Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties3

Blog Hugo: ‘#Metoo: wat voelde ik me vies’

Ook Hugo ontkwam helaas niet aan seksueel ongewenst gedrag van een patiënt. Het is voor het eerst dat hij het met de wereld deelt. Achteraf gezien jammer, vindt hij.
Ervaren verpleegkundigen zouden nieuwe collega’s al vroeg weerbaar moeten maken tegen grensoverschrijdend gedrag, stelt Hugo. Foto Pixabay.

Ik was achttien en liep mijn eerste stage op de revalidatieafdeling van het verpleeghuis. Wat wilde ik het graag goed doen en wat was ik onzeker. Ik hielp een mevrouw naar bed. Ze was aardig en gaf me complimentjes over hoe ik mijn werk deed.

Toen ze eenmaal op bed lag vroeg ze of ik haar liezen met een zalf in wilde smeren. ‘Dat doen de zusters ook altijd’. Nietsvermoedend deed ik wat ze vroeg. Na een tijdje zei ze: ‘Je mag ook wel even met je vingers naar binnen hoor.’

God wat voelde ik me vies. Alle vriendelijkheid, alle complimentjes, ze waren allemaal bedoeld om mijn grenzen te verleggen. Ik zei ‘Nee, dat doe ik niet’, rondde de zorg klinisch af en besprak het voorval de volgende dag met de teamleidster. In het gesprek dat volgde zou de vrouw zeggen dat ik het verkeerd begrepen had. Dat ze gewoon een beetje zalf ‘aan de binnenkant’ wilde.

Dit is een van mijn laatste columns voor Nursing. Ruim honderd schreef ik er al, en vaak heb ik overwogen om te schrijven over bovenstaand voorval. Waarom deed ik dat niet? Uit schaamte? Omdat het nogal persoonlijk is?

Achteraf gezien jammer. Het had wellicht anderen gestimuleerd ook hun ervaringen met grensoverschrijdend gedrag te delen. Want dat er duizenden collega’s zijn met soortgelijke ervaringen of erger staat vast.

Dat ik het nu wel doe, komt door ic-verpleegkundige Jessica, die onder de naam @aboutanurse op Twitter veel goeds doet voor ons vak. Ze schreef over een man die aan het masturberen was. Toen ze hem ‘betrapte’ vroeg hij haar om hulp bij de handeling. Ze kreeg heel veel reacties. En met haar tweet zette ze ook mij aan mijn ervaring te delen.

Niet veel later bleek uit onderzoek van TNO dat mbo-verpleegkundigen van alle werknemers in Nederland het vaakst last hebben van seksuele intimidatie.1 Maar liefst 37% van mijn vrouwelijke collega’s had een nare ervaring het afgelopen jaar.

Er is inmiddels veel aandacht voor, zowel in de media, als binnen de beroepsgroep zelf. Een goede zaak, maar één aspect blijft daarbij onderbelicht. Seksuele intimidatie gaat vaak over machtsverhoudingen en status. Een arts zal het minder snel overkomen. Wie in een kwetsbare positie verkeert, loopt een groter risico op ongewenste seksuele aandacht. Dat het mij overkwam in mijn eerste stage is denk ik geen toeval.

Het is dus aan ons – ervaren verpleegkundigen – en aan de scholen om nieuwe collega’s al vroeg weerbaar te maken tegen grensoverschrijdend gedrag. Geef het thema een vaste plek tijdens reflectiebijeenkomsten, wijd er eens een klinische les aan, maak er ruimte voor tijdens evaluaties. Cijfers laten helaas zien hoe gewoon ongewenste seksuele aandacht is. Daarmee omgaan leren we vooral door ervaringen te delen met elkaar.

Lees ook de vorige blog van Hugo:  ‘Ze bedoelen het vast goed de dokter en de manager’

3 REACTIES

  1. Tegen de verkeerde schoppen? Die begrijp ik niet zo goed….als iemand masturbeert en de verpleegkundige komt checken is de opmerking ‘kom je helpen’ gewoon niet okee. Ook als beginnende zorgverlener in een verpleeghuis, ruim 35 jaar geleden, had ik al gauw door dat je een vrouwelijke bewoner die verdrietig is best even een knuffel kan geven, maar als je dat bij een mannelijke bewoner doet denkt hij meteen dat je seks met hem wil. Als een cliënt – zeker in de chronische zorg – behoefte heeft aan seks of intimiteit zijn er gespecialiseerde seksverzorgenden die je kunt inschakelen. Het is zeker geen onderdeel van het vak verzorgende of verpleegkundige.

    • Vanuit het perspectief van de patiënt komt de vrplk binnen omdat hij masturbeert .. Jammer genoeg ben je 35 jaar geleden al bevooroordeeld geraakt.
      Je laatste zin ben ik het helemaal eens, nu nog bepaalde leidinggevende, collega’s en de cliëntenraad ..

  2. Lees alle reacties
  3. Hier is toch enige nuance op zijn plaats denk ik. Deze discussie was er 10 jaar geleden al, ik vond het vreemd dat het nadien vrij snel verstomde. In de thuiszorg vroeg een zorgvrager om hulp bij masturbatie, toen de vrplk weigerde mocht deze geen zorg meer verlenen. Aangekaart bij haar leidinggevende, het bleek dat menig collega dit ‘normaal’ vond en wél die hulp bood. Ook de cliëntenraad was van mening dat dit bij zorgverlening hoort ..
    De case bij Jessica was geen vraag maar een opmerking, iemand masturbeerde maar had niet in de gaten dat hij geobserveerd werd. Zij komt naar de monitor kijken omdat ritmische spierbeweging op een ECG storing veroorzaakt. De man voelt zich betrapt en maakt de opmerking, ‘kom je helpen?’, niet wetende wat de ware reden is van haar komst ..
    Soms moet je vanuit een ander perspectief kijken, anders blijf je tegen de verkeerde schoppen ..

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.