Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

'Sterven in een geleend bed'

Ik denk er niet zo vaak bij na wat de impact van een geleend bed van de thuiszorg kan hebben. Soms is het een opluchting als er een comfortabel bed komt dat aansluit bij de beperkingen van een cliënt. Soms is het een gruwel voor mensen die 'thuis in hun eigen bed' willen sterven.

Ik heb afgelopen dinsdag een mini-symposium Meet The Experts bijgewoond over palliatieve zorg. Indrukwekkende presentaties, maar de afsluiting van pastor Marinus van den Berg maakte het helemaal de moeite waard. Hij verhaalde over zijn praktijk als geestelijk verzorger in een verpleeghuis in de Randstad. Gaf aan welke overwegingen hij heeft bij opmerkingen als 'een verlies verwerken' of 'je moet het een plaatsje geven. Hij vindt dat het overlijden van een dierbare niet het einde is, maar het begin van iets nieuws. 'Afval verwerk je, een vaas geef je een plaats' zo stelde hij.

Soms is het moeilijk een onderwerp voor je wekelijkse blog te vinden, maar nu niet. Toch ben ik  voor deze weblog eens gaan googelen. Nu ken ik vanuit mijn vrijwilligerswerk bij de Zonnebloem de boeken van Marinus van den Berg heel goed, maar al heel snel stuitte ik op een van zijn columns op de website van Palliatieve zorg, die mij erg raakte: 'Sterven in een geleend bed'. Jullie moeten de column zelf maar lezen, maar ik kan het alleen maar grondig met hem eens zijn! Natuurlijk hebben wij onze Arbo-regels, en moeten we aan onze rug denken! Die heeft in het verleden al genoeg te verduren gehad... Maar: er zijn ook oplossingen te bedenken die het behoud van het eigen bed betekenen in een terminale fase. Het zou mooi zijn als we daar meer rekening mee houden.

Ik weet dat de Cairlift zo'n oplossing is, of de Sprizer. Maar of deze producten ook wijdverbreid worden ingezet? Ik weet het niet, maar dat kan ik natuurlijk hier vragen! Hoe lossen jullie het Arbo-probleem op als mensen letterlijk 'in hun eigen bed willen overlijden'?

5 reacties

  • no-profile-image

    paultje

    Ik werk al heel wat jaartjes in de terminale thuiszorg en ben wat verbaasd over het probleem. Meestal hebben we het over een echtpaar, die een 2-persoonsbed hebben. Om daar een patient op te verzorgen die terminaal is is gewoon niet te doen. Heeft niet alleen met arbo te maken. Een deel van de patienten verzorg je zelfs bij voorkeur met zijn twee, zodat de patient zo min mogelijk belast wordt.Belangrijk is dat de patient zoveel mogelijk energie overhoudt voor andere dingen.Moet je er natuurlijk wel bijkunnen. Wel zo fijn als je dan aan beide kanten van het bed terechtkunt. Wieltjes zijn dan wel zo prettig, want veel ruimte is er vaak niet voor het bed.
    Rampzalig was het soms als de patient naar een ander bed toemoet, tijdens zijn ziekte. Vroeger vanwege omwisselen leenbed na 6 maanden noodzakelijk.
    Als ik kom waken ligt de patiënt bijna altijd in een 1-persoonsbed in de woonkamer. De partner heeft zijn haar rust hard nodig.
    Het missen van elkaar en de intimiteit van even naast elkaar liggen is volgens mij een reeeler probleem.

    Het grootste gezeur na het overlijden van iemand heeft meer te maken met de grootte van het bed en het niet beschikbaar zijn van de thuiszorg (in het weekeinde) om het bed weer op te halen. Dan zijn die bedden een sta in de weg.

  • no-profile-image

    Mariska

    Ik werk in de thuiszorg bij de intensieve zorg en heb daardoor relatief vaak te maken met terminale clienten. Vanuit de thuiszorg waarbij ik werk is het een eis dat er een hoog/laagbed komt om zo optimaal de zorg te kunnen geven aan de client. Als de client toch perse in eigen bed wil, zou je ook kunnen overwegen om van die klossen onder het desbetreffende bed te doen, zodat ook dat bed verhoogd is. Dan kun je ook op eigen bed iets beter de zorg geven.

  • no-profile-image

    Patricia

    bij terminale patienten in de thuiszorg wordt inderdaad snel afgeweken naar een geleend bed. echter de bedden die de mensen tegenwoordig hebben zijn erg laag en je kunt de mensen zelf heel slecht verzorgen. Je kunt misschien het eigen bed gebruiken met een matras die je hoger en lager kunt doen, echter de voordelen van bedrekken heb je dan niet, daarbij passen de anti decubitus matrassen niet in een eigen bed. ik denk dat niet het bed het probleem is maar de hele situatie. daarnaast kun je het bed wel zo opmaken zoals iemand het gewend is, een goede combinatie tussen geleend en eigen. Ook zijn wij afhankelijk van wat voor materialen de uitleencentrale heeft. als zij geen andere alternatieven hebben dan houdt het voor ons ook op. bij mij in de thuiszorg bestellen we erg snel een bed voor deze mensen, in overleg met familie.

  • no-profile-image

    anja zwanepol

    mijn schoonvader is net overleden. hij had een hoog-laagbed met een antidecubitusmatras. hij vond echter het matras erg naar om op te liggen. toen hebben we zijn eigen matras op het bed gelegd. nu had hij wel de voordelen van een aangepast bed met eigen matras. dit beviel hem erg goed. het is een tussenweg die voor hem goed werkte, maar voor iemand die doorligt kan dat wel een probleem zijn natuurlijk.hij heeft ongeveer 3 weken op bed gelegen en had nog niet echt last van drukplekken.

  • no-profile-image

    Hildebrand van Weerd

    Als een patient (thuis)terminaal wordt, is voor iedereen dat geleende bed toch wel handig en nodig. En het staat gewoon op de eigen slaapkamer. Het boeiende, niet genoemd is echter dan, en dat moet vaker gebeuren, het volgende.
    In dit geval mijn ega, overlijdt in dat geleende bed op zaterdag voor Pasen om 1945 uur. Mijn beste vriend en ikzelf hebben haar afgelegd, intiem en mooi om dat zelf te doen. Op verzoek kwamen natuurlijk "de kraaien" zoals wij ze noemden, met de koeling voor onder het bed, totdat (de volgende dag) de kist kwam. De begrafenisondernemer zei echter, dat die koeling van de thuiszorg niet onder dat geleende bed mocht. Welnu, wij zeiden, dat wij daar anders over dachten, en dat het ook zijn probleem niet was. Daar waren we het gauw over eens. Dus die koeling heeft daar gewoon een nachtje onder het HoogLaagbed gezeten. De optie om na het afleggen al haar nog te verleggen in het gewone bed was er niet. Een noot in de marge, maar wel belangrijk bij het levenseinde, zeker voor de mantelzorgers.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden