Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Parttimen en carrière maken

Als goede moeder stoot ik mijn baas wel eens voor het hoofd. Ik werk fanatiek mijn 24 uren, maar ik twijfel altijd over de inzet van de resterende 144 uur. En juist die twijfel maakt dat ik al een paar jaar functioneer op precies hetzelfde niveau.

Is het slim om aan kinderen te beginnen? Want dan lever je, als vrouw, meer in dan je strakke, zo bekende lijf. Je hele gevoelsleven gaat wankel- en wiebelen. Voortaan is het kiezen tussen een goede moeder zijn of een tevreden baas hebben. Want als ik mijn dochter al veel moet missen door werkdagen, dan wil ik wel eens thuisblijven van een vergadering. Mijn baas verwart dan mijn goede moedermanagement met desinteresse of een slechte inzet.

Ik heb een dochtertje, een relatie, vrienden, hobby’s en slaap nodig. Om voor dit alles evengoed te zorgen, werk ik parttime. 24 uur per week doe ik aan zelfontplooiing en inkomsten werven. De rest van mijn tijd gebruik ik voor eerder genoemde mensen en hobby’s. Privé boven werk is mijn keuze; slim of niet. Wat trouwens niet wil zeggen dat ik werk niet van belang vind.

Maar kun je parttime ook nog carrière maken en zakelijk groter groeien? In hoeverre beperkt een privéleven je kans op ontplooiingsgeluk? Ik merk dagelijks dat het hartverscheurend moeilijk is om trouw aan je werk te combineren met schuldgevoelloos thuiskomen. Soms word ik wakker met het gevoel, dat ik werktechnisch meer uit mijn leven wil halen. Soms vertrek ik huilend naar mijn werk, omdat ik er mijn dochterwonder voor moet achterlaten.

Ik vraag me af: zijn er verpleegkundige carrièretijgerinnen? Hebben die geen kinderen? Werken zij parttime? Is dat mogelijk? En voelen zij zich niet schuldig of uitgeput? Ik ben heel benieuwd naar de verhalen van anderen.

5 reacties

  • no-profile-image

    Hans

    Ik ben geen carrieretijgerin maar een tijger. Ook ik werk 3 dagen in de week sinds we een kind hebben. En dat gaat prima. Ook een carriere is gewoon mogelijk, ik ben in afgelopen jaren gepromoveerd tot manager.
    Ook mijn vrouw werkt drie dagen en ook zij is hoger op de ladder geklommen. Het kan dus gewoon wel.
    Natuurlijk is de combinatie werk en prive soms lastig. Soms gaat het werk voor en soms gaat prive voor. Echt grote problemen ben ik in de afgelopen 6 jaar, bij twee verschillende werkgevers, niet tegen gekomen. Flexibel zijn is het toverwoord en dat houdt alle partijen tevreden.

  • no-profile-image

    Annemiek

    Ik heb altijd part-time gewerkt sinds ik kinderen heb. Als ik op mijn werk ben, ben ik er 100% voor de patienten en thuis voor de kinderen. Soms moeilijk, maar toch gelukt. Daarbij pas een studie afgerond. Maar wat is carriere maken precies in de verpleging. Als je manager wilt worden denk ik niet dat dit part-time kan, maar als je meer ontwikkeling wilt in je beroep kan dat wel.

  • no-profile-image

    moi

    Ik ben moeder van 3 kinderen in de leefijd van 9 mnd - 8 jr. Ik werk tussen de 12 en 20 uur per week in de thuiszorg. Deze uren zijn goed te combineren met de thuissituatie (mede dankzij fantastische oppas aan huis). Mijn gezin staat op de eerste plaats.
    Ik voel me niet schuldig dat ik werk, omdat mijn kinderen hier weinig hinder van ondervinden. In het verleden had ik dit wel als ik bijv. mijn kinderen 's morgens vroeg uit hun bed haalde en nog half slapend in de vrieskou had staan bij de auto.
    Ik vind het heerlijk om dit werk te doen, het is voor mij echt hobby. Mijn werk maakt mij iedere keer weer opnieuw enthousiast en maakt dat ik mij steeds meer wilt ontwikkelen. Gezien mijn contracturen en diensttijden ben ik buiten mijn diensten om ook de moeder die geniet van haar kinderen, huwelijk, familie, vrienden, vrije tijd enz en daar ook de energie voor heeft. De situatie is ideaal, na ja bijna..
    cariere maken is misschien toch wel lastig. Eigenlijk wil ik veranderen van functie (huidig V-ig naar Vpk)omdat ik mijn Big-registratie wil behouden. Maar de werksitu is nu zo ideaal dat ik dit niet snel weer zo zal hebben. Scholingstraject is prima mits ik "er in kan duiken" en niet regelmatig gestoord wordt voor de zorg en pers. aandacht aan mijn kinderen, want ik weet nu al, dan komt er niets van terecht. Eigenlijk gaat het mij erg aan mijn hart dat ik straks misschien geen verpleegkundige meer ben. Het voelt voor mij als falen,het verliezen van een stukje van mijzelf. En dan is dit nog niet eens een voorbeeld van cariere maken tot teamleidster, manager o.i.d.

  • no-profile-image

    Saartje

    Ik werk fulltime en ik heb geen kinderen. Het lijkt me echt moeilijk om carrière te maken in het ziekenhuis als je parttime werkt! Ik vind dat je er gewoon veel en vaak moet zijn als je carrière wil maken. Ik ben er 36 uur per week en soms meer. Ik kan me ontplooien en ontwikkelen! Heerlijk!

    Je weet toch waar je voor kiest als je aan kids begint? De uren die je er bent, daar kun je alles in kwijt. Je kunt je ziel en zaligheid kwijt in de patient. Je ontwikkelt je toch, misschien niet in hoogte, maar in de diepte. Je hebt ervaring en je kunt leerlingen begeleiden. Dat is toch mooi en genoeg? Wanneer is men dan tevreden?

  • no-profile-image

    Jorien van den Pol

    Ook ik werk mijn 24 uur, en geef alles wat ik heb in die 24 uur. Maar daarnaast prop ik natuuurlijk mijn gefiets naar school voor mijn 5 jarige kleuter en het bezoek aan de AH en de eenzijdige beweging van mijn strijkbout in de avonduren. En nog een peutertje die het liefst de hele dag boekjes leest met mij. Het is soms een chaos in mijn hoofd, en toch blij dat ik werk. Maar een vakantie is extra lekker.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden