Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Details van levensbelang

Ik lees ‘Ademloos’. Een boek van Kim Moelands, CF-patiënt. Zij omschrijft mijn collega’s. Ademnood en trots wisselen zich in een rap tempo af, terwijl ik met haar mee lees.

Ik blijf maar bladzijden omslaan, ten koste van afwas of raamgelap. Ik moet even zien hoe ze zich redt. Haar vriend is stervende. Ook hij heeft CF, cystic fibrosis. Een exacerbatie treft hem, zoals ik dat ken van mijn werk. Alleen deze is onoverkomelijk zwaar. En hij is nog maar 33 jaar. Dat zie ik gelukkig eigenlijk nooit op mijn afdelingen. Er wordt wel gestorven, maar bij ons houdt de dood zich aan een minimum leeftijd. Althans, in mijn dienst eigenlijk altijd.

Ik huil om de stervende Ron, die ik helemaal niet ken. Maar Kim weet hem zo liefdevol en strijdbaar te omschrijven. Zij kunnen helemaal niet zonder elkaar leven. Maar hij kan het sterven maar niet keren. Dokters doen alles. De verpleegkundigen laten hier en daar te wensen over.

Sommige verpleegkundigen zijn te horkerig om levens te redden. Die jagen arme, door gestapeld CO2 verwarde Ron, de stuipen op het lijf. Zijn ademnood heeft af en toe niks te maken met de pus en bloed in zijn longen, maar met het wantrouwen dat plegen zaaien met hun woorden. Omdat ze nou eenmaal weinig tijd hebben. Hij moet zich maar even redden.

Kim, de schrijfster en wakende naaste heeft er een dag(en nacht)taak aan om recht te breien wat verpleegkundigen laten liggen en Ron rustig te houden. Hij is zo bang voor de dood en alle schokgolven die daaraan vooraf gaan. Zij legt alles uit, dat mijn collega’s vergeten of waar ze de tijd niet voor hebben of nemen. Ze omschrijft hoe ze vreest voor het leven van Ron, niet door de ziekte, maar door de verpleegkundigen van dienst.

Kim beschrijft hoe een verpleegkundige de kamer binnen komt. Hoe ze die van top tot teen in zich opneemt. Door een blik in de ogen van dit nieuwe verpleeggezicht weet Kim waar ze aan toe is. Het ene stel ogen stelt haar gerust. Het andere maakt dat ze het liefst met haar Ron weg zou willen rennen. Naar huis.

Kim omschrijft hoe een hand op haar schouder of een begripvolle knik vreselijk veel effect hebben op haar gemoedstoestand, terwijl ze toekijkt hoe de liefde van haar leven op indrukwekkende en akelige wijze wegglijdt. Door haar boek, begrijp ik waarom soms naasten mij heel wantrouwend aankijken.

En sfeer blijkt ook zeer van belang. Kim ziet witte ziekenhuismuren en ruikt scherpe ziekenhuisgeuren en bedenkt zich dat deze omgeving de laatste is waarin ze haar geliefde bij zich heeft. Alles valt haar op. Dat er een lampenkap scheef hangt. Troosteloos noemt ze het. Voor ons, de verpleging, is het maar een lamp. Voor Kim werpt het een heel ander licht op haar leven. Moet haar man sterven tussen kapotte dingen? Is hij niet meer waard dan dat?

Nu ik dit heftige boek lees, kijk ik nog eens om, voor ik een kamer verlaat. Meer nog dan anders ben ik me bewust van elke aanraking en elk moment van oogcontact. Ons werk, een zaak van leven en dood.

Gerelateerde tags

5 reacties

  • no-profile-image

    Leonie

    Echte aanraders, ook het boek van Paul Brand. Kim Moelands heeft ook een vervolg geschreven, over haar eigen strijd met CF en haar nieuwe start.
    Een ander boek dat een goede inkijk geeft in het gedrag van artsen, verpleegkundigen en therapeuten is "Hé van Puffelen, wat denk je ervan?" geschreven door de partner van een CVA-patiënt.

  • no-profile-image

    Noortje Sprengers

    Nu pas... was het eerste wat ik dacht toen je daar over ging vertellen. Het is een ontzettend prachtig en emotioneel boek.

    En het geeft inderdaad te denken als verpleegkundige.

    ook nog een aanrader voor alle (kinder)verpleegkundigen: de stoel van god, geschreven door kinderarts Paul Brand.

    Veel leesplezier!

  • no-profile-image

    Willy

    Ik voel een wandelingetje naar de boekwinkel bij me opkomen......

  • no-profile-image

    Kim Moelands

    Wat een prachtig blog dat me echt raakt! Een beetje menselijke warmte en begrip van de mensen die voor je zorgen en waar je afhankelijk van bent als je zo ziek bent is zó belangrijk. Dat is een van de dingen die ik met mijn boeken Ademloos en Grenzeloos duidelijk heb willen maken en lezen dat dat helder is, bezorgt me kippenvel. Dank voor het lezen van mijn boeken.

    Lieve groet,

    Kim Moelands

  • no-profile-image

    Lies Faber

    ook ik heb het boek gelezen...tot tranen toe geroerd maar ook bewust dat ik ook een rol heb, al werk ik dan in de thuiszorg...hoe belangrijk soms de meest gewone dingen zijn...laten we onze ogen open houden maar laten we vooral luisteren naar wat patiënten/cliënten en naasten ons te vertellen hebben...dit is vaak van 'levens' belang.
    Mooi geschreven Sandra

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden