Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Een bed vol poep

We hebben het erover op de gang. Een patiënt haalde het niet naar de wc. Door ons, want wij hadden hem met zijn neus aan de muur bevestigd. De zuurstofslang was te kort om op het toilet te geraken. De nood was te hoog. Mijn collega baalde. De patiënt huilde. Het kan gebeuren.

En daar hadden we het dus over op de gang. Niet omdat we geen respect of inlevingsvermogen hadden. Maar omdat het nou eenmaal flink wat van je vraagt om met je vingers in dergelijk vuil te wroeten en dat moet je dan ventileren (!). Het vereist enige behendigheid om met jezelf over eigen grenzen te stappen en vloeren te boenen en beddengoed te tillen dat stinkt en glibbert. Hoe zijn wij eigenlijk in dit soort situaties terecht gekomen?

Ik vraag het mij zo nu en dan opnieuw af, als excreta meerdere vierkante meters rond een patiënt beslaan: wat doe ik hier? Hoe kom ik hier en waarom wilde ik dit beroep leren? Nou, duidelijk mag zijn dat ik dit níet wilde. Nooit. Maar ik heb het kennelijk ook niet hard genoeg geweigerd. Heb ik genen waarin de kokhalsreflex nou eenmaal minder krachtig is aangelegd? Zijn mijn zintuigen minder alert dan die van niet-zorgenden? Ben ik flexibeler of sterker?

Een dokter vangt mijn gesprek op met mijn collega over het poepbed (of ‘defaecatieslaapmeubel’ voor de dokter). Ze griezelt en smeekt ons te stoppen, alsof we haar meedogenloos martelen. Zij is blij dokter te zijn, zegt ze. Zij zou dat nóóit kunnen. Nee logisch. Wie gaat er nou vrijwillig werk doen, dat poepbedden, plasvloeren en bloeddruppen behelst?

11 reacties

  • no-profile-image

    gif

    nopo

  • no-profile-image

    Redactie Nursing

    Beste Irma,

    Als je reclame wilt maken voor bepaalde producten, kun je beter contact opnemen met onze sales afdeling: www.nursing.nl/adverteren

  • no-profile-image

    Irma

    Ik ben niet werkzaam in de zorg, maar ben wel op de hoogte van het wel en wee. Maar ik zou jullie willen adviseren om gebruik te gaan maken van daarvoor uitstekend geschikte producten. Ooit van gehoord van care bag? Of superabsorberende onderleggers? Scheelt echt veel tijd en ergernis.

  • no-profile-image

    Anne

    Ik werk in een verpleeghuis waar je ongeveer 15 keer per dag iemand verschoont. Je zou denken dat iedereen die incontinent is, zich ontzettend schaamt. Niets is minder waar. Er zijn cliënten die vrijwillig van zich af poepen, zelfs wanneer je heb aan het helpen bent! Uit gemakszucht, om niet naar de wc te hoeven lopen. Bij een gesprek hierover schamen zij zich wel voor zichzelf, maar het geeft geen verandering of verbetering. Anderen schamen zich wel ontzettend voor hun onmacht op dit gebied. Al met al verschoon je ongeveer 20 keer per dag iemand die incontinent is, het vergt wel wat van je om niet een zucht of ongelukkig gezicht te trekken wanneer het de zoveelste is... Toch is het altijd fijn iemand weer schoon en fris achter te laten. Ik vind poep erg vies maar je kiest er als het ware voor wanneer je de zorg in gaat.

  • no-profile-image

    Jan Hille Ris Lambers

    Een ervaring van een patiënt.
    Een patiënt tegenover me was opgenomen omdat hij zijn ontlasting niet kwijt kon. Hij werd aan het infuus gelegd en dat had in korte tijd succes. Toen ik rond 5 uur wakker werd stonk het enorm. Een kwartier later kwam een verpleegkundige de zaal op en keek even onder de dekens van de bewuste patiënt. "Meneer X, ik zal aan de ochtenddienst vargen, of ze u als eerste helpen. En daar ging ze, terwijl ze nog 2 uur de tijd had om zijn bed te verschonen. Akelig voor de patiënt én voor de vroege dienst, die het klusje mocht klaren. Toen ik de verpleegkundige 's ochtends zei het erg vervelend te vinden dat zij met de klus werd opgezadeld, zei zij heel vriendelijk "ach ja, niet alle verpleegkundigen zijn even collegiaal". Toen ik haar vroeg waarom het zo stonk, vroeg ze me, of ik even wilde kijken. De bewuste patiént zat inmiddels onder de douche. Ik wist niet wat ik zag: het bed zat van onder tot boven onder de drek. Om een lang verhaal kort te maken: ik heb grote bewondering voor al degenen die in de zorg "aan bed" werken. Jammer dat jullie niet wat meer waardering voor jullie werk krijgen!

  • no-profile-image

    alek vidakovic

    en sorten namen van uitdrukken dat is poep vol bed
    lekker zeg

  • no-profile-image

    jantien

    Voor de patiënt zelf is het het meest vervelend. Vaak schamen ze zich verschrikkelijk. Laten we dat nooit vergeten,ook al balen we er wel van op zo,n moment.
    Helaas zijn er collega,s die luid en duidelijk laten merken hoe vies ze dit vinden, alsof de patiënt het expres doet.

  • no-profile-image

    heleen

    Misschien he beste collega's is het belangrijk dat je je probeert voor te stellen dat jij daar zou liggen en vreselijk incontinent was van dunne def, en dat een collega jou moest verschonen.
    Ik zou al gaan huilen bij voorbaat, het idee dat je alles in je bed,stoel of weet ik waar heb gedaan.

  • no-profile-image

    Aljo

    Doet me denken aan een discussie op het Ziekenhuisforum waarop een zv'er vertelt dat ze elke dag moet kokhalzen vanwege alle poep:
    http://www.ziekenhuisforum.nl/forum/index.php?topic=4600.0

  • no-profile-image

    annemie1986

    ja het is inderdaad soms een vies boeltje we hadden een tijdje geleden iemand die gemiddeld 5x per 24 uur onder de (regelmatig)waterdunne def zat en op begeven moment kwam je beddengoed, moed en geduld te kort vooral snachts, omdat je dan niet even met een collega kon wisselen.
    maar als je dan weer klaar was en zag dat diegene blij was dat ie weer lekker schoon was dan schaamde je je eigenlijk dat je zo koud doet op t einde.
    Maar feitelijk vergeten we waarschijnlijk (vooral op dat moment) inderdaad dat iemand anders zich daar ook heel naar bij voelt.

  • no-profile-image

    rozemarijn

    Het gevoel van: Waarom wilde ik dit ook al weer ken ik wel, heb ik soms ook

    Het lijkt wel een soort beroepsdeformatie, we verblikken of verblozen niet bij: Urine, ontlasting braaksel ed. en vergeten wel eens dat dat voor andere mensen niet zo gemakkelijk is.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden