijk accent en ben er trots op. Weliswaar vond mijn leidinggevende dit niet kunnen en moest ik beter ABN gaan praten wanneer ik met cliënten in gesprek ging…

  3. ik vien et heerluk as ik in mien eign dialect kan proatn. de meest mins’n vien’n et ok mooi.Ik heb veel talen geleerd, vaak over de grens geleefd en altijd in de zorg gewerkt:het iemand tegemoet treden in zijn of haar eigen taal brengt je veel sneller op dezelfde golflengte. Een gesprek wordt er veelal diepgaander , persoonlijker en efficienter door. Je bent sneller ‘ thuis’ bij iemand.

  4. Ik werk en woon in de Achterhoek en merk dat met name de oudere patient het heelijk die hier ook vandaan komt , het heerlijk vindt om in het dialect aan gesproken te worden.
    Het betekend soms dat jij degenen bent die het verhaal van de arts nog een dunnetjes over doet in het dialect, dat voor hun dan veel duidelijkheid geeft.

  5. Onzinnig. Ik gun iedereen zijn vak, maar een streektaalconsulent ( wie heeft dit in godsnaam verzonnen) hoort niet thuis in de zorg. In Nederland, is mijn overtuiging, gaan dagelijks mensen dood aan hun taalbariere, maar ook door het niet kunnen lezen en/of schrijven. Laten we ons daar toch op focussen. Alfabetiseringsprogramma’s ( http://www.uaanzet.nl ), Tolkentelefoon zijn vele malen harder nodig dan de inbreng door zelfbenoemde deskundigen.

  6. IN dat geval dan ook meer turkse, marokkaanse verpleegkundigen voor de zorg aan deze patienten?? Dus veel meer beleid de allochtone verpleegkundige te werven??
    Want dan ook meer begrip ( en acceptatie? …andere gewoonten en gebruiken)en persoonlijkere zorg??

  7. jullie weten allen vast wel dat er in australie en nieuw-zeeland een ernstig gebrek is aan nederlandssprekenden in de zorg.
    de toenmalige immigranten uit nederland zijn nu de oudjes en het gros is de engelse (later aangeleerde taal) compleet kwijt.
    zo zouden in de polder hier ook mensen terug kunnen vallen in hun (streek)taal/dialect of eigen taal

  8. Ik vind dit bijzonder prettig om te horen, met name omdat ik in mijn leerlingentijd als feedback kreeg om dialect te vermijden. Echter toen er een dement “vrouwke” uit mijn eigen “durpke” werd opgenomen was het toch wel erg gemakkelijk dat ik dit dialect vloeiend sprak.

  9. Dialect, ik denk dat je heel goed moet weten,waar, wanneer je het spreekt. Er zitten dikwijls anderstaligen onder de patiënten/collega’s, en dan kan dit voor communicatieproblemen zorgen. Vooral omdat ze de nieuwe taal niet aanleerden in het dialect.

  10. Helemaal mee eens! Ben zelf geboren en getogen Zeeuws en inmiddels al meer dan 20 jaar woonachtig in Brabant. In de instelling waar ik werkzaam ben (GGZ WNB)komt het meer dan eens voor dat er een client uit het Zeeuwsche word opgenomen. Uit praktijkervaring weet ik -dat voornamelijk binnen de sector Ouderen- het aanspreken van iemand in dialect kan zorgen voor een ingang bij iemand, of zoals een van de clienten het zelf eens benoemde : “Jie behriep mien wè ee…”

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.